Кіріспе

Спес (лат. "Үміт") - ежелгі Рим дінінде қадірленген қасиетті құдай. Оған арналған көптеген ғибадатханалар белгілі, жазуларда оған жеке және мемлекеттік деңгейде табыну болғаны көрсетілген.

Республикашыл үміт

Республика кезінде "Ежелгі Үмітке" (Spes vetus) арналған ғибадатхана Пранестина қақпасының жанында орналасқан деп есептелген. Ол б.з.б. V ғасырдағы оқиғалармен байланысты болған, бірақ оның жеке ғибадатханадан өзге нәрсе болғаны күмәнді. Аulus Atilius Calatinus Фидеспен бірге, Бірінші Пуникалық соғысында осы қасиеттерге берген уәделерінің (votum) нәтижесінде Спестің жақсы құжатталған ғибадатханасын салды. Бұл Карменталь қақпасының сыртындағы көкөніс базарында (Forum Olitorium) салынды. Ол екі рет өртеніп, алдымен б.з.б. 213 жылы, содан кейін 7 жылы қайта жаңартылды. Б.з.б. 110 жылы Капуада Спес, Фидес және Фортуна үштігіне арналған ғибадатхана салынды.

Империя үміті

Спес – императорлық қасиеттерге табыну құлшылығындағы қасиетті тұлғалардың бірі. Spes Augusta – императордың Август ретінде берекелі жағдайларды қамтамасыз ету мүмкіндігімен байланысты үміт. Салус ("Құтқару, Қауіпсіздік"), Опс ("Молшық, Гүлдену") және Виктория ("Жеңіс") сияқты, Спес та құдайлардан келетін күш еді, бұл Mens ("Ақыл"), Virtus ("Ерлік") және Fides ("Иман, Адалдық, Сенімділік") сияқты жеке адамның ішінде орналасқан құдайлық күштерге қарсы қойылды.

Грекиялық Elpis

Грекше Спестің баламасы Эльпис болды, бірақ Грецияда оған ресми құлшылық болған жоқ. Эльпис қатысатын негізгі миф – Пандора туралы әңгіме. Гректер "үміт" туралы күмәнді, тіпті теріс сезімдерге ие болды, Еврипид оны "Жалынушыларда" "іллюзиялық" деп сипаттап, "ол көптеген мемлекеттерді қиын жағдайға түсірді" деді, ал бұл тұжырым стоиктер мен эпикурейлердің философиялық жүйелерінде маңызды болған жоқ.