Кіріспе

Борнео аралындағы Оңтүстік Саравак, Малайзия және Солтүстік Батыс Калимантан, Индонезияда таралған бірнеше түпкілікті халықтардың ұжымдық атауы – бидайюхтар, олар тіл және мәдениет тұрғысынан шамамен ұқсас (төмендегі мәселелерге де қараңыз). Бидайюх сөзі «жердің иелері» деген мағынаны білдіреді. Бұл халықтар бастапқыда Борнеоның батыс бөлігінен шыққан, ал «Даяқ жері» деген ұжымдық атау алғаш рет Саравақтың ақ раджасы Джеймс Брук тұсында қолданысқа енген. Кейде оларды клемантандықтар деп те атайды. Бидайюхтар Саравак және Батыс Калимантанның ірі түпкілікті халықтарының бірі болып табылады және Малайзияның Саравак штатындағы Кучинг және Сериан қалаларының маңындағы елді мекендерде, ал Индонезияның Батыс Калимантан провинциясында негізінен солтүстік Санггау ауданында шоғырланған. Саравақта бидайюхтардың көп бөлігі Кучинг және Сериан бөліміндегі, «Үлкен Кучинг» деп аталатын географиялық аймақтың 40 шақырымдық шеңбері ішінде кездеседі. Олар Саравақтағы ибан тайпасынан кейінгі екінші ірі даяқ этносы және Батыс Калимантандағы маңызды даяқ тайпаларының бірі.

Елді мекендер

Саравактағы бидайу халқының қоныс аумақтары негізінен Лунду, Бау, Пенриссен, Падаван, Сибуран және Сериан аудандары болып табылады. Көптеген бидайу ауылдарын Лунду, Бау, Падаван, Пенриссен және Сериан аудандарының ауылдық жерлерінде кездестіруге болады. Бұл аймақ көршілес Батыс Калимантан шекарасына дейін созылады, онда олар Санггау ауданындағы Кембаян, Ноян, Секаям және Жангканг аудандарында қоныстанған. Олардың мекендейтін жері негізінен Саравак өзенінің алабында және төбелі-таулы орманды аймақтарда орналасқан. Бұрын олар ауыспалы егіншілікпен және қорғаныс мақсатында төбелердегі ата-ана ауылдарынан құралған шаруашылықтардың маңында аң аулаумен айналысқан. Бүгінде дәстүрлі ұзын үйлердің көпшілігі жеке тұрғын үйлермен және жолдармен алмастырылды, сондай-ақ плантациялық шаруашылықтар пайда болды және таулы дақылдар өндірісіне көңіл бөлгені азайды. Жеміс ағаштары, әсіресе дуриан, маңызды меншік белгілері болып саналады. Бидайу халқының ерекше сәулеттік және мәдени ерекшелігі – қазір символдық мәні бар бас үй.