Бірінші дүниежүзілік соғысындағы батырлық үшін Виктория кресімен марапатталған Эдуард Уорнер
Edward Warner (VC)
Едвард Уорнер – Ұлыбританияның бірінші дүниелік соғысындағы қаһарман жауынгері, Виктория кресімен марапатталған. Hill 60-ты қорғаудағы ерлігі үшін танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Private Edward Warner VC (18 қараша 1883 – 2 мамыр 1915) – ағылшын Виктория кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бедфордшир полкінің 1-ші батальонының қарапайым сарбазы болды және 1915 жылғы 1 мамырда Хилл 60-ты қорғау кезінде көрсеткен батылдығы үшін қаза болғаннан кейін Виктория кресімен марапатталды.
Private Edward Warner VC (18 November 1883 – 2 May 1915) was an English recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was a private in the 1st Battalion, The Bedfordshire Regiment, British Army during World War I, who was posthumously awarded the Victoria Cross for gallantry during the defence of Hill 60 on 1 May 1915.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын
Сент-Олбанста туып өскен Тед еңбек жолын пиалла шапанды аяқтаушы ретінде бастады, 1903 жылдың соңында Бедфордшир полкіне 7602 нөмірімен қатардағы сарбаз болып тіркелді. 1908 жылға дейін Үндістанда қызмет етті, сол жылы батальон шетелдегі қызметін аяқтағаннан кейін Англияға қайтты. Тұрақты әскердегі мерзімі аяқталған соң Тед резервке өтті және Deep Well Boring Works компаниясында, Сент-Олбанс қалалық кеңесінде және Пошта телеграф басқармасында жұмыс істеді.
Born and raised in St Albans, Ted had started his working life as a straw hat finisher, enlisting into the ranks of the Bedfordshire Regiment late in 1903 as Private 7602. Service in India until 1908 followed, at which time Ted returned to England when the battalion finished its tour of foreign service that year. His term in the regulars complete, Ted became a Reservist and spent time employed by the Deep Well Boring Works, for the St. Albans council and the Post Office Telephones Dept.
Соғыс қызметі
1914 жылдың тамызында соғыс жарияланғанда, қатардағы Уорнер резервтен шақырылып, сол кезде Ирландияда орналасқан 1-ші батальонға қайта қосылды. Ол 1914 жылдың 16 тамызында батальонмен бірге Батыс майданына келді және Монс шайқасы, Ле-Като шайқасы, британ армиясының Монстан шегінуі кезіндегі тыл шайқастары, Марнаның бірінші шайқасы, Эйннің бірінші шайқасы, Ла-Басе шайқасы және Ипрдің бірінші шайқасында күресті. Сол ерте шайқастардың қызыл дауылдылығына және батальонының көптеген шығынға ұшырауына қарамастан, Тед тек уланған қолымен ғана аман қалды. Қысқы тынығудан және Тедтің батальонының 1914 жылғы Рождестволық бітімге қатысуынан кейін, жаңа науқандық маусым қайта басталды және ол Ипрден оңтүстік-шығысқа қарай 60-шы төбе маңында өзін тапты. Ол 1915 жылдың мамыр айында қызметін аяқтауы керек еді, бірақ 75 жастағы жесір анасы Шарлотта және жаңа никелері Мод Бертон үйде күтіп тұрғандықтан, алдағы апталарда оған ұсынылатын еңбек демалысын ұзартуды немесе алуды ойлап жүргені сөзсіз. Сәуір айында 60-шы төбедегі қаһарлы шайқастан өткеннен кейін, ол анасына бірнеше күн бұрын мынадай хат жазған: "Газеттерден біз қиын жағдайда екенімізді көресіз. Мен өмірімде осыдан ыстық жерде болған емеспін, бірақ Құдайға шүкір, аман қалдым. Біз көптеген қаза тапқандар мен жараланғандарды жоғалттық. Бұл нағыз өлім тұзағы еді. Олар бізді тез жоюға тырысты, содан кейін соқыр етуге әрекет етті, бірақ мен аман екенімді айта аламын."
When war was declared in August 1914, Private Warner was mobilised from the Reserves and rejoined the 1st Battalion who were based in Ireland at the time. He arrived on the Western Front with the battalion on 16 August 1914 and fought in the Battle of Mons, the Battle of Le Cateau, during the rearguard actions of the British Army's Retreat from Mons, at the First Battle of the Marne, the First Battle of the Aisne, the Battle of La Bassée and the First Battle of Ypres. Despite the intensity of those early battles and the long casualty list his battalion sustained, Ted came through it all with just a poisoned hand. After the winter's lull in fighting and Ted's battalions' involvement in the Christmas truce of 1914, the campaigning season had started once again and he found himself in the line around Hill 60, south east of Ypres. He 'had been due to complete his service in May 1915 but with dependants, 75 year old widowed mother Charlotte and new fiancée Maud Burton, waiting at home, was doubtless contemplating whether to extend his service or take the well earned, honourable discharge that would be offered to him in the coming weeks. Having come through the dreadful battle on Hill 60 in April, he had written to his mother days earlier; "You will see in the papers that we have been in a tight corner. I think it’s the hottest place I have ever been in but, thank the Lord, I have been spared to get through alright. We have lost a lot killed and wounded. It was a proper death trap. The dirty pigs could not have blown us to pieces fast enough so they tried to blind us but I am pleased to say I am safe."'
Медаль
Оның Виктория кресі, 1914 жылғы жұлдызы, Жеңіс медалі және Британ соғыс медалі Бедфордшир және Гертфордшир полкінің мұражайында, Уордаун паркінде, Лютон қаласында, Бедфордшир округінде, Англияда қойылған.
His Victoria Cross, along with his 1914 Star, Victory and British War Medals are displayed at the Bedfordshire and Hertfordshire Regimental Museum, Wardown Park, Luton, Bedfordshire, England.