Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fokker E. IV – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияда қолданылған Eindecker истребителінің соңғы түрі.
The Fokker E. IV was the final variant of the Eindecker fighter aircraft that was operated by Germany during World War I.
Жобалау және әзірлеу
Fokker M.15 белгісін ескере отырып, E. IV негізінен 119 кВт (160 л.с.) Oberursel U. III екі қатарлы, 14 цилиндрлі ротациялық қозғалтқышымен, Gnome Double Lambda көшірмесімен жабдықталған Fokker E. III ұзартылған нұсқасы болды. Күштірек қозғалтқыш Eindecker-ге екі немесе үш 7,92 мм (.312 дюйм) пулемет алып жүруге мүмкіндік беруі керек еді, осылайша оның атыс қуатын арттырып, сол кезде жиі кездесетін бір пулемет істен шыққан жағдайда сенімділікті қамтамасыз ететін еді. Дегенмен, E. IV сәтті болмаған конструкция болды, ол өзінің алдыңғы моделінің жетістігіне жете алмады және жақын арада француз және британдық истребительдерінен кем түсті. E. IV прототипі 1915 жылдың қыркүйек айында неміс Fliegertruppen инспекциясымен сынақтан өтті. Ол үш 7,92 мм (.312 дюйм) lMG 08 "Spandau" пулеметімен жабдықталған, олар 15° бұрышпен жоғары қарай ату үшін орнатылған. Энтони Фокер E. IV-ті Эссенде көрсетті, бірақ күрделі үш синхрондау механизмі істен шығып, винт зақымдалды. Освальд Боэльке E. IV-інде сол жақтан оқ атуды алып тастау тәжірибесі алғаш рет қолданылған деп есептеледі, оның IdFlieg сериялық нөмірі 123/15 болды, және сақталған орталық және оң жақ MG 08 Spandau пулеметтерінде қарапайым қос синхрондау жүйесі қолданылды. Екі МГ 08 "Spandau" алдыңғы бағыттағы, синхрондалған пулеметтері өндірістік E. IV-тер үшін, сондай-ақ барлық келесі неміс D типіндегі екіұшақты истребительдері үшін стандартты қару-жараққа айналды. Пулеметтерді бұрышты орнату тәсілі де тоқтатылды.
Given the Fokker designation of M.15, the E. IV was essentially a lengthened Fokker E. III powered by the 119 kW (160 hp) Oberursel U. III two row, 14 cylinder rotary engine, a copy of the Gnome Double Lambda. The more powerful engine was intended to enable the Eindecker to carry two or three 7.92 mm (.312 in) machine guns, thereby increasing its firepower and providing redundancy if one gun jammed a common occurrence at the time. However, the E. IV was a troubled design that never achieved the success of its predecessor and was soon out classed by French and British fighters. The prototype E. IV was accepted for testing by the German Inspektion der Fliegertruppen in September 1915. It was fitted with three forward firing 7.92 mm (.312 in) lMG 08 "Spandau" machine guns, mounted to fire upwards at 15°. Anthony Fokker demonstrated the E. IV at Essen but the complicated triple synchronization gear failed and the propeller was damaged. The removal of the left side gun is believed to have been pioneered on Oswald Boelcke's E. IV, believed to have borne IdFlieg serial 123/15, with a simpler double synchronisation system used on the retained center line and right side MG 08 Spandau guns. The fitment of dual MG 08 "Spandau" forward firing, synchronized machine guns became the standard armament for production E. IVs, and indeed for all subsequent German D type biplane fighters. The angling of the guns was also abandoned.
Пайдалану тарихы
Модификацияланған прототип 1915 жылдың қазан айында Батыс майданында Oberleutnant Otto Parschau бағалауынан өтті, осылайша ол қос пулеметтік истребитель ретінде қолданысқа түскен алғашқы ұшақ болды. Неміс эйстейсі Освальд Боэльке қараша айында Fokker-дің Шверин зауытында E. IV-ті сынап көрді. Ұшқыштар, "Оберурсел U. III" қозғалтқышын "Айндекер" ұшақ корпусына орнату артық тиімді ұшақ шығармайтынын анықтады. Бір ұшқыш оны "іс жүзінде ұшатын қозғалтқыш" деп сипаттады. Айналатын массаның инерциялық және гироскопиялық күштері E. IV-ті E. III-тен маневрлеу қабілеті төмен етті, ал оның өте сенімсіз қозғалтқышының тиімділігін жоғалту ұшақты бақылау мүмкін емес етеді, сондықтан қозғалтқышты сөндіру қажет болатын. Мұндай жағдайда бұрылу өте қиын болды, себебі E. IV әлі де элеронның орнына қанатты бүгіп басқаратын. Сонымен қатар, қозғалтқыш жаңа болғанда жақсы жұмыс істесе, бірнеше сағат жұмыс істегеннен кейін қуатын жоғалтатын. Eindecker ұшақтарының жалпы саны 416 болса, оның ішінде барлығы 49 E. IV ғана салынды. E. IV-тің жартысынан астамы 1916 жылдың маусым айында пайдалануға берілді, ал соңғылары 1916 жылдың желтоқсанында жеткізілді, ол кезде олар қолданудан шығып қалған болатын.
The modified prototype underwent combat evaluation on the Western Front by Oberleutnant Otto Parschau in October 1915, making it the first twin gun fighter in service. Leading German ace Oswald Boelcke evaluated the E. IV at Fokker's Schwerin factory in November. The pilots discovered that mounting the much heavier Oberursel U. III onto the Eindecker airframe did not produce a better aircraft one pilot described it as "practically a flying engine." The inertial and gyroscopic forces of the spinning mass made the E. IV less manoeuvrable than the E. III and any loss of efficiency from the notoriously unreliable engine made the aircraft virtually uncontrollable, requiring the engine to be switched off. Turning under such conditions was exceedingly difficult because the E. IV still used wing warping instead of ailerons. Furthermore, the engine worked well when new, but lost power after only a few hours of operation. Only 49 E. IVs were built out of the total Eindecker production run of 416 aircraft. Over half of the E. IVs entered service in June 1916 and the last were delivered in December 1916 by which time they were obsolete.
Операторлар
Luftstreitkräfte 48 ұшақты қолданды. Kaiserliche Marine бір ұшақ алды.
Luftstreitkräfte operated 48 aircraft. Kaiserliche Marine received one aircraft.