Жон Вудс Уиттл: Виктория кресінің австралиялық иесі
John Whittle
Жон Вудс Уиттл – Австралияның Victoria Cross орденімен марапатталған батыр сарбазы. 1917 ж. бірінші дүниежүзілік соғыста көрсеткен қаһармандығы үшін марапатталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық Виктория Кресінің иегері (1882–1946)
Australian recipient of the VC (1882–1946)
Джон Вудс Уиттл, ВК, DCM (3 тамыз 1882 – 2 наурыз 1946) – Виктория Кресінің австралиялық иегері, британ және Ұлыбритания Достастығының қарулы күштерінің мүшелеріне "жаудың бетіне қарама-қара" ерлік көрсеткені үшін берілетін ең жоғары награда. Уиттл Бірінші дүниежүзілік соғыста сержант болып қызмет еткен кезде, 1917 жылы неміс күштері Гинденбург шебіне қайтарылып келе жатқанда оларға қарсы екі жеке шабуыл жасағаны үшін Виктория Кресімен марапатталды. Соңғы шабуылда ол машина жарыс тобына шабуыл жасап, оларды өлтіріп, қаруды тартып алды. Тасманияда туған Уиттл Австралияға оралғанға дейін және Корольдік теңіз күштеріне қосылғанға дейін Екінші Бур соғысында он екі ай активті қызмет етті. Армияға қайта оралғаннан кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін Армиялық қызмет корпусына, артиллерияға және Тасманиялық атқыштар полкіне жіберілді. 1915 жылы Австралия Империялық күштеріне ауысқан Уиттл Мысырдағы 12-ші батальонға қосылды және келесі жылы Батыс майданға аттанды. Ла Барк ауылына шабуыл кезінде Уиттл неміс окопына шабуылдап, сол жердегі әскерлерді ығыстырды; осының нәтижесінде ол Ерекше қызмет медалімен марапатталды. Соғыс кезінде үш рет жараланған Уиттл тәртіпсіз мінез-құлқы үшін екі әскери сотқа тартылды. 1918 жылдың қазан айында ол Австралия Премьер-Министрінің шақыруымен Австралияға қайтып келді, жаңа сарбаздарды әскери қызметке тартуға көмектесу үшін. 1918 жылдың желтоқсанында әскери қызметтен босатылғаннан кейін ол Сиднейге көшті. 1934 жылы Уиттл суға батып бара жатқан баланы құтқарып, Еңбегі үшін мақтау қағазымен марапатталды. Ол 1946 жылы 63 жасында қайтыс болды.
John Woods Whittle, VC, DCM (3 August 1882 – 2 March 1946) was an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of the British and British Commonwealth armed forces. Whittle was serving as a sergeant in the First World War when he was decorated with the Victoria Cross following two separate actions against German forces during their retreat to the Hindenburg Line in 1917. In the latter action, he attacked a machine gun crew, killing the group and seizing the gun. Born in Tasmania, Whittle completed twelve months active service during the Second Boer War, before returning to Australia and enlisting in the Royal Navy, where he served for five years as a stoker. Re enlisting in the army, he was posted to the Army Service Corps, artillery, and Tasmanian Rifle Regiment before the outbreak of the First World War. Transferring to the Australian Imperial Force in 1915, Whittle joined the 12th Battalion in Egypt and embarked for the Western Front the following year. During an attack on the village of La Barque, Whittle rushed a German trench and forced the men from the position; he was awarded the Distinguished Conduct Medal as a result. Wounded three times during the war, Whittle was the subject of two courts martial for unruly behaviour. In October 1918, he returned to Australia at the invitation of the Prime Minister of Australia to assist in recruitment. Discharged from the military in December 1918, he later moved to Sydney. In 1934, Whittle was presented with a Certificate of Merit after saving a drowning boy. He died in 1946, aged 63.
Ерте өмір
Уитл 1882 жылғы 2 тамызда Тасманияның Хуон аралында, еңбекші Генри Уитл мен оның әйелі Кэтрин (туған тегі Салливан) отбасында дүниеге келді. Ол Хобартта өсті және 1899 жылы Екінші Бур соғысына қатысу үшін 4-ші Тасманиялық (2-ші Императорлық Бушман) контингентіне қарапайым жауынгер ретінде тіркелген кезде сол жерде тұрды. Бөлім 1901 жылғы 27 наурызда Оңтүстік Африкаға аттанды және төрт аптадан кейін жетті. Контингент келесі он екі айды белсенді қызметте өткізді, оның ішінде Кейп колониясындағы әрекеттер де болды. Келгеннен кейін көп ұзамай, қатардағы сержант болып тағайындалды. Батыс майданға аттанғаннан кейін, 12-ші батальон 1916 жылғы 7 сәуірде Францияға келгеннен кейін Британдық экспедициялық корпусына қосылды. Сегіз күннен кейін Уитл сержант қызметіне көтерілді. 12-ші батальон шілде айына дейін ұсақ операциялармен айналысты. Осы уақыт ішінде Уитл 18 маусымда жарақат алды, ал рота неміс бекінісіне тап болды, соның салдарынан Ньюленд те жарақаттанды. Өз әскерін жинап, Уитл бекініске шабуыл жасап, ішіндегілерді гранаталармен бомбалауды бастады. Содан кейін ол немістерді олар позициядан ығыстырылғанша, окоп бойымен шегіне бастады.
Whittle was born on 2 August 1882 at Huon Island, Tasmania, to Henry Whittle, a labourer, and his wife Catherine (née Sullivan). He grew up in Hobart, and was living there when he enlisted as a private in the 4th Tasmanian (2nd Imperial Bushman) Contingent during 1899, for service in the Second Boer War. The unit embarked for South Africa on 27 March 1901, and arrived four weeks later. The contingent spent the following twelve months on active duty, which included action in the Cape Colony, Appointed acting corporal soon after arrival,
Embarking for the Western Front, the 12th Battalion joined the British Expeditionary Force upon arrival in France on 7 April 1916. Eight days later, Whittle was promoted to lance sergeant. the 12th Battalion was engaged in minor operations until July. During this time, Whittle was wounded on 18 June, the company encountered a German strongpoint and Newland was wounded. Rallying his men, Whittle rushed the post and started bombing the occupants with grenades. He then chased the Germans as they began to retreat down the trench line, before they were forced from the position.
Викторияның айқасы
1917 жылдың сәуір айының басында I Анзак корпусының позициясының оңтүстігінде және Гинденбург шебінің арасында үш неміс басып алған ауыл қалды. 1-австралиялық дивизиясы Бурси, Демикорт және Герми ауылдарын басып алу үшін шабуыл жоспарлады, ол 9 сәуірде, британдық шабуыл Арраста басталған күні басталуға тиіс болды. Осы шайқастағы екі жекелеген іс-қимылы үшін Уиттл Виктория кресімен марапатталды. 8 сәуірде 12-ші батальонға Бурси ауылын басып алу міндеті жүктелді. Төрт күндік үзілістен кейін 12-ші батальон 14 сәуірде Лагникортта 9-шы батальонды алмастырды. Келесі күні таңға жуық немістер 1-австралиялық дивизиясының шебіне қарсы күшті қарсы шабуыл жасады. Австралия шебін бұзып, немістер Ньюлендтің А ротасының сол жағында орналасқан 12-ші батальонның D ротасын кері шегіндірді. Ньюленд компанияны үш апта бұрын ауылды басып алғанда капитан Перси Черри ұстаған, суға батып кеткен жолға қайтарды және екі жағалауда қорғаныс позициясында әлсіреген компанияны орналастырды.
By early April 1917, three German held outpost villages remained between the area to the south of the I Anzac Corps position and the Hindenburg Line. An attack to capture the villages of Boursies, Demicourt and Hermies by the 1st Australian Division was formulated to commence on 9 April, the day the British offensive opened at Arras. For his gallantry in two separate actions during this engagement, Whittle was awarded the Victoria Cross. On 8 April, the 12th Battalion was tasked with the capture of the village of Boursies. Following a four day reprieve away from the frontline, the 12th Battalion relieved the 9th Battalion at Lagnicourt on 14 April. Around dawn the following day, the Germans launched a fierce counter attack against the 1st Australian Division's line. Breaking through the Australian line, the Germans forced back the 12th Battalion's D Company, which was to the left of Newland's A Company. Newland withdrew the company to a sunken road which had been held by Captain Percy Cherry during the capture of the village three weeks earlier, and lined the depleted company out in a defensive position on both banks.
Соғыстағы қызмет
1917 жылдың сәуір айының соңында Уитл псориазға ем алу үшін үш күн далалық госпитальде жатып, содан кейін оқу батальонына тіркеліп Англияға аттанды. 6 мамырда бөлімге қосылған ол, ай соңында тағы сегіз күндік үзіліс алып әскери госпитальде болды. 12-ші батальон келесі екі айды Бельгиядағы шағын операцияларда өткізді, ал желтоқсан айында Франциядағы окоптарға қайта орналасты. Осы кезде Уитл сержант шеніне қайта көтерілді. Екі жылдан астам уақыттан соң, 63 жасында Джон Уитл 1946 жылдың 2 наурызында Глебедегі үйінде миға қан құйылудан көз жұмды. Ол әйелі, екінші ұлы және үш қызын қалдырды, ол Руквуд зиратында жерленді.
In late April 1917, Whittle spent three days in a field hospital receiving treatment for psoriasis, before embarking for England on attachment to a training battalion. Joining the unit on 6 May, he once again underwent an eight day furlough in a military hospital later in the month. The 12th Battalion spent the next two months engaged in minor operations in Belgium, before once again transferring to the trenches in France during December. During this time, Whittle was re promoted to the rank of sergeant. Just over two years later, and aged 63, John Whittle died of a cerebral haemorrhage at his home in Glebe on 2 March 1946. Survived by his wife, second son and three daughters, he was buried in Rookwood Cemetery.