Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Triumph Vitesse – 1962 жылдан 1971 жылға дейін Standard Triumph компаниясы құрастырған алты цилиндрлі шағын автомобиль. Автомобильдің дизайнын Джованни Мишелотти жасаған, ол седан және кабриолет нұсқаларында қол жетімді болды. «Vitesse» атауы алғаш рет 1914-1916 жылдар аралығында Austin 20 (жылқы күші) және 30 (жылқы күші) Vitesse модельдерінде қолданылған. 1922 жылы G. N. (Godfrey & Nash) олардың GN Vitesse Cycle көлігінде, содан кейін 1935-1938 жылдар аралығында жасалған Triumph көлігінде пайда болды. Соңғы Triumph Vitesse 1971 жылы жасалғаннан кейін, «Vitesse» атауы 1982 жылға дейін пайдаланылмады. 1982 жылы Rover бұл атауды SD1 машинасына 1986 жылға дейін қолдана бастады. Олар сондай-ақ 1984 жылдан 1990 жылға дейін SD3 216 және 1988 жылдың қазанынан бастап Rover 800 машинасына қолданды, ол кезде ол R17 нұсқасы ретінде қайта жаңартылды. R17 1998 жылға дейін Rover Vitesse Sport ретінде шығарылды.
The Triumph Vitesse is a compact six cylinder car built by Standard Triumph from 1962 to 1971. The car was styled by Giovanni Michelotti, and was available in saloon and convertible variants. The Vitesse name was first used by Austin in the 1914 to 1916 Austin 20 (hp) and 30 (hp) Vitesse models. This was followed in 1922 by G. N.(Godfrey & Nash) on their GN Vitesse Cycle car, and then by Triumph on a car made from 1935 1938. After the last Triumph Vitesse was made in 1971, the Vitesse name remained unused until 1982. In 1982, Rover began to use the name on their SD1 until 1986. They also used it from 1984 1990 on the SD3 216, and on the Rover 800 from October 1988 1991, at which time it was rebodied as the R17 version. The R17 was produced until 1998 as the Rover Vitesse Sport.
Жылдамдық 6
Triumph Vitesse 1962 жылдың 25 мамырында таныстырылды және 1936–1938 жылдар аралығында Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Triumph Motor Company компаниясы қолданған атауды қайта пайдаланды. Двигатель Triumph Herald шағын седанының 6 цилиндрлі тік нұсқасы болды. Herald 1959 жылы таныстырылды және итальяндық дизайнер Джованни Мишелотти жасаған 2 есікті автомобиль болды. Екі жыл ішінде Triumph Herald негізінде спорттық седан жасау туралы ойлана бастады және олардың 6 цилиндрлі қозғалтқышын пайдалануды жоспарлады. Мишелоттиге тағы да стильдік дизайнды ұсынды, ол Herald-тың шасси панельдерінің көп бөлігін, жаңа алдыңғы бөлігімен және төрт фарасы бар көлбеу дизайнымен біріктірген автомобильді жасады. Standard Triumph 1596 см³ көлемді дәстүрлі тік 6 цилиндрлі қозғалтқышты орнатты, ол Standard Vanguard Six қозғалтқышынан алынған, бірақ Vanguard-тағыдан кішірек диаметрге ие, және екі Solex B32PIH жартылай төмен орналасқан карбюраторлармен жабдықталды. Олар тез арада акселератор сорғыларымен мәселелер туындағандықтан B321H карбюраторларымен ауыстырылды. Цилиндр блогындағы үшінші және төртінші цилиндрлер арасындағы «тігіс» 1953 жылғы Standard Eight-те алғаш қолданылған 803 см³ Standard SC қозғалтқыш блогының дизайнының басталуын көрсетеді. Коробка күшейтілді және жақын (көбірек спорттық) беріліс қатынастарына дейін жаңартылды, сондай-ақ жоғары беріліс үшін 20% жоғары қатынаспен Laycock De Normanville 'D типі' overdrive опциясы ұсынылды (стандартты берілісте 3-тен 4-ке дейін ауысумен тең), бұл серпілісті және экономикалық жүруге мүмкіндік берді. Overdrive орнатылған модельдерде оң жақтағы Vitesse 6 хромолық жазуына қарама-қарсы сол жақтағы багаж бөлімінде «Overdrive» деген сөзбен италдық шрифтпен жазылған хромолық белгісі болды. 2-ші, 3-ші және 4-ші берілістерде синхромеш болды. Арғы ось біршама жақсартылған дифференциалға ауыстырылды, бірақ 4.11:1 қатынасы мен Herald-тағыдай фланц өлшемдері сақталды. Алдыңғы дискілі тежегіштер стандартты, сондай-ақ үлкен артқы тежегіш барабандары болды, ал Herald отын багы ұлғайтылды, кішірек Herald багының резервтік мүмкіндігі сақталды (негізінен, отынның соңғы сантиметрлеріне батыру үшін айналдырылатын қисық түтік). Алдыңғы серіппелер жаңа қозғалтқыштың қосымша салмағын жеңу үшін күшейтілді, ал артқы серіппе, айналмалы осьтің көлденең жапырақты жүйесі, Herald-тан көп өзгермеді. Шасси сырттан ертедегі Herald-қа ұқсас болды, бірақ іс жүзінде ол айтарлықтай қайта құрылды және күшейтілді, әсіресе дифференциалдық бекіткіштер аймағында, бұл жақсартулар бірден Herald өндірісіне енгізілді. Ең алғашқы Vitesse-дің приборлар панелі Herald-тағыдай болды, отын және температура көрсеткіштері бар бір жылдамдық өлшегіш диалы болды. Vitesse кабриолет және седан түрлерінде қол жетімді болды; купе прототип кезеңінен әрі өте алмады. Автомобильдің жеке шасси құрылысы шассиге немесе кузовқа қосымша күшейту қажет емес екенін білдірді, сондықтан кабриолет моделіне тек қана есіктердің қатаң бұрылыстар кезінде ашылуын болдырмау үшін қосымша құлыптар қосылды. Standard Triumph-тің Батыс Лондондағы Park Royal сервистік орталығында бірнеше Vitesse универсалдары да арнайы тапсырыс бойынша құрастырылды. Vitesse Herald-қа қарағанда сәнді интерьерге ие болды; ағаш панельге сәйкес келетін ағаш есік жабындары қосылды, сондай-ақ машинада жақсырақ орындықтар мен есік жабындары орнатылды. Опциялық жабдықтарға салондық модельдерге арналған винил/матадан жасалған «Britax Weathershield» люк кірді. Сыртқы безендіру де Herald-қа қарағанда денеден төмен созылған ұзын түсті тот баспайтын болат тіліктерімен, бензин құю қақпағының артында Vitesse-ке арналған безендіру элементтерімен және ақ резеңке Herald элементтерін алмастырған сатин күміс түсті анодталған қорытпадан жасалған бампер қақпақтарымен жақсартылды. 1963 жылдың қыркүйегінде Vitesse алғашқы рет жаңартылды, онда приборлар панелі Herald-тағы үлкен бірлік циферблаттың орнына Smith аспаптарының толық жиынтығымен қайта қарастырылды (ірі жылдамдық өлшегіш және кабельді тахометр кішірек 2 дюймдік отын және температура өлшегіштерімен қатар). 1965 жылдың қыркүйегінен бастап HB27986 тапсырыс нөмірімен Solex екі карбюраторы Stromberg CD 150 екі карбюраторымен ауыстырылды. Қозғалтқыштың қуаты бастапқы 5000 айналымда және 13–14 а.к. артты, ал автокөлік журналының сынақтарында ең жоғары жылдамдық 46,6 секундтан 33,6 секундқа дейін төмендеді. Vitesse 6 Triumph үшін өте жақсы сатылды, бұл модельдің өмір бойында сатылған ең танымал Vitesse болды. Автомобиль өнімділігі, жанармай үнемдеуі, интерьері және тар бұрылу радиусы үшін бастапқы мақтаулар алды.
The Triumph Vitesse was introduced on May 25, 1962 and reused a name previously used by the pre Second World War Triumph Motor Company from 1936–38. The engine was an inline 6 cylinder performance version of the Triumph Herald small saloon. The Herald had been introduced in 1959 and was a 2 door car styled by the Italian designer Giovanni Michelotti. Within two years, Triumph began to give thought to a sports saloon based on the Herald and using their 6 cylinder engine. Michelotti was again approached for styling, and he came up with a car that used almost all body panels from the Herald, combined with a new front end with a slanted 4 headlamp design. Standard Triumph fitted a 1596 cc version of their traditional straight 6 derived from the engine used in the Standard Vanguard Six, but with a smaller bore diameter of , compared with the bore on the Vanguard, equipped with twin Solex B32PIH semi downdraught carburetors. These were soon replaced by B321H carburetors due to issues with accelerator pumps. A "seam" on the cylinder block between the third & fourth cylinders reveals the design beginnings of the 803cc Standard SC engine block, first used in the Standard Eight of 1953. The gearbox was strengthened and upgraded to closer (more sporting) gear ratios, and also offered with optional Laycock De Normanville 'D type' overdrive with a 20% higher ratio for the top gear (the equivalent change from 3rd to 4th in a standard transmission), giving for more relaxed and economical cruising. Models fitted with overdrive had a chrome badge with "Overdrive" in italic text on the left side of the boot opposite the Vitesse 6 chrome script badge on the right. Synchromesh was present on 2nd, 3rd and 4th gears. The rear axle was changed to a slightly uprated differential, but retaining the same 4.11:1 ratio and flange sizes as the Herald. Front disc brakes were standard as were larger rear brake drums, and the Herald fuel tank was enlarged, retaining the reserve feature (essentially a curved pickup pipe that could be rotated to dip into the last few centimeters of fuel) of the smaller Herald tank. The front suspension featured uprated springs to cope with the extra weight of the new engine, while the rear suspension, a swing axle transverse leaf system, was mostly unchanged from the Herald. The chassis looked outwardly similar to the early Heralds, but in fact was substantially re designed and strengthened, especially around the differential mountings, improvements which were immediately passed through to Herald production. The dash and instrument panel of the earliest Vitesse was the same as the Herald, with a single speedometer dial featuring fuel and temperature gauge insets. The Vitesse was available in convertibles and saloon forms; a coupé never got beyond the prototype stage. The separate chassis construction of the car meant that no additional strengthening to chassis or body was considered necessary for the convertible model, the only concession being additional door catches to prevent the doors opening during hard cornering. A handful of Vitesse estates also were assembled to special order at Standard Triumph's Service Depot at Park Royal in West London. The Vitesse received a more luxurious interior compared to the Herald; wooden door capping were added to match the wooden dashboard and the car featured slightly better seats and door trims. Optional extras included a vinyl/fabric 'Britax Weathershield' sunroof on saloon models. Exterior trim was also improved with an elongated stainless steel trim piece which extended further down the body than the Herald, including a Vitesse specific piece of trim rearward of the petrol filler cap and satin silver anodized alloy bumper capping replacing the white rubber Herald items. In September 1963 the Vitesse received its first facelift, when the dashboard was revised with a full range of Smith instruments instead of the large single dial from the Herald (large speedometer and cable driven tachometer flanked by smaller 2 inch fuel and temperature gauges). From September 1965, at commission number HB27986, the twin Solex carburettors were replaced by twin Stromberg CD 150 carburetors. Power output increased from the original at 5,000 rpm and torque of There was a claimed increase of 13–14 bhp, and the motoring magazine tested top speed rose to , with the time decreasing from 46.6 seconds to 33.6 seconds. The Vitesse 6 sold extremely well for Triumph, proving to be the most popular Vitesse sold during the model's lifetime. The car received initial praise for its performance, fuel economy, interior and tight turning circle.
Спорттық 6
Vitesse 6 кабриолеті 1962 жылдан 1964 жылға дейін АҚШ-қа сол жақтан басқарылатын Triumph Sports 6 ретінде экспортталды. АҚШ-тағы бастапқы бағасы (POE East Coast) 2499 доллар болды және ол ақ, қызыл немесе қара түсте ұсынылды. Vitesse седаны АҚШ-қа ресми түрде импортталған емес. Жоғары сауда бағасы және Ford-тың жаңа Mustang сияқты көліктермен бәсекелестікке байланысты, ол нарықтан алынғанға дейін бар болғаны 679 дана сатылды.
The Vitesse 6 convertible was exported to the US as the left hand drive Triumph Sports 6 from 1962 until 1964. Original US price (POE East Coast) was $2,499, and it was offered in White, Signal Red or Black. The Vitesse Saloon was never officially imported to the US. Due to its high retail price and competition from cars such as Ford's new Mustang, only 679 were sold before it was withdrawn from the market.
Жылдамдығы 2 литр
1966 жылдың қыркүйегінде Triumph, жаңа Triumph GT6 купесімен үйлесімді болу үшін қозғалтқышты 1998cc-қа дейін жаңартып, Vitesse-ді Vitesse 2 Litre ретінде қайта іске қосты. Қуаты арттырылып, жаңа машинаның 0–60 миль/сағ жылдамдыққа 12 секундтан аспай жететіні, ал ең жоғары жылдамдығы да артты (Triumph 2 литрді "The Two Seater Beater" деп жарнамалады). 2 литрлік модельдегі басқа өзгерістер: күшейтілген әрекеттегіш, барлық синхроторлы беріліс қорабы, үлкен алдыңғы тежегіштер және 3.89:1 арақатынасы бар күшейтілген дифференциал. Ені жағынан кең, беріктігі артық 4,5 дюймдік дискілер орнатылды, бірақ радиалды шиналар қосымша төлеммен таңдаулы опция болып қала берді. Жаңа артқы шамның үстінде жылтыр күміс түсті алюминий қорытпасынан жасалған қаптама орнатылды, ал капоттың бүйірінде және радиатор торының ортасында "2 литр" деген жазулар болды. Vitesse логотипі бұрынғы моделіндегідей италдық шрифтпен сақталды, бірақ бұрынғы 6 саны алынып, оның орнына тікбұрышты 2 литрлік логотип және Vitesse логотипінің астын сызып тұратын хромды жолақ қойылды. Жедел басқару жүйесі бар машиналар нөмірлік тақтаның/артқы шамның үстіндегі қаптамаға қосымша логотиппен жабдықталды. Көліктің ішкі бөлігінде орындықтар жақсартылды, олар жұмсақ (плюш) жабынмен және артқы орынға отырғандардың тізелеріне арналған кеңістікті сәл арттыратын жақсырақ арқалық пішінмен жабдықталды. Сонымен қатар, жаңа былғарымен қапталған үш спицалы руль де орнатылды. Vitesse Mk I 1968 жылға дейін сатылды.
In September 1966, Triumph upgraded the engine to 1998cc, in line with the new Triumph GT6 coupé, and relaunched the Vitesse as the Vitesse 2 Litre. Power was increased to , endowing the new car with a claimed 0–60 mph time of just under 12 seconds, and lifting top speed to (The 2 Litre was advertised by Triumph as "The Two Seater Beater"). Other detail modifications for the 2 litre included a stronger clutch, all synchromesh gearbox, larger front brakes, and a stronger differential with a slightly higher 3.89:1 ratio. Wider & stronger 4.5 inch wheel rims were fitted, but radial ply tyres were still optional at extra cost. There was a satin silver anodized aluminium alloy cowling above the new reversing light, and badges on the side of the bonnet and in the centre of the grille read 2 litre. The Vitesse boot badge was retained as italic script but lost the 6 of the earlier model replacing that with the rectangular 2 litre badge and with a chrome strip underlining the Vitesse badge. Cars with overdrive had a separate badge on the cowling above the number plate/reversing light. Inside the car, the seats were improved, with softer (more plush) covering and a better back rest shape which slightly improved rear seat knee room. A new leather covered three spoke steering wheel was also added. The Vitesse Mk I was sold until 1968.