Микоплазма пневмониясы: көріністері, диагностикасы және емдеуі
Mycoplasma pneumonia
Микоплазма пневмониясы – бактериялық инфекция. Атипикалық пневмония, трахеобронхит, жоғарғы тыныс жолдарының ауруларын қоздырады. Балаларда ауыр жағдайлар жиі кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Микоплазмалық пневмония — Микоплазма пневмонияе бактериясынан туындайтын бактериялық пневмонияның бір түрі.
Mycoplasma pneumonia is a form of bacterial pneumonia caused by the bacterium Mycoplasma pneumoniae.
Белгілері мен симптомдары
M. pneumoniae алғашқы атипиялық пневмония, трахеобронхит және жоғарғы тыныс алу жолдарының аурулары сияқты көптеген симптомдарды тудырады. Алғашқы атипиялық пневмония – бұл ең ауыр көріністердің бірі, ал трахеобронхит ең көп кездесетін симптом. Қалған 15% жағдайдың, әдетте ересектерде, симптомдары байқалмайды. Симптомды инфекциялар бірнеше күннің ішінде дамиды, ал пневмонияның көрінісі пневмонияны тудыратын басқа бактериялық патогендер мен жағдайлармен шатастырылуы мүмкін. Трахеобронхит балаларда жиі кездеседі, себебі олардың иммундық жүйесінің қабілеті төмендеген, және жұқтырған балалардың 18%-ына ауруханаға жату қажет болуы мүмкін. Ферменттік иммуноталдау (EIA) серологиялық тесттері M. pneumoniae-ді анықтаудың ең көп қолданылатын әдісі болып табылады, себебі олардың құны төмен және сынақ уақыты салыстырмалы түрде қысқа. Серологияның бір кемшілігі – тірі организмдердің болуын қажет етуі, бұл инфекцияның ауырлығын жоғары бағалауға әкелуі мүмкін. M. pneumoniae инфекциясын емдеу үшін қолданылатын көптеген антибиотиктер рибосомалық кешендердегі бактериялық рРНК-ға бағытталған, соның ішінде макролидтер, тетрациклиндер, кетолидтер және фторхинолондар, олардың көпшілігі ауыз жолымен беріледі. Макролидтер гиперсезгіштікті азайтуға және эпителий қабығын тотығу және құрылымдық зақымданудан қорғауға қабілетті, бірақ олар бактерияларды тек тежеуге (бактериостатикалық) ғана қолданылады және бактериялық жасушалардың өліміне себеп болмайды. Жапонияда жұқтырған балаларды емдеуде ең көп қолданылатын макролидтер – эритромицин және кларитромицин, олар 23S рРНК-ға байланысу арқылы бактериялық белок синтезін тежейді.
M. pneumoniae is known to cause a host of symptoms such as primary atypical pneumonia, tracheobronchitis, and upper respiratory tract disease. Primary atypical pneumonia is one of the most severe types of manifestation, with tracheobronchitis being the most common symptom and another 15% of cases, usually adults, remain asymptomatic. Symptomatic infections tend to develop over a period of several days and manifestation of pneumonia can be confused with a number of other bacterial pathogens and conditions that cause pneumonia. Tracheobronchitis is most common in children due to a reduced immune system capacity, and up to 18% of infected children require hospitalization. Enzyme immunoassay (EIA) serological assays are the most common method of M. pneumoniae detection used in patient diagnosis due to the low cost and relatively short testing time. One drawback of serology is that viable organisms are required, which may overstate the severity of infection. The majority of antibiotics used to treat M. pneumoniae infections are targeted at bacterial rRNA in ribosomal complexes, including macrolides, tetracycline, ketolides, and fluoroquinolone, many of which can be administered orally. Macrolides are capable of reducing hyperresponsiveness and protecting the epithelial lining from oxidative and structural damage, however they are capable only of inhibiting bacteria (bacteriostatic) and are not able to cause bacterial cell death. The most common macrolides used in the treatment of infected children in Japan are erythromycin and clarithromycin, which inhibit bacterial protein synthesis by binding 23S rRNA.
Алдын алу
Mycoplasma pneumoniae инфекциясының таралуын шектеу қиын, себебі симптомдар пайда болуға дейін бірнеше күнге созылатын инфекция кезеңі болады. Бактерияны дұрыс диагностикалау және тиімді емдеу құралдарының жетіспеуі де инфекцияның жайылуына себеп болады. M. pneumoniae вакцинасын жасау жұмысы негізінен жасушаға ілігуін болдырмауға бағытталған, бұл цитотоксикалық әсерді және одан кейінгі симптомдардың пайда болуын тоқтатуға мүмкіндік береді. Жасуша бетіндегі адгезиялық рецепторларды бұғаттайтын пептидтерді енгізу арқылы M. pneumoniae-нің жабысуын да болдырмауға болады.
Transmission of Mycoplasma pneumoniae infections is difficult to limit because of the several day period of infection before symptoms appear. The lack of proper diagnostic tools and effective treatment for the bacterium also contribute to the outbreak of infection. Vaccine design for M. pneumoniae has been focused primarily on prevention of host cell attachment, which would prevent initiation of cytotoxicity and subsequent symptoms. Introduction of peptides that block adhesion receptors on the surface of the host cell may also be able to prevent attachment of M. pneumoniae.
Эпидемиология
Микоплазмалық пневмонияның (МП) таралуы ересектерге қарағанда балаларда жиі кездеседі. Көптеген ересектерде ауру симптомсыз өтеді, ал балаларда көбінесе симптомдар байқалады. Аурудың таралуы маусым мен географияға байланысты емес сияқты, бірақ инфекция жаз және күз айларында жиірек тіркеледі, осы кезде басқа тыныс жолдарының инфекциялары азаяды. Қайта жұқтыру мен эпидемиялық айналым P1 адгезинінің түрлерінің өзгеруімен байланысты деп саналады. Қоғамда жұққан пневмонияның шамамен 40% M. pneumoniae инфекциясынан туындайды, балалар мен қарт адамдар ең осал, бірақ M. pneumoniae-ден туындаған пневмонияға қатысты жеке тәуекел факторлары анықталған жоқ. M. pneumoniae жақын байланыс және жөтелген кезде аэрозольдің таралуы арқылы жұғады, себебі жасуша қабырғасы жоқ организм құрғауға өте сезімтал. M. pneumoniae инфекциясының ошақтары мектептер, мекемелер, әскери бөлімдер және отбасылар сияқты жақын және ұзақ уақыт бірге болатын адамдар тобында пайда болады. Әлемдік қауымда жұққан пневмония (CAP) жағдайларының арасында микоплазмалық пневмонияның көрсеткіші 10-15% құрайды. CAP-қа шалдыққан ересектерде микоплазмалық пневмонияның көрсеткіші 15%, ал балаларда – 27,4% болып бағаланады. Ауруханаға жатқан CAP пациенттерінің арасында M. pneumoniae көрсеткіші ересектерде 35%, балаларда 24% құрайды. Ересектерде ауруханаға жатқызу көрсеткіші жасқа байланысты артады. M. pneumoniae басқа өкпе ауруларын тудырушы фактор ретінде танылған. Симптомдары жоқ немесе аз симптомдары бар пациенттер медициналық көмекке жүгінбегендіктен, M. pneumoniae жағдайлары тіркелмеуі мүмкін. Әлемдік деңгейде зертханалық техникалар мен сынама алу әдістерінің айырмашылықтары да тіркелген жағдайлардың санына әсер етуі мүмкін. M. pneumoniae тамшылар мен аэрозольдер арқылы, әдетте жұқтырған адамның жөтелгені немесе түскені арқылы таралады. Адамда жөтел жалғаса берсе, басқа симптомдар басылғаннан кейін де жұқпалы болып қалуы мүмкін. Жұқпалы аурудың айналымы 3-7 жылдық циклмен жүреді. Климат, маусым және география сияқты факторлар M. pneumoniae таралуына аз әсер етеді деп есептеледі. АҚШ-та жағдайлар жаздың соңы мен күздің басында жиірек тіркеледі, ал басқа аймақтар маусымның жағдайлар санына әсер етпегенін хабарлайды. Эль-Ниньо сияқты ауа-райы құбылыстары жылдық циклдарға және континенттер арасындағы маусымдық айырмашылықтарға әсер етуі мүмкін.
The prevalence of mycoplasma pneumonia (MP) is greater among children than adults. Many adults remain asymptomatic, while children typically do not. The incidence of disease does not appear to be related to season or geography; however, infection tends to occur more frequently during the summer and fall months when other respiratory pathogens are less prevalent. Reinfection and epidemic cycling is thought to be a result of P1 adhesin subtype variation. Approximately 40% of community acquired pneumonia is due to M. pneumoniae infections, with children and elderly individuals being most susceptible, however no personal risk factors for acquiring M. pneumoniae induced pneumonia have been determined. Transmission of M. pneumoniae can only occur through close contact and exchange of aerosols by coughing due to the increased susceptibility of the cell wall lacking organism to desiccation. Outbreaks of M. pneumoniae infections tend to occur within groups of people in close and prolonged proximity, including schools, institutions, military bases, and households. Rates of mycoplasma pneumonia in all global community acquired pneumonia (CAP) cases range from 10 15%. The rate of mycoplasma pneumonia in adults with CAP is estimated to be 15%, and the rate of in children with CAP has been reported at 27.4%. The rates of M. pneumonia among hospitalized CAP cases are 35% in adults and 24% in children. Rates of hospitalizations among adults increase with age. M. pneumonia has been shown to act as a trigger for other lung diseases. Cases of M. pneumonia may be unreported due to patients with little or no symptoms not seeking medical care. On a global scale, differences in lab techniques and sampling methods can also impact the reported number of cases. M. pneumonia can be spread by droplets and aerosols, typically from an infected person coughing or sneezing. If a person still has a cough, they can remain infectious even after a majority of other symptoms disappear. Outbreaks follow a 3 7 year cycle. It is thought that factors such as climate, season, and geography have little impact on rates of M. pneumonia. Cases in the United States are more prevalent in the late summer and early fall, while other regions report that seasons did not affect case rate. It is thought that weather events like El Niño can impact the yearly cycles and seasonal difference between continents.