Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fokker E. III – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Eindecker (сөзбе-сөз "бір қанатты") истребитель ұшағының негізгі түрі. Ол 1915 жылдың желтоқсанында Батыс майданында қолданысқа түсті, сондай-ақ Австрия-Венгрия және Түркияға да жеткізілді.
The Fokker E. III was the main variant of the Eindecker (literally meaning "one wing") fighter aircraft of World War I. It entered service on the Western Front in December 1915 and was also supplied to Austria Hungary and Turkey.
Жобалау және әзірлеу
E.III негізінен E.II-ге ұқсас, жаңадан жасалған үлкен қанаттарымен жабдықталған, олардың ені бұрынғы Eindecker-лердегі 1.88 метрге (74 дюйм) қарағанда 1.80 метр (70 7/8 дюйм) болды, бұл Fokker-дің алғашқы M.5 ұшағына оралуды білдірді. E. III-де 75 кВт (100 ат күші) Oberursel U. I қозғалтқышы сақталды, сондықтан үлкен диаметрлі "атжайна" пішіндес капоты да қолданылды, бұл E. II-нің төменгі жиегі сияқты жоғарғы мұрынның металл жабынының бүйірлеріне кеңейтулер енгізуді талап етті, бірақ кабинаның артында 81 л (21.5 галлон) көлемді барабан тәрізді негізгі жанармай бакі болды, бұл Eindecker-лердің ұшу уақытын шамамен 2,5 сағатқа дейін ұзартты, E. II-ге қарағанда бір сағатқа артық. Көптеген E. III-лер бір 7.92 мм (.312 дюйм) Spandau LMG 08 пулеметімен және 500 оқпен жабдықталды; алайда, екі пулеметтік Fokker E. IV-тің жарамсыз мұрагер ретінде танылғаннан кейін, кейбір E. III-лер екі пулеметпен жабдықталды. Fokker өндіріс деректері 249 E. III ұшағының жасалғанын көрсетеді; алайда, 49 E. II-нің бір бөлігі жөндеу үшін Fokker Schwerin зауытына қайтарылғанда E. III стандартына дейін жаңартылды.
The E. III was basically an E. II fitted with larger, newly designed wings that had a slightly narrower chord of 1.80 meters (70 7/8 in), compared to 1.88 meters (74 in) on the earlier Eindeckers, going back to Fokker's original M.5 monoplane aircraft. The E. III retained the same 75 kW (100 hp) Oberursel U. I engine, and therefore also used the larger diameter "horseshoe" pattern cowling that also mandated the inclusion of the E. II's soffit like extensions to the sides of the upper nose sheet metalwork, but had a larger 81 L (21.5 gal) drum shaped main fuel tank just behind the cockpit, which increased the Eindeckers endurance to about 2 1/2 hours, an hour more than the E. II. Most E. IIIs were armed with a single 7.92 mm (.312 in) Spandau LMG 08 machine gun with 500 rounds of ammunition; however, after the failure of the twin gun Fokker E. IV as a viable successor, some E. IIIs were fitted with twin guns. Fokker production figures state that 249 E. IIIs were manufactured; however, a number of the 49 E. IIs were upgraded to E. III standard when they were returned to Fokker's Schwerin factory for repairs.
Пайдалану тарихы
E. III 1916 жылдың басында шағын мамандандырылған ұрысшы бөлімшелерін, Кампфайнсицер Командалары (КЕК) құруға жеткілікті санда келген алғашқы тип болды. Бұрынғыда Eindecker ұшақтары, E. I және E. II сияқты, жеке-жеке алдыңғы шептегі барлау жұмыстарын жүргізетін Feldflieger Abteilungen бөлімдеріне жіберілген. 1916 жылдың 10 тамызында алғашқы неміс Jagdstaffeln (бір орындық ұрысшы эскадрильялары) құрылды, олар бастапқыда әртүрлі ерте ұрысшы түрлерімен, соның ішінде бірнеше E. III ұшақтарымен жабдықталды. Алайда, бұл E. III ұшақтары сол кезде ескіріп, жаңа үлгілермен алмастырылып жатқан еді. Jagdstaffeln эскадрильяларындағы біртектілік (және нақты жетістіктер) 1917 жылдың басында Albatros D. I және Albatros D. II ұшақтары жеткілікті түрде қолжетімді болғанға дейін күтілуге тиіс болды. Түрік E. III ұшақтары Палестинадағы Беер-Шебада орналасқан, ал басқалары Месопотамияда Кут-аль-Амара қамалы кезінде қолданылды.
The E. III was the first type to arrive in sufficient numbers to form small specialist fighter units, Kampfeinsitzer Kommandos (KEK) in early 1916. Previously, Eindeckers had been allocated singly, just as the E. I and E. II had been, to the front line Feldflieger Abteilungen that carried out reconnaissance duties. On 10 August 1916, the first German Jagdstaffeln (single seat fighter squadrons) were formed, initially equipped with various early fighter types, including a few E. IIIs, which were by then outmoded and being replaced by more modern fighters. Standardisation in the Jagdstaffeln (and any real success) had to wait for the availability in numbers of the Albatros D. I and Albatros D. II in early 1917. Turkish E. IIIs were based at Beersheba in Palestine while others operated in Mesopotamia during the Siege of Kut al Amara.
Тірі қалған әуе кемелері
IdFlieg сериялық нөмірі 210/16 болған, қазірге дейін сақталған жалғыз түпнұсқа Eindecker 1916 жылы Сомма аймағында британдықтар тарапынан құлатылып, кейін 1918 жылы Лондон Ғылым мұражайына берілгенге дейін Соғыс министрлігінде зерттелді. Қазіргі таңда ол толық құрастырылған күйде көрсетілуде, бірақ ішкі құрылымын көрсету үшін мата қаптамасы алынып тасталған.
The only known surviving original Eindecker, bearing IdFlieg serial number 210/16, was brought down in the Somme area in 1916 by the British and then evaluated by the War Office until it was transferred to the London Science Museum in 1918. It is currently on display fully assembled, but with its fabric covering removed to illustrate its internal construction.