Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генрих I (Генрих, 23 маусым 1018 жылы қайтыс болды), Генрих Күшті (Генрих дер Старке) деп белгілі, 994 жылдан 1018 жылы қайтыс болғанға дейін Австрия маргравы болды. Ол Бабенберг әулетінен шыққан.
Henry I (Heinrich, died 23 June 1018), known as Henry the Strong (Heinrich der Starke), was the Margrave of Austria from 994 to his death in 1018. He was a member of the House of Babenberg.
Өмірбаян
Генрих Күшті Австрияның бірінші маркграфы Леопольд I мен Суалафельдгаудың Рихардтың ұлы болды. 996 жылы Генрих Күшті тағайындалғанда, Бисамберг пен Марш өзені арасындағы жерді немістер әлі мекендемеген еді. 1002 жылы император Генрих II маркграфқа екі жер учаскесін сыйлады: бірі Венаның оңтүстік-батысында 18 шаршы миль, ал екіншісі Камп пен Марш өзендері арасында 22 шұңқыр жер. Екі сыйлық та шекаралық аймақта орналасқан – біріншісі венгр, екіншісі поляк шекарасына жақын болды. Генрих Күшті ең қауіпті жағдайды солтүстіктен бастан өткерді. Богемия герцогы Болеслав II-нің 999 жылы қайтыс болғаннан кейін, Шығыс Марш аймағының солтүстігі тұрақсыздыққа ұшырады, себебі оның мұрагері, герцог Болеслав III Қызылдың қатыгездігімен ерекшеленді. Бірақ ол көп ұзамай Богемия, Моравия және Словакия герцогы болған поляк герцогы Болеслав I Хробриден жеңіліске ұшырады. 1018 жылдың 23 маусымында Болеслав I-ге қарсы екінші жеңісінен кейін Генрих I Күшті бір жылнамашының мәлімдемесінше, "қару-жарақтарымен" қайтыс болды.
Henry the Strong was the son of Leopold I, the first Margrave of Austria, and Richardis of Sualafeldgau. At the time of Henry the Strong's investiture in 996, the land between the Bisamberg and the March river had not yet been settled by Germans. In 1002, Emperor Henry II granted two land areas to the margrave: one of 18 square miles southwest of Vienna, and another of 22 hides between the Kamp and the March rivers. Both grants were on the frontier—the former on the Hungarian, the latter on the Polish. Henry the Strong faced his most significant threat from the north. Following the death of Duke Boleslaus II of Bohemia in 999, the area north of the Eastern March became unstable due to the brutality of his successor, Duke Boleslav III the Red, who was soon defeated by Polish Duke Bolesław I Chrobry, who became Duke of Bohemia, Moravia, and Slovakia. Not long after his second victory against Bolesław I, on 23 June 1018, Henry I the Strong died "in his armour" according to one chronicler.
Остаричи құжаты
Генрих Күштінің маркграфтығы тұсында император Отто III 996 жылдың 1 қарашасында Брухсалда Фрайзинг епископы Готтшальк фон Хагенауға құжат шығарды. Бұл құжаттың тарихи маңызы – «Остаррихи» деген атау, Австрияның неміс тіліндегі атауының тілдік түбірі, алғаш рет осы құжатта кездеседі, бірақ ол салыстырмалы түрде шағын аумаққа қатысты. Құжат «халық арасында Остаррихи деп белгілі аумақты» (regione vulgari vocabulo Ostarrichi) беру туралы, ол Neuhofen an der Ybbs (in loco Niuuanhova dicto) аймағы ретінде нақты көрсетілген. Император осы жерді Фрайзинг аббаттығына феод ретінде сыйлады. Аббаттық кейіннен иеленген жерлер мен жақын маңдағы басқа да елді мекендер 1803 жылға дейін сақталды, содан кейін Австрия құрамына қосылды. Құжат қазір Мюнхендегі Бавария Бас Мемлекеттік Мұрағатында (Bayerisches Hauptstaatsarchiv) сақталуда.
During the margravate of Henry the Strong, a document was issued by Emperor Otto III on 1 November 996 in Bruchsal to Gottschalk von Hagenau, Bishop of Freising. The historical significance of the document lies in the fact that it is the first time that the name Ostarrîchi—the linguistic ancestor of Österreich, the German name for Austria—is mentioned, even though it applied only to a relatively small territory. The document concerns a donation of the "territory which is known in the vernacular as Ostarrichi" (regione vulgari vocabulo Ostarrichi), specified as the region of Neuhofen an der Ybbs (in loco Niuuanhova dicto). The emperor donated this land to the abbey of Freising as a fief. The lands and some other communities in the vicinity, which the abbey acquired later, were held until 1803, when they were incorporated into Austria. The document is kept today in the Bayerisches Hauptstaatsarchiv in Munich.