Fokker E.II: 1-ші дүйнəлік соғыстағы неміс монопланы. Жақсартылған Oberursel U.I қозғалтқышы, енгізілген қару жүйесі, тарихы мен демонстрациялары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Fokker E. II – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы неміс Fokker Eindecker бір орындық монопланының екінші нұсқасы. E. II негізінен Fokker E. I ұшағының 75 кВт (100 а.к.) Oberursel U. I 9 цилиндрлі роторлық қозғалтқышымен жабдықталған нұсқасы еді, бұл француздық Gnôme Monosoupape роторлық қозғалтқышының сол қуаттағы дәл көшірмесі, ал E. I-дегі 60 кВт (80 а.к.) Oberursel U.0 қозғалтқышының орнына қойылды. Бірақ E. I қарапайым M.5K болса, оған 7,92 мм (.312 дюйм) пулемет орнатылған еді, ал E. II қару жүйесі ұшақ корпусымен біріктірілген күйі жасалған.
The Fokker E. II was the second variant of the German Fokker Eindecker single seat monoplane fighter aircraft of World War I. The E. II was essentially a Fokker E. I with the 75 kW (100 hp) Oberursel U. I 9 cylinder rotary engine, a close copy of the French Gnôme Monosoupape rotary of the same power output, in place of the E. I's 60 kW (80 hp) Oberursel U.0, but whereas the E. I was simply a M.5K with a 7.92 mm (.312 in) machine gun bolted to it, the E. II was designed with the weapon system integrated with its airframe.
Жобалау және әзірлеу
1915 жылғы 13 маусымда Энтони Фокер бірінші E. II ұшағын неміс командирлерінің, соның ішінде Германия мұрагер ханзадасы Вильгельмнің қатысуымен неміс Бесінші армиясының әуеайлағында көрсетті. 23 және 24 маусымда ол ұшақты Дуай қаласында неміс Алтыншы армиясына көрсетті. Осы демонстрациялар кезінде, Эйндекер типіндегі ұшақтар алғашқы жеңіске жеткенге бір апта қалғанда, Фокер өзі жау ұшағын іздеуге тырысты, бірақ нысана таба алмады. Типтер арасындағы басты айырмашылық – жылдамдықты арттыру мақсатымен E. II ұшағының қанаттарының ұзындығын қысқартқандықтан, басқару мен биіктікке көтерілу қабілеті нашарлады. Сондықтан бұл тип тез арада E. III ұшағымен алмастырылды. E. II ұшағында Oberursel U. I қозғалтқышын жабдықтау үшін 90 литр (23,75 АҚШ галлоны) отын сыйымдылығы болды, ол сағатына 54 литр отын жұмсайды. Ал E. I ұшағындағы 69 литр (18,2 АҚШ галлоны) сыйымдылығы бұрынғы U.0 роторлық қозғалтқышын сағатына 37 литр отынмен қамтамасыз еткен. M.5K/MG өндірістік прототиптерінің тобы сияқты, пилотқа ауа ағынына қарсы тұруға көмектесу үшін бас тірегі берілді. E. II ұшағын қуаттандыру үшін қолданылған 75 кВт (100 ат күші) Oberursel U. I роторлық қозғалтқышының ауыр салмағы, дұрыс тепе-теңдікті қамтамасыз ету үшін E. I нұсқасына қарағанда ұзартылған артқы фюзеляж құрылымын қажет етті. U. I қозғалтқышының үлкен диаметрі оны қоршау үшін үлкен радиусты "аттабан" пішіндес капотты талап етті, ал мұрынның жоғарғы бөлігі де сонымен бірге көтерілді. Нәтижесінде, жоғарғы бөлік пен жоғарғы лонжерондардың кездесетін жерінде металл софиттер орнату қажет болды, ал өрт сөндіру қабырғасының артындағы жоғарғы лонжерондардың алдыңғы шеттеріне қосымша металл түтіктер қосылып, "софиттер" мен жоғарғы мұрын панелінің қабырғаларын қолдады. Бұл формат E. III ұшағында да жалғасты. E. II және E. I ұшақтары параллель түрде жасалды және ұшақ корпусының E. I немесе E. II болуы қозғалтқыштардың қолжетімділігіне байланысты болды. Fokker өндіріс деректері бойынша, барлығы 49 E. II ұшағы жасалған, олардың 45-і 1915 жылдың желтоқсанына дейін Батыс майданға Fliegertruppe әскерлеріне (1916 жылдың қазанынан бастап Luftstreitkräfte) жеткізілді. Осы кезде өндіріс негізгі Eindecker нұсқасына, яғни сол 75 кВт (100 ат күші) Oberursel U. I қозғалтқышымен жабдықталған Fokker E. III ұшағына ауыстырылды. Өндірістегі кейбір E. II ұшақтары E. III ретінде аяқталды, ал көптеген E. II ұшақтары жөндеу үшін Fokker зауытына қайтарылғаннан кейін E. III стандартына жаңартылды.
On 13 June 1915, Anthony Fokker demonstrated the first E. II to an audience of German commanders, including Crown Prince Wilhelm of Germany, at a German Fifth Army airfield. On 23 and 24 June he demonstrated the aircraft at Douai to the German Sixth Army. It was during these demonstrations, only one week before any kills would be achieved in the Eindecker type, that Fokker himself attempted to engage an enemy aircraft but he was unable to find a target. The major difference between the types was a reduced wingspan on the E. II, intended to increase speed, but handling and climbing performance suffered. The type was therefore quickly superseded by the E. III. The E. II also had a larger fuel capacity of 90 litres (23.75 US gallons) to supply the Oberursel U. I's 54 litres/hour fuel consumption, as compared to the E. I's 69 litres (18.2 US gallons) capacity to feed its earlier U.0 rotary, which used 37 litres/hour of fuel. As with the M.5K/MG quintet of production prototype Eindeckers, the pilot was provided with a head support to help him resist the airstream when he had to raise his head to use the gun sights. The heavier weight of the 75 kW (100 hp) Oberursel U. I rotary engine used to power the E. II necessitated both a somewhat lengthened rear fuselage structure, in comparison to the E. I version to achieve proper balance, with the U. I engine's larger diameter requiring a larger radius "horseshoe" pattern cowl to enclose it, and the aluminum upper deck of the nose was raised along with it resulting in metal soffits having to be fitted where the upper deck met the upper longerons, with additional structural metal tubing additions to the forward ends of the upper longerons immediately behind the firewall to support the "soffits" and sides of the raised upper nose panel. This format was continued with the E. III. The E. II was built in parallel with the E. I and the choice of whether an airframe became an E. I or E. II depended on the availability of engines. In total, Fokker production figures state that 49 E. IIs were built and 45 of these had been delivered to the Western Front Fliegertruppe by December 1915 (Luftstreitkräfte from October 1916 onwards) at which time production switched to the main Eindecker variant, the Fokker E. III, which used the same 75 kW (100 hp) Oberursel U. I engine. Some E. IIs under production were completed as E. IIIs and numerous E. IIs returned to Fokker's factory for repair were upgraded to E. III specification.