Кіріспе
Шотландиядағы 1214 м биіктігі бар тау – Бен Лоуэрс (Beinn Labhair).
Ben Lawers (Beinn Labhair)
Ben Lawers lies on the watershed between the rivers Tay and Lyon. Since the 1950s, water has been captured from the numerous burns on the south face of Ben Lawers and Meall nan Tarmachan as part of the Breadalbane Hydro Electric Scheme. The water is diverted to the Lochan na Lairige, from where it is piped to drive hydro electric turbines at Finlarig on the banks of Loch Tay. Overgrown tracks climb up the mountain from the valley to the peat beds and sheilings on the hillside, and there are ruins of cottages each surrounded by a small group of trees. These, along with the remains of ridged pastures, are signs of early cultivation. This evidence of habitation, and the presence of huts associated with transhumance at high elevation, demonstrate that local people are likely to have visited most if not all of the summits of the Ben Lawers range whilst grazing animals at height during the summer. Otherwise, the earliest recorded ascent was by members of a party organised by military surveyor William Roy: although it is not certain that Roy himself climbed the peak, his writings show that measurements were taken from the summit of Ben Lawers on 17 September 1776. In 1878, a group of twenty men led by Malcolm Ferguson spent a day building a 20 feet (6 m) cairn nearly 50 feet (15 m) in diameter in the hope of bringing the summit above the "magic" figure of 4000 feet (1219 m). The cairn, which was topped with a massive block of white quartz is no longer there; in any case the Ordnance Survey ignored it as an artificial structure that was not truly part of the hill.
Бен Лоуэрс Тай және Лион өзендерінің арасындағы суайдырында орналасқан. 1950 жылдан бері Брейдалбен гидроэлектрлік схемасының аясында Бен Лоуэрс пен Меалл-нан-Тармаханның оңтүстік беткейіндегі көптеген шағын өзендерден су жиналады. Су Лохан-на-Лайриге бағытталады, одан Лох-Тей жағалауындағы Финларигтегі гидроэлектрлік турбиналарды іске қосу үшін құбыр арқылы жеткізіледі. Аңғардан тауға дейін өркендейтін жолдар, тау беткейіндегі торфты жерлер мен мал төлдеу орындарына дейін созылады. Бұл жерлердегі шағын үйлердің қиратылыстары және жоталы жайылымдардың қалдықтары ертедегі егіншілік белгілері. Осы тұрғын үйлердің болуы және биік тауларда мал өрісімен байланысты шатырлардың болуы, жергілікті халықтың жаз айларында биікте мал жаю кезінде Бен Лоуэрс жотасының көптеген, мүмкін барлық шыңдарына баруы мүмкін екенін көрсетеді. Басқаша айтқанда, ең ертерек тіркелген шарықтануды әскери геодезист Уильям Рой ұйымдастырған топтың мүшелері жасады: Ройдың өзі шыңға көтерілгеніне нақтылық жоқ болса да, оның жазбалары 1776 жылдың 17 қыркүйегінде Бен Лоуэрс шыңынан өлшемдер алынғанын көрсетеді. 1878 жылы Малкольм Фергюсон басқарыған жиырма адамнан тұратын топ бір күн бойы 6 метрлік (20 фут) және 15 метрлік (50 фут) диаметрі бар тау үйіп, оны 4000 фут (1219 метр) "көтеріліс" биіктігінен жоғарылатуға тырысты. Ақ кварцтан жасалған үлкен блокпен жабдықталған тау қазір жоқ; дегенмен, Арнайы карталау қызметі оны таудың нағыз бөлігі емес, жасанды құрылым деп есептеді.
Ben Lawers (Beinn Labhair)
Ben Lawers lies on the watershed between the rivers Tay and Lyon. Since the 1950s, water has been captured from the numerous burns on the south face of Ben Lawers and Meall nan Tarmachan as part of the Breadalbane Hydro Electric Scheme. The water is diverted to the Lochan na Lairige, from where it is piped to drive hydro electric turbines at Finlarig on the banks of Loch Tay. Overgrown tracks climb up the mountain from the valley to the peat beds and sheilings on the hillside, and there are ruins of cottages each surrounded by a small group of trees. These, along with the remains of ridged pastures, are signs of early cultivation. This evidence of habitation, and the presence of huts associated with transhumance at high elevation, demonstrate that local people are likely to have visited most if not all of the summits of the Ben Lawers range whilst grazing animals at height during the summer. Otherwise, the earliest recorded ascent was by members of a party organised by military surveyor William Roy: although it is not certain that Roy himself climbed the peak, his writings show that measurements were taken from the summit of Ben Lawers on 17 September 1776. In 1878, a group of twenty men led by Malcolm Ferguson spent a day building a 20 feet (6 m) cairn nearly 50 feet (15 m) in diameter in the hope of bringing the summit above the "magic" figure of 4000 feet (1219 m). The cairn, which was topped with a massive block of white quartz is no longer there; in any case the Ordnance Survey ignored it as an artificial structure that was not truly part of the hill.
Меншік
14 ғасырға дейін тау Макмиллан тайпасының жерінде орналасқан. Лауэрстің Чалмерстері 14 ғасырдың ортасында, Давид II патшалық құрған кезде, осы жерді тайпадан күшпен тартып алды. 1473 жылы Чалмерс отбасынан жерді Джеймс III тәркілеп, Томас Чалмерстің Джеймс I-ді өлтіруге қатысы болғандығынан кейін Гленорчидің сэр Колин Кэмпбелліне берді. Жерлер негізінен бүгінгі күнге дейін Гленорчи және Бредалбайн Кэмпбелдерінің меншігінде болып келді, бірақ кейбір ерекшеліктер де болды. Көптеген шаруашылықтар 1940 жылдардың соңында сатылды. Бен Лауэрс тау жотасының оңтүстік бөлігі 1950 жылдан бері Шотландияның Ұлттық қорына тиесілі, және ол Шотландия тау шаңғысы клубының экс-президенті және альпинист Перси Уннаның жомарттығы арқасында сатып алынды. 1996 жылы қорға тиесілі жер аумағы көршілес Тармахан жоталарын сатып алу арқылы кеңейтілді. Жолдың қарсы бетінде жаңа тұрақ салынды, одан жол Бейнн Гласс аралық шыңы арқылы Бен Лауэрс шыңына дейін барады. Бұл жолдың төменгі бөлігінде табиғат жолы бар, ал тұрақтан ақпараттық буклеттер алуға болады. Бен Лауэрс тау жотасының солтүстік жағында Роройер, Роромор және Оңтүстік Чесхилл деген үш жеке меншік бар. Үшеуі де Глен-Лайоннан бастап тау жотасының суайырық бөлігіне дейін созылады. Шотландиядағы барлық жерлердегідей, жер мемлекеттік немесе жеке меншікте болсын, Шотландияның сыртқы кеңістікте қолдану кодексіне сәйкес, төбелерде еркін жүруге болады, бірақ бұл қолдану жауапкершілікпен жүзеге асырылуы тиіс.
Үстірту
Бен Лауэрс танымал тау болғандықтан, көптеген саяхатшылардың келуінен жолдар эрозияға ұшырап, өсімдік жамылғысы жоғалып барады. 1980 жылдардан бері NTS басқа ұйымдармен бірлесіп, жол желісін жақсарту жұмыстарын жүргізіп келеді, осы арқылы саяхатшылардың көптігінің әсерін бақылауға тырысады.