Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі Рим дінінде Ди Пенатес немесе Пенатес (/lang//p///'/n//eɪ//t//iː//z/ pinAYteez) дии фамилиялар, яғни үй құдайларының ішінде ең көп үй ішіндегі рәсімдерде шақырылатындарының бірі еді. Отбасы тамақтанғанда, Пенаттарға арнап ошақтағы отқа бір бөлік тамақтан тастап беретін. Осылайша олар Вестамен, Ларлармен және домның "кішкентай әлемінде" отбасы басшысының (pater familias) Genius-ымен байланысты болды. Басқа үй құдайлары сияқты, Пенаттардың да қоғамдық құдайлары болған.
In ancient Roman religion, the Di Penates or Penates (/lang//p//ᵻ/'/n//eɪ//t//iː//z/ pinAYteez) were among the dii familiares, or household deities, invoked most often in domestic rituals. When the family had a meal, they threw a bit into the fire on the hearth for the Penates. They were thus associated with Vesta, the Lares, and the Genius of the pater familias in the "little universe" of the domus. Like other domestic deities, the Penates had a public counterpart.
Функция
Этимологиялық тұрғыдан қарағанда, Пенаттар бастапқыда үйдің ең ішкі бөлігі – қойманың (латын тілінде penus) қамқоршы құдайлары болған, онда олар үйдің азық-түлігін, шарабын, майын және басқа да жабдықталуын сақтап, күзеткен. Олар бастапқыда азық-түлік көзімен байланысты болғандықтан, соңынан отбасының жалғаса берген өмірінің символына айналды. Цицерон оларды "іштен тұрады, сондықтан ақындар оларды "пенетраль" деп атайды" деп түсіндірген. 2-ші ғасырдағы грамматик Фест пенусты "Веста ғибадатханасының ең құпия орны, ол перделермен қоршалған" деп анықтаған. Макробий Варроның теологиялық көзқарасын жеткізе келе, "ақиқатты зейінмен іздегендер Пенаттар – біздің ішкі мәнімізде (пенит) тыныс алатынымыз, денеге ие болатынымыз және саналы ойға ие болатынымыз" деген.
An etymological interpretation of the Penates would make them in origin tutelary deities of the storeroom, Latin penus, the innermost part of the house, where they guarded the household's food, wine, oil, and other supplies. As they were originally associated with the source of food, they eventually became a symbol of the continuing life of the family. Cicero explained that they "dwell inside, from which they are also called penetrales by the poets". The 2nd century AD grammarian Festus defined penus, however, as "the most secret site in the shrine of Vesta, which is surrounded by curtains." Macrobius reports the theological view of Varro that "those who dig out truth more diligently have said that the Penates are those through whom we breathe in our inner core (penitus), through whom we have a body, through whom we possess a rational mind."
Қоғамдық жазалар
Римдегі Пенаттардың (Penates Publici Populi Romani) Палатинға жақын Велияда ғибадатханасы болған. Дионисий Галикарнасскийдің айтуынша, онда архаикалық стильдегі екі жастың мүсіндері сақталған. Рим халқының ата-бабалық құдайларына арналған жалпыға ортақ құлшылық Лавинийде бастау алды, онда олар Вестамен тығыз байланысты болды. Бір дерек бойынша, қоғамдық Пенаттар – Энейдің Троядан құтқарып, Италияға әкелген қасиетті заттар. Олар, немесе, мүмкін, олардың бәсекелес көшірмелері, ақырында Веста ғибадатханасында орналастырылды. Осылайша, Пенаттар, жергілікті Ларес сияқты емес, көшіріліп жүретін құдайлар. Лавинийден табылған археологиялық дәлелдер ежелгі дәуірде Грекияның күшті ықпалын көрсетеді, ал Эней сол жерде Юпитер Индигес ретінде құрметтелген. 1 наурыздағы Жаңа жылда римдік магистраттар алдымен Римдегі Капитолий Юпитеріне құрбандық шалып, содан кейін Юпитер Индигес және Вестаға құрбандық шалу үшін Лавинийге барып, "Троялық" Пенаттарға салтанатты түрде бас сұққан.
The Penates of Rome (Penates Publici Populi Romani) had a temple on the Velia near the Palatine. Dionysius of Halicarnassus says it housed statues of two youths in the archaic style. The public cult of the ancestral gods of the Roman people originated in Lavinium, where they were also closely linked with Vesta. One tradition identified the public Penates as the sacred objects rescued by Aeneas from Troy and carried by him to Italy. They, or perhaps rival duplicates, were eventually housed in the Temple of Vesta in the Forum. Thus, the Penates, unlike the localized Lares, are portable deities. Archaeological evidence from Lavinium shows marked influence from Greece in the archaic period, and Aeneas was venerated there as Jupiter Indiges. At the New Year on March 1, Roman magistrates first sacrificed to Capitoline Jupiter at Rome, and then traveled to Lavinium for sacrifices to Jupiter Indiges and Vesta, and a ceremonial visit to the "Trojan" Penates.