Кіріспе
Виктория Кресінің ағылшын иегері, подполковник Бернард Уильям Ванн (9 шілде 1887 – 3 қазан 1918) – Виктория Кресінің (ВК) ағылшын иегері, британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда. Сонымен қатар, ол дін қызметкері болатын және Бірінші дүниежүзілік соғыста жауынгер ретіндегі іс-әрекеттері үшін Англия шіркеуінен Виктория Кресімен марапатталған жалғыз дін қызметкері болды.
Lieutenant Colonel Bernard William Vann, (9 July 1887 – 3 October 1918) was an English recipient of the Victoria Cross (VC), the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. Also an ordained priest, he was the only cleric of the Church of England to be awarded the VC in the First World War for his actions as a combatant.
Ерте өмір
Ванн дүниеге 9 шілде 1887 жылы Нортгемптонширдегі Рашден қаласында келді. Оның ата-анасы Альфред Джордж Коллинз Ванн мен Ханна Элизабет Ванн мұғалімдер болған. Ол Чичеле колледжінде оқыды, Хайхам Феррерс, онда оның әкесі директор болып жұмыс істеген. Ванн – "Хуглскотт Юнайтед", "Иртлингборо" және "Нортгемптон Таун" командаларындағы әуесқойлар құрамалары үшін ойнаған футболшы. 1906/1907 маусымында ол "Бёртон Юнайтед" клубында ойнады. Ол осы маусымда бес ойынға қатысты, содан кейін "Дерби Каунтиге" қосылды, 1907 жылғы 23 наурызда клуб үшін үш лигалық ойынының біріншісін өткізді. Кейін сол жылы ол "Лестер Фоссе" клубында ойнады. 1907 жылдан 1910 жылға дейін Ванн Кембридждегі Иисус колледжінде тарих пәнін оқыды. Оның ағасы Артур Харрисон Аллард Ванн 1909 жылы 25 жасында Иисус колледжіне түсті. Кембридж университетінде оқығанда Бернар офицерлерді даярлау корпусында сержант болып қызмет етті. Осы кезеңде ол "Мэнсфилд Уэсли" клубында ойнады. 1911 жылғы желтоқсанда ол діни қызметкер болып тағайындалды. Ол Лестердің Нью-Хамберстон ауданындағы Сент-Барнаба шіркеуінің пасторы болып жұмыс істеуге лицензия алды. Ванн өзінің батальонымен 1915 жылдың ақпан айынан бастап бірнеше ай бойы Ипрдегі майданға қызмет етті. 1915 жылғы 24 сәуірде Кемельдегі шайқаста ол болған окоп бомбаға ұшырады. Ол жарақат алғанымен, қорғанысты ұйымдастырып, ауыр атыс астында қалған адамдарды құтқарып алды. Ол жоғарыдан келген бұйрықсыз қызметтен кетуге бас тартты. 1915 жылғы 26 сәуірде ол лейтенант, екі айдан кейін уақытша капитан болып тағайындалды. Ванн шілде айының соңы мен тамыздың басында Хугеде шайқасты, басқа офицерге шепті ұстауға және неміс окоптарына барлау үшін топтарды жетектеуге көмектесті. Осы кезеңдегі іс-әрекеттері үшін ол Әскери крестпен (MC) марапатталды. 1915 жылғы 25 қыркүйекте оның ағасы Артур Лос шайқасында қаза тапты. Келесі айда Ванн Хогенцоллерн редутындағы шайқаста жараланды, нәтижесінде ол Англияға емделуге жіберілді. 1916 жылғы маусымда ол майданға қайта оралды, жақын арада майор болып тағайындалды. 1916 жылғы тамызда Ван бұрынғы Әскери крестіне "Шабуыл кезіндегі айқын батырлығы үшін" тағы бір белгі қосылды. Ол жаудың окоптарына батыл шабуыл жасады, өзі бес тұтқынды алды және зор батылдық пен нығайып тұрды. Ол бұрын да көптеген жақсы істер жасаған". Сол жылы мойнындағы жүйке ауруына байланысты ол Англияға емделуге жіберілді. 1917 жылғы наурызда жарамды деп танылған ол командалық оқу курсына жіберілді және алты айдан кейін 2/6 батальонының Шерууд орманшыларының командирі ретінде майданға оралды. Осы кезеңде ол "Круа де Герр" орденімен марапатталды. Келесі айда ол лейтенант-полковник болып тағайындалды. 1917 жылғы 27 желтоқсанда ол Knightsbridge қаласындағы Сент-Полс шіркеуінде Англиядағы ауруханада жұмыс істейтін канадалық медбике Дорис Виктория Стрэндж Бекке үйленді. 1918 жылдың басында Ванн ауруханада немесе демалыста болды. 1918 жылғы маусымда Ванн Шерууд орманшыларының 1/6 батальонының басшылығын қабылдады. 1918 жылғы 29 қыркүйекте Сент-Квентин каналы шайқасында ол батальонын қалың тұман мен қатты атыс астында канал арқылы алып өтті. Ол өз әскерінің алға жылжуын қамтамасыз етіп, атыс шебіне асығып, алға жылжуға жетекшілік етті. Осы шайқаста оның батальонынан 30-ға жуық адам қаза тауып, жүзден астам адам жарақат алды. Бірнеше күннен кейін, 1918 жылғы 3 қазанда, ол тағы да батальонын бастап, бұл жолы Боревоар Бонсомм желісінен өтіп, Рамикортқа жақын жерде снайпердің оғынан қаза тапты. 1918 жылғы 29 қыркүйектегі іс-әрекеттері үшін ол Виктория кресімен (VC) марапатталды. 1856 жылы құрылған VC – Ұлыбритания империясының сарбазына көрсетілген батырлық үшін ең жоғары награда. Бірінші дүниежүзілік соғыста Англия шіркеуінің дін қызметкеріне соғыста атқарған рөлі үшін берілген жалғыз VC болды. Ол жүкті әйелімен аман қалды. Король Георг V 1919 жылғы 26 қарашада Букингем сарайында өткен салтанатты шарада Ванннің VC-ін оның жесіріне табыс етті. Ванн бастапқыда қаза тапқан жеріне жақын жерленген, бірақ 1920 жылы оның денесі Франциядағы Айн қаласындағы Беликурт британдық зиратына көшірілді. Оның қабірінің тасына "Өз заманында Құдайға ұнамды болған ұлы діни қызметкер" деген жазуды Питербороның епископы жазған.
With his battalion, Vann served in the Ypres Salient for several months from February 1915. In an action at Kemmel on 24 April 1915, a trench he was in was bombed. Although wounded, he organised the defence and rescued buried men under heavy fire. He refused to leave his post until ordered to by his superiors. He was promoted to lieutenant on 26 April 1915 and two months later was made a temporary captain. Vann further distinguished himself in fighting at Hooge in late July to early August, assisting another officer in holding the line and leading patrols to the German trenches, gathering intelligence. For his actions over this period, he was awarded the Military Cross (MC). On 25 September 1915, his brother Arthur was killed at the Battle of Loos. The following month, Vann was wounded during fighting at the Hohenzollern Redoubt which resulted in him being sent to England for treatment. He returned to the front in June 1916, his captain's rank having been made substantive. He soon was promoted to acting major. In August 1916 Vann received a bar to his previously awarded MC "for conspicuous gallantry in action. He led a daring raid against the enemy's trenches, himself taking five prisoners and displaying great courage and determination. He has on many previous occasions done fine work." Later in the year, suffering neuritis in his neck, he was sent to England for medical treatment. Declared fit in March 1917, he was sent on a command training course and returned to the front six months later as commander of 2/6th Battalion Sherwood Foresters. During this time, he was awarded the Croix de Guerre. He was promoted to acting lieutenant colonel the following month. On 27 December 1917, at St Paul's Church, Knightsbridge, he married Doris Victoria Strange Beck, a Canadian nurse working at a hospital in England. For the first part of 1918, Vann spent periods in hospital or on leave. In June 1918, Vann took over command of 1/6th Battalion Sherwood Foresters. On 29 September 1918, during the Battle of St Quentin Canal, he led his battalion across the canal through thick fog and under heavy fire. He secured his troops' advance by rushing up to the firing line and leading the advance forward himself. Of his battalion, nearly 30 men were killed and over a hundred others were wounded in this engagement. A few days later, on 3 October 1918, he was again leading his battalion, this time across the Beaurevoir Bonsomme Line, near Ramicourt, when he was killed in action by a sniper. For his actions of 29 September 1918, he was awarded the Victoria Cross (VC). The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire. The citation for his VC, the only one of the First World War to be awarded to a cleric of the Church of England performing a combat role,
He was survived by his wife, who was pregnant with their son. King George V presented Vann's VC to his widow in a ceremony at Buckingham Palace on 26 November 1919. Vann was initially buried near where he was killed but in 1920, his remains were moved to Bellicourt British Cemetery in Aisne, France. The inscription on his headstone, "A Great Priest Who Is In His Days Pleased God", was written by the Bishop of Peterborough.
Медальдар мен мұра
Ванның медальдары, Виктория кресі (ВК) және Әскери кресі (MC) пен тағы бір белгісінен басқа, 1914–15 жұлдызы, Британ соғыс медалі және Жеңіс медалі көп жылдар бойы отбасында сақталды. 2010 жылдың мамырында ВК және MC мен тағы бір белгісі лорд Эшкрофт сатып алып, Императорлық соғыс мұражайындағы лорд Эшкрофт галереясында қойылды. Ванның есімін сақтау үшін бірнеше ескерткіштер бар. Ол Рашден қаласында туған үйінің қабырғасында орналасқан тақташада еске алынған. Глостерширдегі Коутс қаласында, оның отбасы әкесі қайтыс болғаннан кейін көшіп келген жерде, ол Сент-Мэтью шіркеуінің құрмет кітабында және ауылдың соғыс ескерткішінде тіркелген. Неварк-он-Тренттегі Сент-Мария Магдалина шіркеуінде 8-ші Шервуд орманшыларының құрметіне ескерткіш орнатылған. Ол Лестердегі бұрынғы Сент-Барнаба шіркеуіндегі ескерткіш тақтасында сақталған. 2014 жылдың 8 қарашасында Ванн және Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза болған «Дерби Каунти» футбол клубының тағы бес ойыншысына арналған тақта клубтың «Прайд Парк» стадионының сыртында ашылды. 2018 жылдың 29 қыркүйегінде оның немерелері Рашден қаласында ескерткіш тасты ашты. Оның немересі Майкл 2018 жылдың 10 қарашасында Веллингборо мектебінің капелласында ескерткіш тақтасын ашты. Ванның есімімен аталатын Ванн стипендиясы 2018 жылы Дарем университетінде христиан діні мен қарулы күштерді зерттеуді дамыту мақсатында құрылды.