Кіріспе

Уэльс мифологиясындағы кейіпкер. Уэльс мифологиясында Гилфаэтьви – құдай Донаның ұлы, Мабиногилердің төртінші тармағындағы Гвидион мен Арианродтың бауыры. Оның қарындасы Гвинед патшасы Мафф Матонви, соғысқа бармаса, аяқтарын жас бойжеткеннің тізесіне қоюы керек. Гилфаэтьви Маффтың аяқ ұстаушысы Говинге құштарлық танытады, сондықтан оны жалғыз қалдыру үшін Гвидионмен бірге Дифед патшасы Прайдериден шошқаларды ұрлап, көрші елдер арасында қақтығыс тудырады. Оның қарындасы соғысқа кеткенде, Гилфаэтьви Гвинедке қайта оралып, Говинге зорлық жасайды. Мафф бұл туралы білгенде ашуға буырады және өз сиқырымен бауырларын жұп жануарларға айналдырып жазалайды, осылайша оларға жасаған істерінің қатыгездігін (және қорқыныштылығын) түсіндіреді. Бір жыл Гилфаэтьви едікке, ал Гвидион бұғыға айналады; олар жұптасып, Маффқа жеткізілетін бала туады. Содан кейін Мафф Гилфаэтьвиді шошқаға, Гвидионды торайға айналдырады; олар бір жылдан соң ұлымен оралғанда, оларды қасқырға айналдырады. Үшінші жылдан кейін Мафф оларды жазадан босатып, қайтадан адам етеді. Гилфаэтьви – уэльс аңыздарындағы маловаты кейіпкер, және төртінші тармақта оның атақты бауыры Гвидионның оқиғасын дамыту үшін пайдаланылған болуы мүмкін.

Артур романтикасында

Мабиногиондағы көптеген кейіпкерлер сияқты, Гилфаэтьви де Артурий романтикасындағы кейіпкерлерге бастау берді. Осы ретте сэр Грифлет, ол алғаш рет XII ғасырдағы Шампань шебері Кретьен де Тройдың «Эрек пен Эниде» романында Гирфлет (немесе Гифлет) fils Do ретінде көрінеді, ал кейіннен окситан тілінде жазылған жалғыз сақталған «Жауфре» романының батыры болып табылады. Лоумис Гилфаэтьвидің анасы, құдай Доның кем дегенде Кретьеннің «Эрек пен Эниде» романы жазылған кезде еркек кейіпкер ретінде қате түсінілгенін жазды: «Артурийлік До немесе Дон, Гифлет пен Лордің әкесі, ежелгі бритондық құдайдан Карлайлдың кастелянына және Утерпандрагонның бас орманшысына дейін таңғажайып түрленуге ұшырады».