Виктория кресінің иесі Томас Прис өмірі мен ерлігі

Кіріспе

Виктория Кресінің иегері, британдық Виктория Кресінің иегері Томас Таннат Прайс VC MC & Bar (17 қаңтар 1886 – 13 сәуір 1918) – британдық және Ұлт Достастығы күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері. Бірінші дүниежүзілік соғыста Гренадер гвардиясының офицері болған ол 1918 жылдың 11-13 сәуірінде неміс көктемгі шабуылы кезінде көрсеткен ерлігі үшін қаза болғаннан кейін VC орденімен марапатталды.

Ерте өмір

Томас Танатт Прайс Гаагада, Уэльстегі Монтгомериширдегі Пентрейлин Холлда Томас пен Розали Прайстің төрт баласының ең кішісі болып дүниеге келді. Оның әкесі Лондон, Гаага және Голландиялық Шығыс Индиямен сауда байланыстары бар жер иесі және саудагер болған. Ол Шрусбери мектебінде білім алып, содан кейін Сиренсестердегі Корольдік ауыл шаруашылығы колледжінде екі семестр оқыды, одан кейін шетелге саяхаттау үшін кетіп қалды. 1913 жылы Прайс Лондон қор биржасының мүшесі болды және Генри Тюдор мен Ұлында жұмыс істеді. Ол өткен жылы үйленген; оның әйелі Маргарет Фордхэм, судьяның қызы болды. Олардың үш қызы болды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін бірнеше апта өткен соң Прайс Артиллерияның Құрметті ротасына қарапайым жауынгер ретінде қабылданып, қызметке кірісті. Бөлім тамыздың соңында Францияға аттанды. Келесі айда ол лейтенант шеніне көтерілді. 1915 жылдың қазан айында офицерлік құрамға ие болғаннан кейін, ол Глостершир полкінің 1/6-шы батальонына ауыстырылды, ол 48-ші дивизия құрамында Батыс майданында қызмет ететін. Батальонмен бірге ол 1915 жылдың қараша айының соңында Гоммекур шайқасына қатысты және неміс бекіністеріне жасаған шабуылды жетекшілік еткені үшін Әскери крестпен (MC) марапатталды. Алғашқы шабуыл сәтті аяқталды, бірақ неміс күштері келген кезде Прайс өзінің әскерін қауіпсіз жерге шығарып алды. Осы шайқаста жараланған ол емделу үшін Англияға эвакуацияланды. Прайс 1916 жылдың мамыр айында майданға оралды және көп ұзамай Фаукиссартта жасаған шабуылды жетекшілік еткені үшін Әскери крестіне тағы бір белгі қосылды. 1916 жылдың қыркүйегінде ол Гренадер гвардиясының 4-ші батальонына ауысып, лейтенант шеніне көтерілді. 1918 жылдың 7 сәуірінде ол майдандағы қызметі үшін құрметті мақтауға ие болды және үш күннен кейін капитан міндетін атқарушы болып тағайындалды. Германияның көктемгі шабуылы 1918 жылдың 21 наурызынан басталып, британдық майданға қатты қысым жасады. Прайс батальоны 31-ші дивизия құрамында резервте болды, бірақ 10 сәуірде Ле-Парадис ауылындағы қорғаныс шебін ұстау үшін майданға қайта шақырылды. Рота командирі ретінде оған ауылды басып алып, кейін қорғау міндеті жүктелді. Ауылды басып алғаннан кейін ол шамамен 40 адамымен қалды және келесі екі күнде неміс шабуылдарын тойтарды. Бір кезде оның орналасқан жері далалық артиллериясының тікелей оқ жаудырысына түсті. Әскерінің саны азайған ол соңғы шабуылда қаза тапты. Осы іс-әрекеттері үшін ол қаза болғаннан кейін Виктория кресімен (VC) марапатталды. 1856 жылы тағайындалған VC, Ұлыбритания империясының әскери қызметкеріне көрсетілген батырлықтың ең жоғары наградасы болды. Прайсқа берілген VC-нің сипаттамасында былай делінген:
Гренадер гвардиясының сол жақ фланкінің командирі ретінде ерекше батырлығымен, міндетке адалдығымен және өзінен бұрын елді ойлауымен көзге түсті. Ауылға шабуыл жасауға бұйрық берілген соң, ол жеке өзі екі взводты жетектеп, үйден үйге өтіп, отыздан астам жауды өлтірді, соның ішінде жетісін өзі өлтірді. Келесі күні ол 30-40 адамымен бірге позицияда болды, ал оның ротасының қалған бөлігі жараланғандықтан қаза тапқан. Таңғы сағат 8.15-те оның сол жақ фланкі қоршалып, жау оққа тоғыстырды. Ол күні бойы кемінде төрт рет шабуылға ұшырады және әр жолы жаудың шабуылын жеңіп, көптеген жауларды өлтірді. Осы уақытта жау үш далалық қаруын оның шебінен 300 метр қашықтыққа жеткізіп, ашық нысанадан атып, оның окопын қиратты. Сағат 18.15-те жау оның окопына 60 метрге жақындады. Ол сол кезде әскерін шақырып, оларға көтеріліп, жауға шабуыл жасап, соңғы деміне дейін күресуді бұйырды. Капитан Прайс жетекшілік еткен әскер окоптан шығып, жауды штыкпен 100 метрдей кері шегіндірді. Жарты сағаттан кейін жау тағы да күшті күшпен жақындады. Осы кезде капитан Прайс тек 17 адамымен қалды және оның барлық оқ-дәрісі атылып бітті. Бас ие алмау үшін ол тағы да әскерін штыкпен шабуылға жетектеді және соңғы рет жаудың көптеген күштерімен қанағатсыз күресте жүргенін көрді. Ол 40-қа жуық адамымен бірге он сағаттан астам уақыт бойы жаудың кемінде бір батальонының алға жылжуын тоқтатты. Оның ротасы британдық шеп арқылы шабуылды тоқтатқаны сөзсіз, шайқасқа үлкен әсер етті. «London Gazette», 21 мамыр 1918 ж.

Within a few weeks of the outbreak of the First World War, Pryce enlisted in the Honourable Artillery Company as a private. The unit duly embarked for France in late August. The following month, he had been promoted to lance corporal. In October 1915, having received a commission, he transferred to the 1/6th Battalion, Gloucestershire Regiment, then serving on the Western Front as part of the 48th Division. With the battalion, he was involved in fighting at Gommecourt in late November 1915; he was awarded the Military Cross (MC) for leading an assault on German trenches. The initial attack was successful but when German reinforcements arrived, Pryce executed a safe withdrawal of his men. Wounded in this action, he was evacuated to England for treatment. Pryce returned to the frontlines in May 1916 and soon afterwards, was awarded a bar to his MC for leading a platoon in an attack at Fauquissart. In September 1916, he transferred to the 4th Battalion of the Grenadier Guards and was promoted to lieutenant. He was mentioned in despatches on 7 April 1918 for his services in the field and three days later was promoted to acting captain. The German spring offensive had been underway since 21 March 1918, with the British frontlines coming under severe pressure. Pryce's battalion, as part of the 31st Division, had been in reserve, but was brought back to the front on 10 April to hold the line at the village of Le Paradis, near Vieux Berquin. As commander of a company, he was tasked with the capture and subsequent defence of a village. After seizing the village, he was left with around 40 men and over the next two days fended off attacks by the Germans. At one stage, his position was under direct bombardment from field guns. His force depleted, he was killed making a last ditch bayonet charge. For his actions, he was posthumously awarded the Victoria Cross (VC). The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire. The citation for Pryce's VC read:
For most conspicuous bravery, devotion to duty, and self sacrifice when in command of a flank on the left of the Grenadier Guards. Having been ordered to attack a village he personally led forward two platoons, working from house to house, killing some thirty of the enemy, seven of whom he killed himself. The next day he was occupying a position with some thirty to forty men, the remainder of his company having become casualties. As early as 8.15 a. m., his left flank was surrounded and the enemy was enfilading him. He was attacked no less than four times during the day, and each time beat off the hostile attack, killing many of the enemy. Meanwhile the enemy brought three field guns to within 300 yards of his line, and were firing over open sights and knocking his trench in. At 6.15 p. m., the enemy had worked to within sixty yards of his trench. He then called on his men, telling them to cheer and charge the enemy and fight to the last. Led by Captain Pryce, they left their trench and drove back the enemy with the bayonet some 100 yards. Half an hour later the enemy had again approached in stronger force. By this time Captain Pryce had only 17 men left, and every round of his ammunition had been fired. Determined that there should be no surrender, he once again led his men forward in a bayonet charge, and was last seen engaged in a fierce hand to hand struggle with overwhelming numbers of the enemy. With some forty men he had held back at least one enemy battalion for over ten hours. His company undoubtedly stopped the advance through the British line, and thus had great influence on the battle.|London Gazette, 21 May 1918

Ол 22 мамыр 1918 жылы қаза болғаннан кейін құрметті мақтауға ие болды. Прайс есімі Бельгияның Эно провинциясындағы Плогстерт маңындағы Беркс зиратының кеңейтілген бөлігіндегі жоғалғандар ескерткішіне жазылған. Оның қабірі табылған жоқ.

Викторияның айқасы

Король Георг V 1919 жылғы 12 сәуірде Бэкингем сарайында өткен салтанатта Прайстің Виктория шарпысын (VC) оның жесіріне табыс етті. Виктория шарпысынан (VC) және таяғы бар Әскери крестінен (MC) басқа, ол 1914–15 жылдарға арналған жұлдызға, Британ соғыс медаліне және емен жапырақты белгісі бар Жеңіс медаліне де ие болды. Оның медальдары Лондон қаласындағы Веллингтон казармасында орналасқан Гвардия мұражайына уақытша берілген. Прайс бірнеше ескерткіштермен байланысты; ол Беркширдегі Мейденхед соғыс ескерткішінде, Шрусбери мектебіндегі және Милл Мид мектебіндегі естелік тақталарда тізілген. Соңғысы 1966 жылы Милл Мид мектебі жабылуына байланысты Шрусберидегі Сент Джайлс шіркеуіне көшірілді. Ол сондай-ақ Ландисилио шіркеуіндегі Фонд биржасының ескерткішінде, сонымен қатар Ландисилио приходындағы Төрт кресттегі соғыс ескерткішінде еске алынады.