Кіріспе
Ағылшын әлеуметтік реформаторы және жазушы (1808–1877)
Каролина Элизабет Сара Нортон, Леди Стерлинг Максвелл (туған аты Шеридан; 22 наурыз 1808 – 15 маусым 1877) Ол 1836 жылы күйеуін тастап кетті, оның көптеген адамдар зорлық-зомбылық көрсеткенін айтты. Күйеуі кейін оның жақын досы лорд Мелбурнға, сол кездегі виг премьер-министріне, зина жасады (адалдықсыздық) деп шағымданып сотқа берді. Қазылар алқасы оның досын адалдықсыздық жасады деп таба алмаса да, ол ажырасуға қол жеткізе алмады және сол кездегі заңдар әкелерді жақтағандықтан үш ұлына жолатын болмады. Нортонның күресі 1839 жылғы Балаларды қорғау туралы заңның, 1857 жылғы Отбасылық істер туралы заңның және 1870 жылғы Тұрмысқа шыққан әйелдердің мүліктік құқықтары туралы заңның қабылдануына себеп болды. Ол Дэниел Маклайздың Лордтар палатасындағы Әділет фрескасы үшін модель болды, ол оны әділетсіздіктің белгілі құрбаны ретінде таңдады.
Жастар мен неке
Каролина Нортон Лондон қаласында Томас Шеридан мен романист Каролина Генриетта Калландер отбасында дүниеге келді. Оның әкесі актер, сарбаз және колониялық әкімші, белгілі ирланд драматургы және виг саясаткері Ричард Бринсли Шеридан мен оның әйелі Элизабет Энн Линлидің ұлы болды. Каролинаның шотландтық анасы жер иеленуші, Крейгфорттың сэр Джеймс Калландеры мен леди Елизавета Макдоннеллдің қызы, ол Ирландия пэрінің 1-ші маркизі Антримнің қарындасы еді. Шерден ханым үш қысқа роман жазған, оның бірінші қызының өмірбаянында «он сегізінші ғасыр стиліне ұқсас, бірақ қандай да бір тартымдылық пен өткірлік жоқ» деп сипатталған. 1817 жылы оның әкесі Оңтүстік Африкада, Жақсы Үміт мүйісінде колониялық хатшы болып қызмет етіп жүргенде қайтыс болды. Оның отбасы дерлік кедей қалды. Оның әкесінің ескі досы, Йорк және Олбани герцогы Фредерик ханзадасы, оларға бірнеше жыл Хэмптон-Корт сарайында «мүлік және рақым» пәтерінде тұруға мүмкіндік берді. Ең үлкені, Хелен, әнші, Прайс Блэквуд, 4-ші барон Дюфферин және Клейнбойдке үйленді. Осы арқылы Каролина Фредерик Гамильтон Темпл Блэквудтың, 1-ші маркиз Дюфферин және Аваның, кейіннен Канаданың үшінші генерал-губернаторы және Үндістанның сегізінші вице-королі болған інісінің күйеуіне апасы болды. Оның кіші әпкесі, ең әдемі деп есептелген Джорджиана, кейіннен 12-ші Сомерсет герцогы Эдвард Сеймурға тұрмысқа шықты. 1827 жылы ол Джордж Чаппл Нортонға, адвокатқа, Гилдфордтың парламент мүшесіне және лорд Грантлидің кіші інісіне үйленді. Джордж қызғанышпен және иеленушілікпен қараған күйеу болды, ол жиі мас күйге берілетін. Олардың некесі оның психикалық және физикалық зорлық-зомбылығынан кейін тез арада бақытсыздыққа ұшырады. Бұған қоса, Джордж адвокат ретінде сәттілікке жете алмады, және олар ақша мәселесінде ащы дауласып жүрді. Некелерінің алғашқы жылдарында Каролина өзінің сұлулығын, ақылын және саяси байланыстарын пайдаланып, өзін қоғамдастықтағы маңызды әйел ретінде таныстырды. Ол сондай-ақ, өмірінің кейінгі жылдары 1834 жылы Толпудл шейіттерінің наразылық шеруіне қатысқанын айтты. Оның қызғаныш пен мақтаныш сезіміне қарамастан, Джордж әйеліне оның байланыстарын оның мансабын ілгерілету үшін пайдалануға кеңес берді. 1831 жылы оның ықпалымен ол Метрополитен полициясының сотының судьясы болып тағайындалды. Осы жылдары Каролина өзінің ішкі сезімдерін жеткізу және ақша табу үшін проза мен поэзияға жүгінді. Оның алғашқы кітабы «Розалидің қайғысы» (1829) жақсы қабылданып, «Өлмейтін» (1830) романы, «Жолшыбай яһуди» аңызына негізделген, одан кейін жарық көрді. 1832-1837 жылдары ол «Сот журналы» мен «Белль Ассембле» журналдарын редакциялады. 1843 жылы Роберт Саути қайтыс болғаннан кейін ол Роберт Пилге поэзия лауреаты лауазымына үміткерлік етті, бірақ сәттілікке жете алмады.
In 1817, her father died in South Africa while serving as colonial secretary at the Cape of Good Hope. His family was left almost penniless. Prince Frederick, Duke of York and Albany, an old friend of her grandfather, arranged for them to live at Hampton Court Palace in a "grace and favour" apartment for several years. The eldest, Helen, was a songwriter who married Price Blackwood, the 4th Baron Dufferin and Claneboye. Through her, Caroline became the aunt of Frederick Hamilton Temple Blackwood, 1st Marquess of Dufferin and Ava, later the third Governor General of Canada and eighth Viceroy of India. Her younger sister, Georgiana, seen as the prettiest, later married Edward Seymour, 12th Duke of Somerset. In 1827, she married George Chapple Norton, barrister, Member of Parliament for Guildford, and the younger brother of Lord Grantley. George was a jealous and possessive husband given to violent fits of drunkenness. The union quickly proved unhappy due to his mental and physical abuse. To make matters worse, George was unsuccessful as a barrister, and the couple fought bitterly over money. During her early married years, Caroline used her beauty, wit and political ties to set herself up as a major society hostess. She also claimed in later life to have taken part in the Tolpuddle Martyrs protest march in 1834. Despite his jealousy and pride, George encouraged his wife to use her ties to advance his career. It was through her influence that in 1831 he was made a Metropolitan Police Magistrate. During these years, Caroline turned to prose and poetry as means of releasing her inner emotions and earning money. Her first book, The Sorrows of Rosalie (1829), was well received. The Undying One (1830), a romance founded on the legend of the Wandering Jew, soon followed. From 1832 to 1837, she edited The Court Magazine and Belle Assemblée. In 1843, she petitioned Sir Robert Peel for the post of Poet Laureate after the death of Robert Southey, but was unsuccessful.
Кейінгі өмірі
Каролинаның 1840 жылдардың басында белгілі консервативті саясаткер Сидни Гербертпен бес жылға созылған махаббаты болды деген әңгіме бар, бірақ Герберт 1846 жылы басқа әйелге үйленді. Орта жасында ол жазушы Джордж Мередитпен дос болып кетті. Ол Мередиттің 1885 жылы жарық көрген «Кросвейндегі Диана» романының ақылды, шарпыған мінезді басты кейіпкері Диана Уорвикке шабыт берді.
Отбасы және ұрпақтары
Каролинаның үлкен ұлы Флетчер Нортон 30 жасында Парижде туберкулезден қайтыс болды. Ол бұл жоғалтуға қатты қайғырды. 1854 жылы оның қалған ұлы Томас Бринсли Нортон Неапольде танысқан жас итальяндық Мария Кьяра Элиса Федеригоға үйленді. Томас та денсаулығының нашарлығынан көп жылдар бойы жұмыс істей алмады және қаржылық көмекке анасына тәуелді болды. 5-ші лорд Грантли – нумизмат, Лондон антиквариаттар қоғамының, Корольдік нумизматикалық қоғамның және Британ нумизматикалық қоғамының мүшесі болды. Ол үлкен монета коллекциясын жинап, орхидея өсірді. Джон 1879 жылы бай американдық брокердің қызы, бұрынғы Кэтрин МакВикармен қашып кетіп, үлкен дау тудырды. Алданып қалған күйеуі – 5-ші лорд Грантлидің үлкен туысы, майор Чарльз Грантли Кемпбелл Нортон болды. Кэтриннің Чарльзбен некесі жойылды, ал Кэтрин мен Джон сол қарашада, бірінші балаларының дүниеге келуіне бес күн қалғанда үйленді. Британдық қоғамға жанжалмен енгеніне қарамастан, Кэтрин Лондонның сәтті қонақүйіне айналды.
Еске алу
2021 жылдың сәуірінде English Heritage Каролинаның 30 жылдан астам уақыт бойы Орталық Лондондағы үйіне орнатылған көк тақтамен құрметтелген алты әйелдің бірі екенін хабарлады. Ол 3 Честерфилд көшесі, Мейфэрде Антония Фрейзер тарапынан ашылды.
Әндер
Хуанита, 1855: Әйел композитор жазған алғашқы баллада, көптеп сатылған.