Генерал Анри Гуро: Французский военачальник и колониальный администратор
Henri Gouraud
Генерал Анри Гуро (1867-1946): французский военачальник, герой Первой мировой войны, первый верховный комиссар Леванта и военный губернатор Парижа. 🇫🇷⚔️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз генералы (1867–1946) басқа адам
French general (1867–1946)
another person
Анри Жозеф Евгений Гуро (Гуро; 17 қараша 1867 – 16 қыркүйек 1946) – француз генералы, ең бастысы Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Француз Төртінші армиясына жетекшілік еткенімен танымал. Осыдан кейін ол Леванттың алғашқы жоғарғы комиссары (1919–1922), содан кейін Париждің әскери губернаторы (1923–1937) болды.
Henri Joseph Eugène Gouraud (ɡuʁo; 17 November 1867 – 16 September 1946) was a French general, best known for his leadership of the French Fourth Army at the end of the First World War. Following this, he became the first High Commissioner of the Levant (1919–1922) then Military governor of Paris (1923–1937).
Ерте өмір
Анри Гуро Париждің 7-ші округінде, Рю-де-Гренелл көшесінде доктор Ксавье Гуро мен Мари Порталдың алғашқы баласы ретінде дүниеге келді, одан кейін тағы бес бала туды. Гуро отбасы бастапқыда Вандея аймағынан шыққан, бірақ Франция революциясы кезінде Анжерге, содан кейін Парижге көшіп кеткен. Анри үйде және Париждегі Станислас колледжінде білім алды. Оның әскери карьераны таңдауы, сол буын француз азаматтарының көптегені сияқты, Франко-прусс соғысындағы (1870–1871) Францияның жеңілісімен байланысты болды. Гуро 1888 жылы "Ұлы жеңіс" аталымымен Сент-Сир әскери академиясына қабылданды – бұл атау бекер таңдалмаған, себебі арасында алпыс болашақ генерал болды. 1890 жылы академияны бітіріп, "Труп де марин" әскеріне қосылды. Ол француз колониялық империясында қызмет ететін "Труп де марин" әскерінің құрамында шетелге жіберіледі деп күткен, бірақ әкесі теңізшілердің ұлына жаман ықпал етеді деп қорқып, бұған қарсы болды. Гуро әкесінің тілегін құрметтеді және Монбельярдағы 21-ші жаяу шабандоздар полкіне жіберілді.
Henri Gouraud was born on Rue de Grenelle in the 7th arrondissement of Paris to Doctor Xavier Gouraud and Marie Portal, the first of six children. The Gouraud family originally came from Vendée, but had left during the French Revolution for Angers, then Paris. Gouraud was educated at home and at the Collège Stanislas de Paris. His decision for a military career was, like many Frenchmen of his generation, motivated by the French defeat in the Franco Prussian War (1870–1871). Gouraud entered the Saint Cyr Military Academy in 1888 as part of the "Grand Triomphe" promotion, a well chosen name as it included sixty future generals. He graduated in 1890 and joined the Troupes de marine. He expected to be posted overseas as the Troupes de marine served in the French colonial empire, but his father objected because he feared that the marines would be a bad influence on his son. Gouraud respected his father's wish and was instead posted to the 21st Foot Chasseur Regiment at Montbéliard.
Африка
Анри Гуро 1894 жылы Француз Суданына тағайындалды. Ол тиімді, бірақ сәттілікке қанағаттанған қолбасшы ретінде танымал болды. 1898 жылы оған француздарға қарсы он жылдан астам уақыт бойы күресіп келген қарсылық көшбасшысы Самориге қарсы күресетін бірнеше бөлімдердің біріне басшылық ету тапсырылды. Бұрынғы жеңілістердің салдарынан Нигер өзенінің оңтүстігіне қарай ығысқан Саморидің әскері бір жылдың ішінде жеңілді. 1898 жылдың 29 қыркүйегінде Гуроның жасағы Саморидің лагеріне кездейсоқ соқтығысып, оны тұтқынға алды. Бұл, ең бастысы, Батыста француз колониясының қарсы тұрған соңғы ірі мемлекетінің құлауы болды. Самориді тұтқынға алу Анри Гуроны Францияда кеңінен танымал етті, дәл сол кезде ұлтшылдар Фашодадағы британдықтарға қарсы жеңілістің салдарынан қалпына келген болатын. Жас капитан Париждің жоғары саяси топтарында құрметпен қарсы алынды, онда ол колониялық жобаға мүдделі, ықпалды бизнесмендер мен саясаткерлермен таныстырылды. Олардың арасында "колониалдық партия" деп аталған партияның болашақ негізін қалаушылар, Аугуст д'Аренберг және Эжен Этьен де болды. "Колониалдық партияның" қолдауымен Анри Гуро келесі он бес жыл бойы Нигер, Чад және Мавританияда қызмет етті. 1907 жылы ол Мавританияның генерал-губернаторының полковнигі және комиссары болып тағайындалды, онда Марокко мен Француз Батыс Африкасы арасындағы көліктерге қауіп төндірген бедуин тайпаларына қарсы науқанға жетекшілік етті. 1911 жылы Франциядағы Әскери жоғары мектепті бітіргеннен кейін полковник Гуро Мароккоға жіберілді, онда ол генерал-бригадир болып жоғарылатылып, Ляутейдің басшылығымен қызмет етті. Ол Фес әскери аймағының қолбасшысы болып тағайындалды, ал 1914 жылдан 1915 жылға дейін Марокконың батысындағы барлық француз колониялық әскерлеріне басшылық етті.
Henri Gouraud was assigned in 1894 to French Sudan. He developed a reputation as an effective if lucky commander. In 1898, he was ordered to head one of a number of units fighting Samori, the resistance leader who had been fighting the French for more than a decade. Driven into the highlands south of Niger River valley by a series of previous defeats, Samori's forces were defeated within the year. On 29 September 1898, Gouraud's unit stumbled upon Samori's encampment and captured him. More importantly, it marked the end of the last large state opposing French colonialism in the West. The capture of Samori made Henri Gouraud a celebrated figure in France, at the same time as nationalists were recovering from the setback against the British at Fashoda. The young captain was feted in the highest political circles of Paris, where he was introduced to powerful businessmen and politicians with interests in the colonial project. Among them were Auguste d'Arenberg and Eugène Étienne, future founders of what was called the "parti colonial". Thanks to the patronage of the "parti colonial", Henri Gouraud pursued a career across French Africa for the next fifteen years, with postings in Niger, Chad and Mauritania. In 1907, he was promoted to colonel and commissaire du Gouvernement général of Mauritania, where he led a campaign against Bedouin tribes who threatened transport between the colonies of Morocco and French West Africa. In 1911, after attending the centre des Hautes études militaires in France, colonel Gouraud was stationed in Morocco, where he was promoted to général de brigade, serving under Lyautey. He was placed in command of the Fez military region, and from 1914 to 1915 in command of all French colonial troops in western Morocco.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылдың ортасында ол Дарданелл жорығына жіберілген француз экспедициялық корпусының командирі болды. 30 маусымда жарақаттанып, кейін оң қолынан айырылды. 1915 жылдың желтоқсанынан 1916 жылдың желтоқсанына дейін және 1917 жылдың маусымынан соғыс аяқталғанға дейін ол Батыс майданында Төртінші армияға қолбасшылық етті, онда Екінші Марна шайқасында серпімді қорғаныс тактикасын қолданғаны үшін көзге түсті. 1918 жылдың 22 қарашасында ол Страсбург қаласына кірді, 1918 жылдың 11 қарашасында сол жерде жарияланған Кеңес үкіметін құлатты.
In mid 1915 he served as commander of the French Expeditionary Corps that was committed to the Dardanelles campaign. He was wounded on 30 June, and subsequently lost his right arm. From December 1915 to December 1916 and from June 1917 until the end of the war he commanded the Fourth Army on the Western Front, where he gained distinction for his use of elastic defense during the Second Battle of the Marne. On 22 November 1918, he entered the city of Strasbourg, overthrowing the Soviet government that had been proclaimed there on 11 November 1918.
Сирия мен Ливандағы француз мандаты
Соғыстан кейін Гура 1919 жылдан 1922 жылға дейін Таяу Шығыстағы француз үкіметінің өкілі және Левант армиясының бас қолбасшысы болды. Франко-түрік соғысы кезінде француз күштеріне басшылық ету арқылы, ол Сирия мен Ливан үшін француз мандаттарының құрылысын қадағалады. 1916 жылғы Сайкс-Пико келісімі күшке енгеннен кейін, бұл келісім Осман империясының басып алынған қалдықтарын Франция мен Ұлыбритания арасында бөлісті, Гура Леванттың француздық бөлігін күштеп орындау үшін жіберілген күштерге жетекшілік етті. 1920 жылдың 20 қаңтары мен 10 ақпаны аралығында Гураның әскерлері Франко-түрік соғысындағы күштерге көмек көрсету үшін солтүстікке жылжытылды. Гура Мараш шайқасында түрік ұлттық күштерінің көтерілісін басып, француз әскерлерінің Сирияға қайтаруына себеп болды. Онда Гураның король Фейсалға бақылау орнату әрекеті күшейді. Гура 1920 жылдың 23 шілдесінде Мейсалун шайқасында король Фейсалдың аз ғана мерзімге созылған монархиясын талқандады, Дамаскіні басып алды, Сирия революциясының күштерін жеңіп, Сириядағы француз мандатын орнатты. Бұл аумақтар Гураның жарлықтарымен бірнеше рет қайта ұйымдастырылды, ең танымал 1920 жылдың 1 қыркүйегінде Ұлы Ливан мемлекетінің құрылуы болды. Гура Сирия мен Ливанның француз жоғары комиссары болды, ол отарлық үкіметтің нақты басшысы еді. Ол Левантта осы рөлімен және бір аңызға айналған оқиғасымен еске алынады. Мейсалун шайқасынан кейін Гура Саладиннің мазарына барып, оны тепкілеп: «Оян, Саладин! Біз қайтып келдік. Менің осында болуым ай мен күннің арасындағы жеңісті білдіреді» деген сөздерді айтқан деседі. Алайда, бұл цитата кейде Гураның емес, Мариано Гойбеттің сөзі ретінде келтіріледі. Гураның Сириядағы басқаруында, оның жас кезінде Мароккода Ляутейдің басшылығымен жұмыс істеген кезінен алынған көптеген тәжірибелер пайдаланылды, онда отарлық саясат тайпаларды, суфилерді және ауылдық берберлерді манипуляциялау арқылы елді бақылауға бағытталған. Сирияда бұл друздар мен алавиттер қауымдастықтары үшін жеке басқарулар құру арқылы іске асырылды, мақсаты олардың мүдделерін қалалық ұлтшылдардан бөлу еді. Дамаскіні француздар басып алғаннан кейін, Оңтүстік Ливанның халық қаһарманы Адхам Ханжар 1921 жылдың 23 маусымында Гураның өміріне қастандық жасауға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды.
After the war, Gouraud served from 1919 to 1922 as representative of the French Government in the Middle East and commander of the French Army of the Levant. As commander of French forces during the Franco Turkish War, he presided over the creation of the French Mandates in Syria and Lebanon. Following the implementation of the 1916 Sykes Picot Agreement, which divided the occupied remnants of the Ottoman Empire between France and Britain, Gouraud was commander of forces sent to enforce the French division of the Levant. Between 20 January and 10 February 1920, Gouraud's troops were moved north to support forces in the Franco Turkish War. Gouraud directed the suppression of a rising of Turkish National Forces at the Battle of Marash which led to the withdrawal of French troops back to Syria. There, Gouraud's ongoing attempt to control King Faisal came to a head. Gouraud led French forces which crushed King Faisal's short lived monarchy at the Battle of Maysalun on 23 July 1920, occupied Damascus, defeated the forces of the Syrian Revolution and established the French Mandate of Syria. These territories were reorganised a number of times by Gouraud's decrees, the most famous being the creation of the State of Greater Lebanon on 1 September 1920. Gouraud became the French High Commissioner in Syria and Lebanon, effective head of the colonial government there. He is remembered in the Levant primarily for this role, and for an apocryphal anecdote. Following the Battle of Maysalun, Gouraud allegedly went to the Tomb of Saladin, kicked it, and said: Awake, Saladin. We have returned. My presence here consecrates the victory of the Cross over the Crescent." The quote is sometimes attributed to Mariano Goybet instead of Gouraud. Gouraud's administration in Syria borrowed much from his time as a young man working under Lyautey in Morocco, where colonial policy focused on control of the country through manipulation of tribes, Sufis, and the rural Berber populations. In Syria, this took the form of separate administrations for Druze and Alawite communities, with the aim of dividing their interests from those of urban nationalists. Particularly unpopular following the French taking of Damascus, the folk hero Adham Khanjar of Southern Lebanon staged a failed attempt on Gouraud's life on 23 June 1921.
Кейінгі жылдар
1923 жылы ол Францияға оралды, онда 1923 жылдан 1937 жылға дейін Париждің әскери губернаторы қызметін атқарды. Сондай-ақ, ол 1927 жылдан 1937 жылы зейнетке шыққанға дейін Жоғарғы Одақтас әскери кеңесінде қызмет етті. Генерал Гура 1946 жылы Парижде дүниеден өтті.
In 1923, he returned to France, where he was the Military Governor of Paris from 1923 to 1937. He also served on the Supreme Allied War Council from 1927 until his retirement in 1937. General Gouraud died in Paris in 1946.
Жарияланған еңбектер
Мавританияның бағындырылуы. Journal des marches et opérations de la colonne de l'Adrar, 1910; Африкалықтың естеліктері, Судан, 1939; Зиндер-Чад. Африкалықтың естеліктері, 1944; Мавритания Адрар, 1945; Марокко, 1946.
La Pacification de Mauritanie. Journal des marches et opérations de la colonne de l'Adrar, 1910; Souvenirs d'un Africain, Au Soudan, 1939; Zinder Tchad. Souvenirs d'un Africain, 1944; Mauritanie Adrar, 1945; Au Maroc, 1946
Мұра
Париждің 7-ші округінде Général Gouraud алаңы бар. Général Gouraudқа арналған ескерткіш "Инвалидтер" саябағының жанында орналасқан. Марокконың Атлас тауларындағы Ифран қаласының жанындағы алып кедр ағашы генералдың құрметіне аталған; Gouraud кедрінің жасы 800 жылдан асып, оны Gouraud әскерлері 1917-1919 жылдары Тимахит үстіртіндегі отаршылдыққа қарсы күреске қарсы француз әскери науқаны кезінде тапқан. Сонымен қатар, Орта Атлас тауларындағы Cèdre Gouraud орманы Gouraudтың есімімен аталады; бұл орман – жойылып бара жатқан Барбарий макакасының қалған сирек мекендеу орындарының бірі. Бейрут қаласының Ахрафие ауданындағы Gouraud көшесі генералдың құрметіне аталған.
Paris has a Place du Général Gouraud in the 7th arrondissement. A commemorative statue to Général Gouraud stands in a garden next to Les Invalides. A massive cedar tree near the town of Ifrane in the Atlas Mountains of Morocco was named for the General; the Gouraud Cedar is considered to be over 800 years old, and was "discovered" by Gouraud's troops during the French campaign against anti colonial resistance on the Timahdite Plateau in the years 1917–19. Moreover, the Cèdre Gouraud Forest in the Middle Atlas Mountain Range is named for Gouraud; this forest is one of the few remaining habitats of the endangered Barbary macaque. Rue Gouraud in the Achrafieh district of Beirut is named for the General.
Леванттағы уақыты туралы
Филипп Гура. "Le général Henri Gouraud au Liban et en Syrie" (1919–1923) (Орта Шығысты түсіну). L'Harmattan (1993). Элизабет Томпсон. "Колониалды азаматтар: Республикалық құқықтар, әкелік артықшылықтары және француз Сириясы мен Ливанындағы гендер". Колумбия университетінің баспасы (2000).
Philippe Gouraud. Le general Henri Gouraud au Liban et en Syrie (1919–1923) (Comprendre le Moyen Orient). L'Harmattan (1993). Elizabeth Thompson. Colonial Citizens: Republican Rights, Paternal Privilege, and Gender in French Syria and Lebanon. Columbia University Press, (2000)