1930 жылғы «Болашақты елестетіңіз» ғылыми-фантастикалық музыкалық фильмі
Just Imagine (film)
«Just Imagine» (1930) – ғылыми-фантастикалық мюзикл комедиясы. Нью-Йорк қаласының 1980 жылғы болжамды бейнесі, әсерлі арнайы эффектілер мен суреттемелер. 🚀🎬
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930 жылғы ғылыми фантастикалық музыкалық фильм
1930 science fiction musical film
«Just Imagine» – Дэвид Батлер режиссерлік еткен 1930 жылғы американдық комедиялық ғылыми фантастикалық фильм. Бұл фильм Нью-Йорк қаласының 1980 жылғы қияли бейнесі мен арнайы эффектілерімен танымал. «Just Imagine» фильмінде Эль Брендел, Морин О’Салливан, Джон Гаррик және Марджори Уайт түскен. «1930 жылғы адам» рөлін Эль Брендел ойнады, ол – ұмытылған бір типтегі этникалық водевиль комедияшысы, швед иммигранты. Фильм 1880 жылғы өмірді көрсетумен басталады, онда адамдар өздерін «жылдамдық бойынша соңғы сөз» деп есептейді. Содан кейін 1930 жылға көшеміз, көшелер автомобильдерге толы, электр шамдары мен телефон сымдарымен қапталған. Ал соңында 1980 жылға ауысамыз, онда үйлер 250 қабатты ғимараттарға айналып, аспалы көпірлермен және көп қатарлы жоғары жатқан жолдармен байланысты.
Just Imagine is a 1930 American pre Code science fiction musical comedy film, directed by David Butler. The film is known for its art direction and special effects in its portrayal of New York City in an imagined 1980. Just Imagine stars El Brendel, Maureen O'Sullivan, John Garrick and Marjorie White. The "man from 1930" was played by El Brendel, an ethnic vaudeville comedian of a forgotten type: the Swedish immigrant. The film starts with a preamble showing life in 1880, where the people believed themselves the "last word in speed". It switches to 1930, with the streets crowded with automobiles and lined with electric lights and telephone wires. It then switches to 1980, where the tenement houses have morphed into 250 story buildings, connected by suspension bridges and multi lane elevated roads.
Сюжет
1980 жылы J 21 (Джон Гаррик) Нью-Йоркте ұшағын "көзілдіргіш" режимге қойып, жерге қонады және әдемі LN 18 (Морин О'Салливан)пен сөйлеседі. Ол неке соты J 21-дің некелік өтініштерін қарастырудан бас тартқанын, ал LN 18-дің мақтаншыл және жаман MT 3 (Кеннет Томсон)қа тұрмысқа шығуына мәжбүр болатынын айтады. J 21 сол түні LN 18-ді аралауды жоспарлайды. RT 42 (Фрэнк Альбертсон) оны 1930 жылы гольф ойнап жатып шаңқайдан соққан және қаза тапқан адамды тәжірибелік түрде қайта тірілткен хирургтардың тобын көруге алып барып, көңілін көтеруге тырысады. Адам (бастапқыда Петерсон деп аталған, енді Жалғыз О деп аталады) RT 42 және J 21-дің қамқорлығына алынады, онда ұшақтардың көліктерді, сандардың есімдерді, таблеткалардың тамақ пен сусынды алмастырғаны және тек автоматтардан ғана заңды балалар дүниеге келетіні анықталады. Сол түні LN 18 бас ауруымен ауырады деп айтады, ал оның әкесі мен жаман MT 3 онысыз "шоуға" баруды шешеді. Олар кеткеннен кейін RT 42 және J 21 пайда болып, тиісінше D 6 пен LN 18-ге құдалық жасайды. MT 3 және LN 18-дің әкесі күдікпен келгендіктен ерте оралады, ал RT 42 және J 21 жасырынады. Бірақ 1930 жылғы адам, ақымақ Жалғыз О (Эль Брендел), таблеткаға тәуелді болып, мас болып, J 21-ден тағы таблетка сұрап, ойынды бұзады. J 21 көңілі төмендеп, Z 4 ғалымымен байланысады. Z 4 (Хобарт Босворт) үш адамды Марсқа жеткізе алатын "ракеталық ұшақ" салғанын айтады. J 21 жұмыс істейтін қоштасу кешінен кейін, "Пегас" деп аталатын және "әуелайнер" деп аталатын дирижабль зымыранмен ұшып кетеді, оның ішінде J 21, RT 42 және синтетикалық ром үшін жасырынған Жалғыз О болады. Марсқа қонғаннан кейін оларды патшайым Лулу мен патша Локо қарсы алады. Сол түні Лулу мен Локо оларды "шоуға", марсиандық операға алып барады, онда үйретілген марсиандық орангутандар билейді. Кенеттен олар патша мен патшайымның зұлым егіздері, Бубу мен Бокодан (Марстағы әркімнің егізі бар) шабуылға ұшырайды. Олар қашып, Жерге оралады, ал басқа планетаға аттап басқан алғашқы адамдардың бірі ретінде J 21-ге LN 18-ге үйленуге рұқсат беріледі. Соңында Жалғыз О өзінің қартайған ұлы Аксельмен қайта қосылады.
In 1980, J 21 (John Garrick) sets his aircraft on "hover" mode in New York, lands and converses with the beautiful LN 18 (Maureen O'Sullivan). He describes how the marriage tribunal had refused to consider J 21's marital filing and applications, and LN 18 is going to be forced to marry the conceited and mean MT 3 (Kenneth Thomson). J 21 plans to visit LN 18 that night. RT 42 (Frank Albertson) tries to cheer him up by taking him to see a horde of surgeons experimentally revive a man from 1930, who was struck by lightning while playing golf, and was killed. The man (originally named Peterson now is called Single O) is taken in hand by RT 42 and J 21, where it is revealed that aircraft have replaced cars, numbers have replaced names, pills have replaced food and liquor, and the only legal babies come from vending machines. That night, LN 18 feigns a headache, and her father and the despicable MT 3 decide to go to "the show" without her. The second they are gone, RT 42 and J 21 appear and woo D 6 and LN 18 respectively. MT 3 and LN 18's father return quite early, as MT 3 was highly suspicious, and RT 42 and J 21 hide. However, the game is foiled by the moronic Single O (El Brendel), the man from 1930, becoming addicted to pill highballs, getting drunk, and trying to get some more pill highballs from J 21. J 21 is depressed, but is contacted by Z 4, the scientist. He is told that Z 4 (Hobart Bosworth) has built a "rocket plane" that can carry three men to Mars. After a farewell party where J 21 works, on the Pegasus, a dirigible they call an "air liner," the rocket blasts off, carrying J 21, RT 42 and Single O, who has stowed away for the synthetic rum. Landing on Mars, they are received by the Queen, Looloo and the King, Loko. That night, Looloo and Loko take them to see a "show," a Martian opera, where a horde of trained Martian ourang outangs dance about. They are suddenly attacked by Booboo and Boko, the evil twins (everyone on Mars is a twin) of the King and Queen. They escape and return to Earth, and as one of the first men on another planet, J 21 is permitted to marry LN 18. Finally, Single O is reunited with his aged son, Axel.
Өнер/кинография
Just Imagine компаниясы есінде қалған алып, ерекше арт-деко стиліндегі қала көрінісі, бұрынғы әскери шар ангарында 205 техниктен тұратын командамен бес ай ішінде салынды. Осы алып миниатюраны салуға 168 000 доллар жұмсалды және 15 000 кішкентай шаммен сымдалды (қаланы жоғарыдан жарықтандыру үшін тағы 74 доғалы шам қолданылды); өндіріс жұмысына Элис О'Нил, Софи Вахнер және Долли Три жасаған костюмдер де кірді.
The massive, distinctive Art Deco city scape, for which Just Imagine has come to be best remembered, was built in a former Army balloon hangar by a team of 205 technicians over a five month period. The giant miniature cost $168,000 to build and was wired with 15,000 miniature lightbulbs (an additional 74 arc lights were used to light the city from above); other production credits include costumes by Alice O'Neil, Sophie Wachner, and Dolly Tree.
Арнайы әсерлер
Эль Брендел кейіпкерінің өлімнен қайта тірілу сахнасында Кеннет Стрикфаден құрастырған таңғажайып электр жабдықтары алғаш рет көрінеді, бұл жабдықтар кейін Джеймс Уэйлдің «Франкенштейн» (1931) фильмінде тағы да, одан да әйгілірек пайда болады. 50-ден астам арнайы эффект кадрлары бұрын түсірілген фонды тікелей түсірілген көріністермен үйлестіру арқылы Даннинг процесін қолдана отырып жасалды. Көлемді және қажетті сападағы артқы проекция технологиясы сол кезде қолжетімді болған жоқ. Стеклян суреттер мен миниатюралар түріндегі декорацияларды Стивен Гуссон, Ральф Хаммерас, арнайы эффекттер шебері Уиллис О'Брайен және Марсель Дельгадо (барлығының есімдері титрде көрсетілмеген) жасады.
The sequence in which the El Brendel character is revived from the dead features the first screen appearance of the spectacular electrical equipment assembled by Kenneth Strickfaden, seen again and more famously in James Whale's Frankenstein (1931). Over 50 special effects shots combining previously photographed backgrounds with live foreground action were accomplished using the Dunning Process. Rear projection technology of the scale and quality required was not available at the time. The set design in the form of glass pictures and miniatures was done by Stephen Goosson, Ralph Hammeras, SPFX guru Willis O'Brien, and Marcel Delgado (all uncredited).
Музыка
Фильмде таныстырылған ДеСилва, Браун және Хендерсон әндерінің арасында "Never Swat a Fly" әні McKinney's Cotton Pickers-тің 1930 жылғы классикалық жазбасы, Jim Kweskin & The Jug Band-тің 1967 жылғы қайта орындауы және Doc Cheatham сияқты басқа да әртістердің жақындағы жазбаларымен жазылған.
Of the DeSylva, Brown and Henderson songs introduced in the film, "Never Swat a Fly" was covered as the classic 1930 recording by McKinney's Cotton Pickers, the 1967 revival by Jim Kweskin & The Jug Band, and more recent recordings by Doc Cheatham among others.
Қабылдау
Мордаунт Холл «Just Imagine» фильмін «ақылды», «өте қиялдағыш» және «қызықтыратын» деп атап, костюмдері мен декорацияларын жоғары бағалады. Бұл қымбат фильм Эль Бренделдің қысқа мерзімді танымалдылығының арқасында бір рет көрсетілген жаңалық болды. «Wonder Stories» фильмін «шын жүректен ұсынады», оның «ғылыми-фантастикалық авторларымыз жазған көптеген кереметтерді көрсетіп тұрғанын» айтты. Кассада сәтсіз болғанына қарамастан, студия бұл фильмнің футуристикалық декорацияларының бөліктерін басқа фильмдерге сату арқылы өндіріс шығындарының бір бөлігін қайтарып алды. Бұл фильмдегі Марс ғарыш кемесінің кішкентай және толық көлемді макеті кейіннен «Universal» сериалы «Flash Gordon» және оның жалғауларында доктор Зарковтың ғарыш кемесі ретінде пайдаланылды. Сондай-ақ, қолдары қимылдайтын марсиандық құдайдың үстінде билейтін қыздардың кадрлары да қайта қолданылды. «Just Imagine» фильмі шыққан кезде мюзиклдердің танымалдылығы күрт төмендеді. Осының салдарынан, ірі американдық студиялар 1951 жылға дейін үлкен бюджетпен ғылыми-фантастикалық фильмдерді қаржыландырмады. Осы кезеңде тек бір ғана американдық ғылыми-фантастикалық мюзикл – «It's Great to Be Alive» (1933) шықты, бірақ ол кассада сәтсіз болды. Дегенмен, фильмдер сериалы бұл жалпы тенденциядан тыс болды. 1936 жылғы алғашқы «Flash Gordon» сериалының бюджеті сол кездегі сериалдар үшін ерекше жоғары болды, ал Джин Отридің 1935 жылғы «The Phantom Empire» фильмін шартты түрде ғылыми-фантастикалық музыкалық сериал деп санауға болады.
Mordaunt Hall called Just Imagine, "clever", "highly imaginative" and "intriguing" and praised the costumes and set design. This expensive film was a one time only novelty stunt, bolstered by the short lived popularity of El Brendel. Wonder Stories "cordially recommended" the film, saying it "shows us many of the wonders that our science fiction authors have been writing about". Although a box office flop, however, it was eventually able to make back some of its production costs by the studio shopping out clips of the futuristic sets for other films of the period. The miniature and full scale mock up of the Mars spaceship from this movie were later used in the Universal serial Flash Gordon and its sequels as Dr. Zarkov's spaceship. Also re used was footage of dancing girls cavorting about and on a Martian idol with moving arms. By the time Just Imagine was released, movie musicals had greatly declined in popularity. As a result, major American studios would not back another big budget science fiction film until 1951. There was to be only one other American science fiction musical in that period, It's Great to Be Alive (1933), which failed at the box office. Film serials were an exception to this general trend, however. The first Flash Gordon serial from 1936 had an unusually large budget for a serial of the time, and Gene Autry's The Phantom Empire from 1935 can loosely be considered a science fiction musical serial.
Марапаттар
Just Imagine Стивен Гуссон мен Ральф Хаммерастың "Ең үздік көркемдік безендірілісі" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Бұл ғылыми фантастика жанрындағы фильмдердің "Оскарға" ұсынылған тұңғыш туындысы болып табылады.
Just Imagine was nominated for an Academy Award for Best Art Direction by Stephen Goosson and Ralph Hammeras. It is notable as the first film of the science fiction genre to be nominated for an Oscar.