Кіріспе

Қазақстандағы ислам дінінің шолуы

Ислам – Қазақстандағы ең көп таралған дін, ел халқының шамамен 74% мұсылман деп есептеледі. Қазақтардың көп бөлігі – Ханафи мектебінің сүннит мұсылмандары. Шииттер де бар, бірақ олар аз. Географиялық тұрғыдан алғанда, Қазақстан – мұсылман халқы басым әлемдегі ең солтүстік ел және аумағы жағынан ең ірісі. Қазақтар жалпы халықтың жартысынан астамын құрайды, ал мұсылмандық тарихы бар басқа этностардың ішінде өзбектер, ұйғырлар және татарлар бар. Ислам діні алғаш рет 8 ғасырда арабтар арқылы осы аймақтың оңтүстік шекарасына келді. Конституцияға сәйкес, Қазақстан Республикасы демократиялық, зайырлы, құқықтық және әлеуметтік мемлекет екенін жариялайды, оның ең жоғары құндылықтары – адам, оның өмірі, құқықтары мен бостандықтары. Қазақтар мұсылмандық мұрасын сақтайды, бірақ діни амалдар көбінесе қарапайым болады, бас киім кию сияқты діни белгілерді көрсету немесе мешітке үнемі бару сирек кездеседі. Дегенмен, бақылаушылар діни сезімнің күшеюін және жалпы исламдық қайта жандануды (аймақ бойынша) атап өтті. 2007 жылы өзін мұсылман деп санаған қазақтардың үлесі 79% болса, 2012 жылы 93% -ға жетті. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, қазақтардың 10% исламның барлық талаптарын орындайды (әйелдер үшін хиджап кию және күніне бес рет намаз оқу), ал жастар мешіттерге жиі барады, олардың саны "жыл сайын артып келе жатқандай". 2019 жылы елде 2500 мешіт болды, бұл көрсеткіш "25 жыл ішінде 37 есеге өсті".

Тарих

Ислам діні 8 ғасырда арабтардың Орталық Азияға келуімен Қазақстан аймағына әкелінді. Ислам алғашқыда Түркістанның оңтүстік бөлігінде бекініп, кейін солтүстікке қарай бірте-бірте тарады. Саманид әмірлерінің ынталы бағындыруының нәтижесінде де ислам тамыр жайды, әсіресе Тараз маңындағы аймақтарда, жергілікті халықтың көп бөлігі исламды қабылдады. Сонымен қатар, 14 ғасырдың соңында Алтын Орда татарлар мен басқа да Орталық Азия тайпалары арасында исламды таратуға көмектесті. 18 ғасырда Ресейдің ықпалы аймаққа қарай күшейді. Императрица Екатерина басшылығымен ресейліктер бастапқыда исламның дамуына мүмкіндік берді, себебі мұсылман дінбасылары қазақтарға уағыз айту үшін шақырылды, оларды ресейліктер "жабайы", әдеп-ғұрыптан бейхабар деп есептеді. Ресей саясаты исламға дейінгі ұжымдық сана элементтерін енгізу арқылы исламды әлсіретуге қарай біртіндеп өзгерді. Мұндай әрекеттерге исламға дейінгі тарихи тұлғаларды мақтау және қазақтарды Ресейдің элиталық әскери оқу орындарына жіберу арқылы оларды кемсірту сезімін тудыру кірді. Кеңес дәуірінде мұсылман мекемелері қазақтардың саны мұсылман емес халықтан көп басым болған аймақтарда ғана сақталды. Қазақтарды коммунистік идеологияға сіңіру үшін гендерлік қатынастар және қазақ мәдениетінің басқа да салалары әлеуметтік өзгерістердің басты нысаны болды, әсіресе ауылдық жерлерде. 8 ғасырдың мұсылман жауынгерлері мен миссионерлерінің ұрпақтары саналатындар өздерінің қауымдастықтарында зор құрметке ие. Қазақстанның саяси қайраткерлері ислами білімді насихаттау қажеттігін де атап өтті. Мысалы, Қазақстанның Сыртқы істер министрі Марат Тажин жақында Қазақстанның "исламның оң потенциалын, оның тарихын, мәдениетін және мұрасын пайдалануға" үлкен мән беретінін айтты. Кеңес билігі Орталық Азия және Қазақстан мұсылмандарының рухани басқармасы арқылы исламның бақыланатын түрін Орталық Азия қоғамдарын біріктіруші күш ретінде қолдауға тырысты, бірақ сонымен бірге діни бостандықты шектеді. Тәуелсіздік алғаннан кейін діни белсенділік күрт өсті. 1990 жылдары Түркия, Египет және, ең бастысы, Сауд Арабиясының қаржылық көмегімен мешіттер мен діни мектептердің құрылысы қарқын алды. 1991 жылы 170 мешіт жұмыс істеді, олардың көп бөлігі жаңадан салынған. Сол кезде Қазақстанда 230-ға жуық мұсылман қауымы белсенді қызмет етті. Содан бері мешіттердің саны 2013 жылға қарай 2320-ға жетті. 2012 жылы Қазақстан Президенті елордадағы жаңа Хазрет Сұлтан мешітін ашты, ол Орталық Азиядағы ең ірі мұсылман ғибадат орны.

Ислам және мемлекет

1990 жылы Қазақстан Коммунистік партиясының бірінші хатшысы Нұрсұлтан Назарбаев Қазақстанды Орталық Азия мұсылмандық кеңесінің билігінен алып тастау арқылы исламның мемлекеттік негізін қалады. Оның орнына Назарбаев қазақ мұсылмандары үшін жеке муфтият, яғни діни басқарма құрды. 1993 жылғы конституцияны жазғандар жақын орналасқан Иран мен Ауғанстанның ислам үкіметтерін ескере отырып, діни саяси партияларға тыйым салды. 1995 жылғы конституция нәсілдік, саяси немесе діни келіспеушіліктерді тудыратын ұйымдарға тыйым салады және шетелдік діни ұйымдарға қатаң мемлекеттік бақылау қояды. Бұл конституцияның алдағысы сияқты, 1995 жылғы конституция да Қазақстанды зайырлы мемлекет деп белгілейді; осылайша Қазақстан – Конституциясында исламға ерекше мәртебе бермейтін Орталық Азиядағы жалғыз мемлекет. Дегенмен, Қазақстан сол жылы Ислам ынтымақтастық ұйымына мүше болды. Бұл позиция Назарбаев үкіметінің сыртқы саясатымен қатар, ішкі мәселелерге де байланысты болды. Таяу Шығыстағы мұсылман елдерінен инвестиция тарту мүмкіндігін білген Назарбаев Иран, Түркия және Сауд Арабиясына сапарлады; сонымен бірге ол Қазақстанды мұсылман Шығысы мен христиан Батысы арасындағы байланыс көпірі ретінде көрсетуді жөн көрді. Мысалы, ол бастапқыда Экономикалық Ынтымақтастық Ұйымында (ЭЫҰ) тек бақылаушы мәртебесін қабылдады, оның барлық мүше елдері басым түрінде мұсылман. Президенттің 1994 жылы мұсылман қасиетті қаласы Меккеге жасаған алғашқы сапары Ватиканға Папа Иоанн Павел II-ге барған сапарымен бірге өтті.