Айырбас ставкалы облигациялар (FRN) туралы біліңіз: SOFR сияқты эталондық ставка + тұрақты сыйақыдан құралған мөлшерлемесі, төлемдері төрт ай сайын жүзеге асылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Айнымалы купонды облигациялар. Айналымды мөлшерлемелі облигациялар (FRN) – бұл SOFR немесе федералдық қорлар мөлшерлемесі сияқты ақша нарығының эталондық мөлшерлемесіне тең, айнымалы купоны бар облигациялар, сонымен қатар тікелей көрсетілген спред (оны тікелей көрсетілген маржа деп те атайды). Спред – бұл өзгермейтін мөлшерлеме. FRN облигацияларының көпшілігінде тоқсандық купон қарастырылған, яғни олар әр үш ай сайын пайыз төлейді. Әрбір купондық кезеңнің басында купон сол күнгі эталондық мөлшерлеменің нақты мәніне спредті қосу арқылы есептеледі. Типик купон мысалы: 3 айлық АҚШ доллары бойынша SOFR +0,20%.
Bonds that have a variable coupon
Floating rate notes (FRNs) are bonds that have a variable coupon, equal to a money market reference rate, like SOFR or federal funds rate, plus a quoted spread (also known as quoted margin). The spread is a rate that remains constant. Almost all FRNs have quarterly coupons, i. e. they pay out interest every three months. At the beginning of each coupon period, the coupon is calculated by taking the fixing of the reference rate for that day and adding the spread. A typical coupon would look like 3 months USD SOFR +0.20%.
Эмитенттер
АҚШ-та банктер мен қаржы қызметтерін ұсынатын компаниялар осы бағалы қағаздардың ірі эмитенттерінің қатарында. АҚШ Қаржы министрлігі оларды 2014 жылдан бастап шығара бастады, ал Федералды тұрғын үй несиелері банктері, Федералды ұлттық ипотекалық қауымдастық (Fannie Mae) және Федералды тұрғын үй несиелері ипотекалық корпорациясы (Freddie Mac) сияқты мемлекеттік қолдау көрсететін кәсіпорындар (GSEs) маңызды эмитенттер болып табылады. Еуропадағы негізгі эмитенттер – банктер.
In the United States, banks and financial service companies have been among the largest issuers of these securities. The U. S. Treasury began issuing them in 2014, and government sponsored enterprises (GSEs) such as the Federal Home Loan Banks, the Federal National Mortgage Association (Fannie Mae) and the Federal Home Loan Mortgage Corporation (Freddie Mac) are important issuers. In Europe, the main issuers are banks.
Кредиттік тәуекел
Корпорациялар, мысалы банктер мен қаржы фирмалары шығарған өзгермелі мөлшерлемелі қарыздық қағаздар эмитенттің кредиттік тұрақтылығына байланысты кредиттік тәуекелге ұшырайды. 2014 жылы нарыққа енген АҚШ Ұлттық қазынасы шығарған қағаздар дәстүрлі түрде минималды кредиттік тәуекелге ие деп есептеледі.
Floating rate notes issued by corporations, such as banks and financial firms, are subject to credit risk, depending on the credit worthiness of the issuer. Those issued by the U. S. Treasury, which entered the market in 2014, are traditionally regarded as having minimal credit risk.
Пайыздық тәуекел
Инвесторды пайыздық тәуекелден қорғауда өзгермелі мөлшерлемелі облигациялардың тиімділігі туралы пікірлер қарама-қайшы. Бір жағынан, кейбіреулер бұл бағалы қағаздардың пайыздық тәуекелді аз қамтиды деп есептейді.
Opinion is divided as to the efficacy of floating rate notes in protecting the investor from interest rate risk. Some believe that these securities carry little interest rate risk
Күрделілігі
Осы бағалы қағаздардың күрделілігіне тоқталып, Fitch Investors Services кредиттік рейтингтік агенттігінің өкілі Ричард С. Уилсон мынадай пікір білдірді: "Қаржы инженерлері өзгермелі мөлшерлемелі бағалы қағаздарды жасау үшін тынымсыз жұмыс істеді және дәстүрлі, белгілі бір купондық облигациялардан өзгеше шарттары мен мүмкіндіктері бар қарыздық құралдарды құрды. Ірі инвестициялық компаниялар өздерінің бүкіл әлемдік сауда қабілеттерін пайдаланып, осы нарықтарда тәулік бойы қатысады. Бірақ өзгермелі мөлшерлемелі қағаздар – күрделі құралдар, сондықтан оларды түсінбеген инвесторлар олардан сақтануы керек. Бұл жеке тұлғаларға да, институционалдық портфельді басқарушыларға да қатысты."
Commenting on the complexity of these securities, Richard S. Wilson of the credit rating firm Fitch Investors Services noted: "Financial engineers worked overtime on floating rate securities and have created debt instruments with a variety of terms and features different from those of conventional fixed coupon bonds The major investment firms with their worldwide trading capabilities participate in these markets 24 hours a day. But floaters are complex instruments, and investors who don't understand them should stay away. This applies to individuals as well as institutional portfolio managers."
Сауда-саттық
Бағалы қағаздар дилерлері FRN-дерге нарық жасайды. Олар биржада емес, тікелей келісім арқылы сатылады. Еуропада көптеген FRN-дер өтімді, себебі ең ірі инвесторлар банктер. АҚШ-та FRN-дер көбінесе мерзімі біткенше ұсталады, сондықтан нарықтар осылай өтімді емес. Көтерме нарықтарда FRN-дер әдетте эталондық ставкадан айырма ретінде көрсетіледі.
Securities dealers make markets in FRNs. They are traded over the counter, instead of on a stock exchange. In Europe, most FRNs are liquid, as the biggest investors are banks. In the U. S., FRNs are mostly held to maturity, so the markets aren't as liquid. In the wholesale markets, FRNs are typically quoted as a spread over the reference rate.
Мысал
Мысалы, жаңа 5 жылдық FRN 3 айлық SOFR +0,20% купон төлейді және номиналды бағамен (100.00) шығарылады. Егер эмитенттің кредиттік тұрақтылығына қатысты пікір төмендесе, инвесторлар жоғары пайыздық ставка талап етеді, мысалы, SOFR +0,25%. Егер келісімге қол жеткізілсе, баға есептеледі. Осы мысалда SOFR +0,25% шамамен 99,75 бағасына тең болар еді. Бұл номиналды бағадан, келісілген купон мен баға арасындағы айырмашылықты (0,05%) шегеріп, мерзімімен (5 жыл) көбейту арқылы есептелуі мүмкін.
Suppose a new 5 year FRN pays a coupon of 3 months SOFR +0.20%, and is issued at par (100.00). If the perception of the credit worthiness of the issuer goes down, investors will demand a higher interest rate, say SOFR +0.25%. If a trade is agreed, the price is calculated. In this example, SOFR +0.25% would be roughly equivalent to a price of 99.75. This can be calculated as par, minus the difference between the coupon and the price that was agreed (0.05%), multiplied by the maturity (5 year).
Табыс өлшемдері
Мәнділік кіріс және ішкі қайтару көрсеткіштері сияқты өлшемдер өзгермелі ставкалы қарыздық құралдардан күтілетін кірісті бағалау үшін қолданылмайды. Себебі, купон төлемдерінің ағынын дәл болжау мүмкін емес, өйткені олар үнемі өзгеріп отыратын эталондық көрсеткішке байланысты. Оның орнына тиімді айырма және қарапайым маржа деп аталатын өлшемдерді пайдалануға болады.
Metrics such as yield to maturity and internal rate of return cannot be used to estimate the potential return from a floating rate note. That is the case because it is impossible to forecast the stream of coupon payments with accuracy, since they are tied to a benchmark that is constantly subject to change. Instead, metrics known as the effective spread and the simple margin can be used.
Нақты таралу
Нақты айырма – бағалы қағаздың өмірлік мерзімінде күтілетін эталондық ставкадан жоғарығы орташа маржа. Флоттаушы мөлшерлемемен номиналды құнмен сатылатын облигация үшін тиімді маржа – облигацияның проспектісінде көрсетілген эталондық ставкаға қатысты шартық спред. Дисконтпен немесе премиямен сатылатын облигациялар үшін қаржы ғалымы доктор Фрэнк Фабоззи қазіргі құндылыққа негізделген тәсілді ұсынады: эталондық ставка өзгермейді деп есептеліп, болашақ купондық ақша ағындарын болжап, болашақ ақша ағындарының қазіргі құнын облигацияның нарықтық бағасына теңесетін дисконттық ставканы анықтау керек. Осы дисконттық ставка – тиімді айырма. Бұл тәсіл номиналды құнға қатысты премияны немесе дисконтты, сондай-ақ ақшаның уақыт құнын ескереді, бірақ облигацияның өмірлік мерзімі бойы эталондық ставканы бір ғана деңгейде ұстау туралы қарапайым болжамға негізделген.
The effective spread is the average margin over the benchmark rate that is expected to be earned over the life of the security. For a floating rate note selling at par value, the effective margin is merely the contractual spread over the benchmark rate specified in the note's prospectus. For notes that sell at a discount or premium, finance scholar Dr. Frank Fabozzi outlines a present value approach: project the future coupon cash flows assuming that the benchmark rate does not change and find the discount rate that makes the present value of the future cash flows equal to the market price of the note. That discount rate is the effective spread. This approach takes into account the premium or discount to par value and the time value of money, but suffers from the simplifying assumption that holds the benchmark rate at a single value for the life of the note.