Кіріспе
Лоуренс Картадж Уэтерс (14 мамыр 1890 жыл - 29 қыркүйек 1918 жыл) – сол кезде Австралия қарулы күштерінің мүшесіне берілетін ең жоғары награда – Виктория кресінің иегері, Жаңа Зеландияда туып, Австралия азаматы болған. Уэтерс жеті жасында ата-анасы туған жері Оңтүстік Австралияға оралды. Ол Аделаидада жерлеуші болып жұмыс істеместен бұрын мектепті бітірді. 1916 жылдың басында Австралия императорлық күштеріне (АИФ) қатардағы жауынгер ретінде қабылданып, 43-ші батальонға қосылды. Оның бөлімшесі желтоқсанның соңында Франция мен Бельгиядағы Батыс майданға аттанды. Аурудан кейін Уэтерс 1917 жылдың маусымында Мессин шайқасына қатысу үшін батальонына оралды, сол шайқаста жараланды. Ұлыбританияға эвакуацияланып, желтоқсанның басында бөлімшесіне қайта қосылды. 1918 жылдың наурыз айында сержантқа көтеріліп, Уэтерс неміс көктемгі шабуылы кезінде батальонымен шайқасты, бірақ мамыр айында уландырылды және келесі айға дейін бөлімшесіне оралмады. Ол шілдеде Хамель шайқасына, тамызда Амиен шайқасына және қыркүйекте Мон-Сен-Квентин шайқасына қатысты. Мон-Сен-Квентинде Виктория кресіне ұсынылды. Уақытша сержант қызметіне тағайындалып, 29 қыркүйекте Сент-Квентин каналы шайқасында снарядтан басына жара алып, сол жерде көз жұмды. Виктория кресімен марапатталатынын білмей қайтыс болды, ол туралы жариялау желтоқсан айының соңында жасалды. 2016 жылға дейін оның Виктория кресі жеке меншікте болды, бірақ сол жылы аукционда сатып алынып, Канберрадағы Австралия соғыс мемориалына сыйға берілді, қазір ол Батырлық залында қойылған.
Lawrence Carthage Weathers, (14 May 1890 – 29 September 1918) was a New Zealand born Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in battle that could be awarded to a member of the Australian armed forces at the time. His parents returned to their native South Australia when Weathers was seven, and he completed his schooling before obtaining work as an undertaker in Adelaide. He enlisted as a private in the Australian Imperial Force (AIF) in early 1916, and joined the 43rd Battalion. His unit deployed to the Western Front in France and Belgium in late December. After a bout of illness, Weathers returned to his battalion in time to take part in the Battle of Messines in June 1917, during which he was wounded. Evacuated to the United Kingdom, he rejoined his unit in early December. Promoted to lance corporal in March 1918, Weathers fought with his battalion during the German spring offensive, but was gassed in May and did not return to his unit until the following month. He participated in the Battle of Hamel in July, the Battle of Amiens in August, and the Battle of Mont Saint Quentin in September. At Mont Saint Quentin he was recommended for the award of the Victoria Cross. Promoted to temporary corporal, he was mortally wounded in the head by a shell on 29 September during the Battle of St Quentin Canal, and died soon after, unaware that he was to receive the Victoria Cross, which was not announced until late December. Until 2016, his Victoria Cross was in private hands, but in that year it was purchased at auction and donated to the Australian War Memorial in Canberra, where it is displayed in the Hall of Valour.
Ерте өмір
Лоуренс Картадж Уэзерс 1890 жылдың 14 мамырында Жаңа Зеландияның Даргавилл қаласының жанындағы Те Копуруде дүниеге келді. Ол Джон Джозеф Уэзерстің және оның әйелі Эллен Фрэнсис Йоханна МакКормактың сегіз баласының бірі еді. Оның ата-анасы Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласынан шыққан, ал ол жеті жасқа толғанда отбасы қайтадан Аделаидаға оралды. Олар штаттың солтүстігіндегі ауылдық жерге қоныстанды, ал Уэзерс Сноутаун мемлекеттік мектебінде оқыды. Мектепті бітіргеннен кейін, 1909 жылы ол екі бауырымен бірге Еуропа мен Америкаға саяхат жасады, соның ішінде Англияда төрт ай тұрды. Екі жылдан кейін Австралияға оралған соң, ол Аделаидада ат бағып, көлікші және жерлеуші болып жұмыс істеді. 1913 жылдың 10 қыркүйегінде ол Анни Элизабет "Тесс" Уотсонға үйленді. Жұбайлар Ятала мен Парксайд қалаларының шетінде тұрды және екі балалары болды. Уэзерстің үлкен ағасы Томас Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, 1915 жылғы Галлиполи шайқасында 9-шы жеңіл атқыштар полкінде қызмет етіп жарақаттан қайтыс болды. Оның кіші бауыры Джозеф те әскери қызметке шақырылды, бірақ Австралиядан кетпес бұрын өз өтініші бойынша босатылды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1916 жылдың 8 ақпанында Уэзерс Австралия императорлық күштерінің (АИФ) қарапайым сарбазы ретінде әскери қызметке қабылданды және бастапқыда 10-шы батальонға күшейтетін бөлім ретінде бекітілді. Маусым айында ол 3-ші дивизияның 11-ші бригадасының 43-ші батальонына ауыстырылды. 43-ші батальон 1916 жылдың маусым айында HMAT A19 (бұрынғы SS Afric) кемесіне мінді. 3-ші дивизия қараша айында Батыс майданға аттанды және желтоқсан айының соңында алғаш рет окоптарға кірді. 1917 жылдың қаңтар айының соңында Уэзерс ауырғандықтан емханаға жатты және сәуірдің соңына дейін бөлімшесіне қайта оралмады. Ол майданға өз батальоны соғыста көрген алғашқы ірі шайқасқа қатысу үшін уақытында оралды – Мессин шайқасы. Осы шайқаста 43-ші батальон түнгі операция кезінде 122 сарбазын жоғалтты, соңғы мақсат – Оставерн шебін басып алу. Осы қаза болғандардың бірі – 10 маусымда аяғына оқ тиген Уэзерс. Ұлыбританиядағы ауруханаға жеткізілген ол желтоқсанның басында ғана бөлімшесіне қайта оралды. 3-ші дивизия 1917–1918 жылдарының қысын Бельгияның Фландрия аймағындағы Мессен секторындағы майдан шебінде кезекпен өтеді, көктемде күтілетін неміс шабуылына қарсы окоптарды нығайтып, жақсартты. 1918 жылдың 21 наурызында Уэзерс ефрейтор болып тағайындалды, ал бір аптадан кейін оның батальоны неміс көктемгі шабуылын тойтаруға көмектесті, Морланкурттан батысқа қарай Анкре мен Сомма өзендері арасында қорғаныс позицияларын алды. Мамыр айының соңында ол Villers Bretonneux маңында газ шабуылынан кейін медициналық көмекке мұқтаж болды, бұл 43-ші батальонда 230 сарбаздың жарақаттануына әкелді, ал Уэзерс маусымның ортасына дейін қызметке қайта оралмады. 43-ші батальонның келесі ірі шайқасы – 4 шілдедегі Хамель шайқасы, өте сәтті өтті. Батальон ауылды тазалауға жауапты болды және 97 сарбазы қаза тапты. 43-ші 8 тамыздағы Амиен шайқасының бірінші кезеңінде қолдау көрсетті, бұл немістерді Гинденбург бекініс желісіне дейін ығыстыру мақсатында жүз күндік шабуылдың басталуын белгіледі. Бұл 25–26 тамызда Сузаннан батысқа қарай шайқасуды қамтыды. 2 қыркүйекте Мон-Сен-Квентин шайқасы кезінде 43-ші батальонға Аллен ауылының солтүстігіндегі окоптарды тазалау міндеті жүктелді. Ол Аллене қарсы Граз окопын ұрыссыз басып алды, содан кейін қол гранаталарын (бомбалар) қолдана отырып, солтүстікке қарай Скутари окопына қарай шабуылдады және окоптың түйіскен жерінде 150-ге жуық неміс сарбазын тоқтатты. Неміс отының күштілігіне тап болған әскерлер тоқтады және тұйықталу пайда болды, оны Уэзерс және тағы үш сарбаз бұзды. Сол күні оның ерлігі үшін Виктория кресімен марапаттау туралы ұсыныс жасалды, бұл сол кездегі Австралия қарулы күштерінің мүшесіне шайқастағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда болды. Алғыс қағазында былай деп жазылған: «1918 жылдың 2 қыркүйегінде Пероннен солтүстікке қарай, алдын ала бомбалау тобымен бірге болған кездегі ең көрнекті ерлік пен борыштылыққа берілгендігі үшін. Шабуылды мықты қорғалған окоп тоқтатқаннан кейін, капрал Уэзерс қатты атыс астында жалғыз алға қарай жүріп, жауды бомбалармен шабуылдады. Содан кейін ол бомбаларды алу үшін біздің желімізге қайта оралды, ол тағы да үш жолдасымен бірге алға қарай жүріп, қатты атыс астында шабуыл жасады. Жеке өміріне қауіп төнсе де, ол жаудың қақпасына шығып, окопты бомбалады, және жолдастарының қолдауымен 180 тұтқын мен үш пулеметті алды. Оның ерлігі мен табандылығы соңғы мақсатты табысты жүзеге асырып, көптеген жолдастарының өмірін сақтап қалды». Уэзерс жолдастарына қайтып келгенде, оның киімі саздан қапталған, бетінен қан ағып жатқан, сақалында бес күндік өскіш болған. Ол сондай-ақ, тоналған неміс бинокльдері мен тапаншаларымен «Шыршадай» әшекейленген. Ол қатты уайымдап, достарына неміс жауынгерлерін қалай «үркіткенін» айтып берді. Мон-Сен-Квентин шайқасында 43-ші батальон 67 сарбазын жоғалтты. Келесі аптада 11-ші бригада немістерді Гинденбург желісіне дейін қуып жетуге қатысты. 10 қыркүйекте Уэзерс уақытша ефрейтор болып тағайындалды. 29 қыркүйекте 3-ші дивизия Сент-Квентин каналы шайқасына қатысты, бұл соғыстың соңғы австралиялық жер шайқастарының бірі, бұл Гинденбург бекінісінің үшінші қорғаныс желісі Боревоар шебін бұзуды қамтиды. Ұрыс кезінде 43-ші батальон окопта бас сауғалап жатқанда, кішкентай топтың арасында снаряд жарылып, Уэзерстің басын жарақаттады. Ол көп ұзамай қайтыс болды, ол Виктория кресіне ие болатынын білмеді, ол 1918 жылдың 24 желтоқсанында жарияланды. Сол оқ оның ағасын, ефрейтор Джей Джей Уэзерсті де өлтірді. Уэзерс Вендхуйльдегі Ұлттар Достастығы Соғыс қабірлері комиссиясының Бірмұңдық зиратында жерленді. 2016 жылға дейін оның Виктория кресі жеке қолында болды, бірақ сол жылы ол Сиднейде аукционға қойылды, жеке медаль үшін әлемдік рекордтық бағаға сатылды. Соңынан сол жылы ол Канберрадағы Австралия соғыс мемориалына сыйға берілді, онда қазір Батырлар залында қойылған.
For most conspicuous gallantry and devotion to duty on the 2nd of September 1918, north of Peronne, when with an advanced bombing party. The attack having been held up by a strongly held trench, Corporal Weathers went forward alone, under heavy fire, and attacked the enemy with bombs. Then, returning to our lines for a further supply of bombs, he again went forward with three comrades and attacked under very heavy fire. Regardless of personal danger, he mounted the enemy parapet and bombed the trench, and, with the support of his comrades, captured 180 prisoners and three machine guns. His valour and determination resulted in the successful capture of the final objective, and saved the lives of many of his comrades. When Weathers returned to his comrades, his uniform was covered in mud, he had blood running down his face, and he had five days' stubble on his chin. He was also festooned "like a Christmas tree" with looted German binoculars and pistols. Full of nervous tension, he chattered to his mates about how he had "put the wind up" the Germans. During the Battle of Mont Saint Quentin, the 43rd Battalion suffered 67 casualties. Over the next week, the 11th Brigade was part of the pursuit of the Germans to the main Hindenburg Line. Weathers was promoted to temporary corporal on 10 September. On 29 September, the 3rd Division was part of the Battle of St Quentin Canal, one of the last Australian ground actions of the war, which involved breaching the Beaurevoir Line, the third line of defences of the Hindenburg Line. During the battle, the 43rd Battalion was sheltering in a trench when a shell burst among a small group of men, wounding Weathers in the head. He died soon after, not knowing he would receive the Victoria Cross, which was gazetted on 24 December 1918. The same shell killed his uncle, Lance Corporal J. J. Weathers. Weathers was buried at the Commonwealth War Graves Commission Unicorn Cemetery, Vendhuile. Until 2016, his Victoria Cross was in private hands, but in that year it was put up for auction in Sydney, fetching a world record price for an individual medal. Late that year it was donated to the Australian War Memorial in Canberra, where it is now displayed in the Hall of Valour.