Кіріспе

Ирландияның жаз, байлық және тәуелсіздік құдайы – Айн. Айн ирландиялық жаз, байлық және тәуелсіздік құдайы. Ол жазғы күн тоғысы мен күнмен байланысты, кейде қызыл түсті бие ретінде бейнеленеді. Ол Аиллен және/немесе Фенненнің қарындасы, және көптеген ирландтық әулеттер оны өз ата-бабалары деп санайды. Ол құнарлылық құдайы болғандықтан, егін мен малға билік етеді, сондай-ақ ауыл шаруашылығымен де байланысты. Ол сонымен қатар Тобернан (Тобар Айн), Тирон округі; Дунани (Дун Айн), Лоут округі; Лиссан (Лиос Айн), Лондондерри округі; және Тейлинге жақын Кнок Айн, Донегал округі сияқты жерлермен де байланысты.

Аилил Аулом

Ауломның ұрпақтары, Эоганахта тайпасы, Айнды өз арғы тегінің бірі деп есептейді.

Героид Фицджеральд

Басқа да аңыздарда Айн - Джеральд Фицджеральдтың әйелі, Десмондтың 3-графы, халық арасында "Ирл Героид" деп танымал. Олардың некесі өзара келісіммен болған жоқ, ол оны зорлайды (бұл Айлиль Ауломның оқиғасына негізделген деп саналады), ал ол одан кек алады, оны қазға айналдырып, өлтіреді немесе екеуін де жасайды. Джеральдтың әкесі қайтыс болғаннан кейін, Айн мен Джеральд оның жерлерін мұраға алады. Айн Кнок Айн төбесін сиқырлайды, нәтижесінде онда бір түндік ішінде керемет түрде бұршақ өседі. Кейбір нұсқаларда Джеральд Сидхфирдің патшасы болып табылады, Лох Гиррдегі тіреуге байланған, ал Мюнстер болжамына сәйкес, ол бір күні соңғы соғыста шайқасу үшін қара атқа мінген ақ жүзбен Лохтан көтеріледі.

Мананнан мак Лир

Оның мифінің тағы бір нұсқаларында ол теңіз құдайы Мананнан мак Лирдің әйелі немесе қызы болып келеді.

Ауызша фольклор

Лимерик графтығының фольклорында Айнның екі қызы бар екені айтылады, ол оларды ешқашан үйленбеуге ескертті. Бірінші қызы оған бағынбайды, ал үйлену тойының түнінде Айн күйеуінің ұлы қызының көкіректерін жеп жатқанын байқайды. Айн кіші қызыны қорқынышты көріне беруге мәжбүрлейді және анасына мойынсұнбау туралы ескертуін күшейтеді, бірақ кіші қызы көп ұзамай қашып кетеді және друидпен бірге қашып кетеді. Айн үйіне жабылып, тек сидхтармен ғана сөйлеседі. Ол Сент-Джон кешінде қайғыдан қайтыс болады, ал жақсы адамдар үлкен массаларда алауларды көтеріп жиналады. Осы уақыттан бастап, Сент-Джон қарсаңында далаға клиарлар әкелінді. Лимерик округінің басқа фольклорында Айн бұрыннан Кнок Айн қаласындағы бекіністе өмір сүрген деп айтылады. Бір әйел бекіністен күл таяқтарын жинады, ал Айн оған оларды дәл бұрынғы күйінде қайтаруға айтты; әйел мұны орындамағанда, Айн оны қамалға алып кірді. Айнның шашы ұзын әрі ұзын екені айтылған. Басқа бір ертегіде Айн көлдегі су түбінде өмір сүрген дейді. Жыл сайын ол жаздың ортасында "Суидехан бұршақ а' тиге" деп аталатын сүйікті жеріне келіп отыратын. Жас бағушы қызды алыстан бақылап, ол ұйықтап қалғаннан кейін оның тарағын ұрлап кетті. Содан кейін оған әр түрлі бақытсыздықтар келді, бірақ ол өлер алдында, ол тарағанды көлге қайтаруды өтінді. Лимериктегі адамдар ауруларын көлдiң үстiне айдың жарық сәулесінен сәуле түсетiн толған айдың 6-шы түні ("Барлығы сауығады") көлдiң жағасына әкелген. Олар егер науқастар 8-ші немесе 9-шы түні сауықпаса, Айн өлім аузындағыларды жұбату үшін қолданылатын "Сеол сиде" әнін шырқады немесе ойнайды деп сенген. Айнның қызыл шашты жұлдыз бауыры Фер Фи, арфашы, содан кейін өлгендерді ұйықтататын әнді - Суантрайге ән салатын. The Legend of Seán Ó hAodh (Сен О Аод туралы аңыз) романында, қойшы-құбызшы Сеан О Аод тамызда Лау Гур маңында ақ шапан киген Айненді кездестіреді және ол Сеаннан биде ойнауды сұрайды. Ол Шонды атпен сүйрелетін әдемі күймемен кездестіріп, гүлдер мен жеміс ағаштарға толы ұзақ жолды басып өтеді. Олар Айнның сарайына келгенде, Шон таңертеңгі сағатқа дейін әдемі әйелдер мен ер азаматтардың алдында сыбызғы ойнайды, бірақ күн шыққанда, ол терезелердің сыртында балықтардың үйіліп жатқанын көріп, ол Лоу Гур түбінде екенін түсінеді. Кеш соңында әйелдер мен ерлер Шонға гинея береді, ал Айн Шонға алтын әмиян береді, ол ұйықтап кетеді. Ол Суидехан Бин а' тигеде оянады, онда барлық гинейлер қап-қараға айналды, бірақ Айн берген алтын әмиян әлі де сол жерде және ешқашан бос емес.

Фестивальдар

Жазғы түннің ортасы мерекесі оның құрметіне өткізілді. Лимерик графтығында ол жақында фейлер патшайымы ретінде еске алынады. Сент-Джон кешінде ер адамдар оның мекен еткені айтылатын Кнок Айнге жиналатын, онда олар қамыт пен шөптен жасалған, полюстерге байланған "клиар" (сабан шоғын) жағатын, оларды процессиямен төбеге көтеріп алып жүретін. Кейіннен, ер адамдар "клиарларды" егістіктері мен малдары арасынан жүгіртіп, жыл бойына жақсылық әкелу үшін тырысатын. Қ көршілес ауылдардан келген ер адамдар төбеге жақындағанда, үйлерін ұмытпау үшін айға қарау керек болған. Айн "көңілді, қайырымды әйел" деп еске алынады, ал оның гүлі – шөптесін немесе дала патшайымы.

Қауымдасқан құдайлар

Айн (ирл. "жарқындық, сәуле, қуаныш, шарап; сұлулық, даңқ, атақ") кейде оның аты Ануға сырттай ұқсас болғандықтан, жаңылысып Данумен теңестіріледі. Айн төбесі Лимерик графтығындағы Кнок Айн (Кнокайн) төбесінің орталық бөлігінде орналасқан, бұл Гриан қасиетті төбесі, Кнок Грейне. Гриан (сөзбе-сөз "күн") Айнның қарындасы, Айнның тағы бір бейнесі немесе мүмкін "Маханың жасырынған түрі" деп саналады. Айнның жазғы тойлармен байланысы бар болғандықтан, Айн мен Гриан екі құдайдың, маусымдық қызметтің (кельт мифологиясындағы Каллех және Бригид сияқты) бірлігі болуы мүмкін. Екі қарындас жылдың "екі күнін" бейнелейді: Айн – жылдың жарық жартысын және жарқын жазғы күнді (an ghrian mhór), ал Гриан – жылдың қараңғы жартысын және күңгірт қысқы күнді (an ghrian bheag).