Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николай, Черногория князі (; ; 1944 жылдың 7 шілдесінде туған) – француз туған сәулетші және 1696 жылдан 1766 жылға дейін және 1782 жылдан 1918 жылға дейін Черногорияны билеген Петрович-Ньегош әулетінің басшысы. Ол Черногорияда тұрады және бұрынғы патша сарайының бір бөлігін, сондай-ақ Ньегушидегі тарихи отбасылық үйді иеленеді. 2011 жылы ел Петрович-Ньегош әулетінің ресми статусын мойындады: Черногорияның ұлттық ерекшеліктерін, мәдениетін және дәстүрлерін мәдени, гуманитарлық және саяси емес басқа да шаралар арқылы насихаттау.
Nicholas, Prince of Montenegro (; ; born 7 July 1944) is a French born architect and the Head of the House of Petrović Njegoš, which reigned over Montenegro from 1696 to 1766 and again from 1782 to 1918. He lives in Montenegro and occupies part of the former royal palace and the historic family home in Njeguši. In 2011 the country recognised an official role for the Royal House of Petrović Njegoš: to promote Montenegrin identity, culture, and traditions through cultural, humanitarian and other non political activities.
Отбасылық негіздер
Петровичтер әулеті бастапқыда Герцеговинадан шыққан және 1400 жыл шамасында Ньегушиде қоныстанды. Негош 1425 жыл шамасында дүниеге келіп, Ньегош воеводасы болды. Николай, 1711 жылы теократиялық мемлекетке айналған Черногорияның Владика (Принц-епископ) дәрежесін мұрагерлікпен алған Данило Петрович Ньегоштің ұрпағы. Данило I Петрович Ньегош 1852 жылдың 21 наурызында Ресей тарапынан Черногорияның тәуелсіз ханзадасы ретінде мойындалды және еркек балалардың үлкен ұлына мұрагерлік құқығын орнатты. Оның мұрагері, Никола I 19 желтоқсан 1900 жылы Корольдік мәртебесін, ал 28 тамыз 1910 жылы Король атағын алды. Николай сондай-ақ, Сербия князі Милош Обреновичтің кіші інісі Еврем арқылы бұрынғы патшалық Обренович әулетімен де байланысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Петрович Ньегош әулеті 1915 жылы Черногория армиясы Австро-Венгрия әскерлерімен жеңілгеннен кейін елден қашуға мәжбүр болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Черногорияның территориясы Сербия Корольдігіне қосылды, ал Подгорица халық жиналысы Черногория Корольдігін таратып, Петрович Ньегош әулетін тақтан түсірді. Әулет Францияға көшіп барып, француз азаматтығын алды. Сол жылы король Николаның анасының немересі, Александр Караджорджевич (принц Никола I-нің туысы) Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің королі болды, Черногория осы корольдіктің бір бөлігіне айналды. Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігі 1918 жылдың 13 қарашасында жарияланғанымен, Никола I оны мойындаған жоқ, өйткені ол бұрынғы корольдің бұрынғы адъютанты және Вашингтондағы елшісі генерал Анто Гвозденович басқарған эмиграциядағы үкіметін сақтап қалды. 1922 жылдың 13 шілдесінде Париждегі елшілер конференциясы одаққа халықаралық мойындау бергенге дейін. Никола I-нің мұрагері оның үлкен ұлы, тәждік ханзада Данило (титулдық король Данило II) болды, ол бір аптадан кейін тақтан бас тартты. Михаил ханзадасы 1921 жылдың 7 наурызынан 1922 жылдың 13 шілдесіне дейін әжесі королева Милена басқарған регенттік кеңесімен Черногорияның эмиграциядағы королі ретінде халықаралық деңгейде мойындалды, содан кейін Сербтер, хорваттар және словендердің жаңа корольдігі Черногорияны аннексиялауына халықаралық мойындау берілді. Принц Николаның ата-анасы 1941 жылдың 27 қаңтарында Парижде үйленді. Оның әкесі оны православиелік шіркеуде крещение рәсімінен өткізуге дейін, анасы оны католик ретінде крещение рәсімінен өткізген. Николай екі дінге де жақын екенін айтады. Оның ата-анасы 1949 жылдың 11 тамызында Парижде, Францияда ажырасты, оның 5 жасқа толуынан тура 5 апта өткен соң. Женевьева жас Николаны өсіріп-тәрбиелеуге алды және оны көбінесе жалғыз ана ретінде өсірді. Францияда өскен Николай әкесімен сирек кездеседі және Черногория туралы немесе оның отбасы тарихы туралы өте аз біледі, өйткені ол француз ретінде өсіп, білім алды. 1967 жылы студент кезінде ол алғаш рет Черногорияға барды. Университеттегі студенттік куәлігін көрсеткен кезде қызметкерлер Петрович Ньегош есімін танып, иіліп құрмет көрсетті. Оның сапары туралы жаңалықтар тарады және ол мұражайдан шыққан кезде 300-ге жуық черногориялық оны қарсы алуға жиналды.
The house of Petrović came originally from Herzegovina and settled in Njeguši around 1400. Niegosch was born around 1425 and became the Voivode of Njegoš. Nicholas descends from Danilo Petrović Njegoš who obtained the hereditary Dignity of Vladika (Prince Bishop) of Montenegro in 1711 when it became a theocracy. Danilo I Petrović Njegoš was recognized as Sovereign Prince of Montenegro by Russia on 21 March 1852, and established succession by male primogeniture. His successor, Prince Nikola I assumed the style of Royal Highness on 19 December 1900, and the title of King 28 August 1910. Nicholas is also related to the former royal House of Obrenović through Jevrem, younger brother of Miloš Obrenović I, Prince of Serbia. During World War I the Petrović Njegoš family were forced to flee the country in 1915 after the Army of Montenegro was overwhelmed by the troops of the Austro Hungarian Empire. At the end of the war, territories of Montenegro joined the Kingdom of Serbia, while the Podgorica People's Assembly abolished the Kingdom of Montenegro and deposing the Petrović Njegoš dynasty. The family gained the French citizenship as they made their home in France where Nikola I of Montenegro died in exile in 1921. The same year, King Nikola's maternal grandson, Alexandar Karađorđević (Prince Nikola I's cousin) became king of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes, of which Montenegro had become a part. Though the Kingdom of the Serbs, Croats and Slovenes was proclaimed on 13 November 1918, it was never recognized by Nikola I, who maintained a government in exile, which was headed by the ex king's former aide de camp and ambassador to Washington, General Anto Gvozdenović, until the Conference of Ambassadors at Paris gave international recognition to the union 13 July 1922. Nicholas I's heir at death was his eldest son, Crown Prince Danilo (titular King Danilo II), who "abdicated" after one week, Prince Michael was internationally recognised as Montenegro's king in exile under a regency headed by his grandmother Queen Milena from 7 March 1921 until 13 July 1922 when international recognition was given for the 1918 annexation of Montenegro by the new Serbian headed kingdom of Serbs, Croats and Slovenes. Prince Nicholas' parents were married on 27 January 1941 in Paris. Nicholas was initially baptised Catholic by his mother before his father had him re baptised Orthodox. Nicholas has stated he feels close to both religions. His parents divorced in Paris, France, on 11 August 1949, exactly 5 weeks after his 5th birthday. Geneviève received custody of the young Nicholas and raised him largely as a single mother. Growing up in France, Nicholas barely saw his father and knew very little about Montenegro or his family's history being raised and educated as a Frenchman. In 1967 while a student he visited Montenegro for the first time, upon showing his university ID card the staff bowed upon recognising the Petrović Njegoš name. News of his visit had spread and by the time he left the museum a crowd of 300 Montenegrins had gathered to greet him.
Патшалық әулетінің басшысы
Николай 1986 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Петрович-Ньегош әулетінің басшысы болды және қара тамырына, черногориялық мұрасына жақындады. 1989 жылы ол Черногорияға ата-анасы Черногория королі Николай I мен королева Милена, сондай-ақ олардың екі қызы, княжна Вера мен княжна Ксенияның қайта жерленуіне және мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсіміне ресми шақыру алды. Николай олардың сүйектерін итальяндық соғыс кемесімен алып келді, ал оның отбасын черногориялықтар ыстық қарсылықпен күтіп алды. Югославияның тарап келу кезеңінде Николай черногориялықтарды зорлық-зомбылыққа тартылмауға шақыратын бірнеше мәлімдеме жасады. Оның орнына, ол жекелеген шараларды өткізді. 2011 жылы қабылданған заң Николайға президенттік жалақымен тең айлық тағайындайды, сондай-ақ оның отбасына Цетинье мен Подгорицадағы, Ньегушидегі Петрович-Ньегош әулетінің тарихи үйі мен бұрынғы патша сарайының бірінші қабатын пайдалану құқығы берілді. Черногория мемлекеті сонымен қатар отбасы басқаратын қайырымдылық қорға 4,3 миллион евро төлеуге уәде берді.
Nicholas succeeded as head of the House of Petrović Njegoš on the death of his father in 1986 and grew closer to his Montenegrin heritage. In 1989 he received an official invitation to come to Montenegro for the reburial and state funeral of his great grandparents King Nicholas I of Montenegro and Queen Milena and their two daughters, Princess Vera and Princess Xenia. Nicholas accompanied the remains on an Italian battleship and his family received an enthusiastic welcome from Montenegrins. During the breakup of Yugoslavia, Nicholas made several statements calling on Montenegrins not to get caught up in the violence. Instead, he celebrated in private. Legislation passed in 2011 provides Nicholas with a monthly stipend equal to that of the President, and grants his family residences in Cetinje and Podgorica, the Petrović Njegoš historic family home in Njeguši, and use of the first floor of the former royal palace. The Montenegrin state also promised to pay €4.3 million to a charitable foundation administered by the family.
Елтаңба
Ол Черногорияның елтаңбасын тасымалдайды, оны Черногорияның туының ортасында көруге болады. Корольдік елтаңба Петрович-Ньегош әулетінің басшысымен тасымалданады және отбасылық елтаңбадан өзгеше. 2007 жылғы Конституция король Николай I-нің "дәстүрін" сақтады: қабылданған елтаңба – бір тырнағында сара, екінші тырнағында скипетр бар күміс бүркіт, ал төсіне қозғалып бара жатқан арыстан бейнесі салынған қызыл қалқан орналасқан. 2011 жылғы Петрович-Ньегош әулетінің ұрпақтарының мәртебесі туралы заңда Николай "Петрович-Ньегош әулетінің геральдикалық символдарынан пайдалана алады" делінген (6-бап).
He bears the Montenegrin Coat of Arms, which can be seen at the centre of the Flag of Montenegro. The Royal Coat of Arms is borne by the head of the Petrović Njegoš Dynasty, and differs from the family Coat of Arms. The Constitution of 2007 maintained "the tradition" of King Nicholas I: the adopted Coat of Arms was a crowned silver eagle with the sara in one and the sceptre in the other claw, and charged on its breast was a red shield with the lion passant. The 2011 Law on the Status of the Descendants of the Petrović Njegoš Dynasty states that Nicholas "may use the heraldic symbols of the Petrović Njegoš dynasty" (Article 6).