Кіріспе
Уэльс мифологиясындағы кейіпкер. 'Эльфин' деген әртүрлі жазу түрі Ирландияның Роскоммон округіндегі Эльфин қаласына, Сент-Эльфинге немесе Ирландияның Слайго қаласындағы Эльфин епархиясының соборына қатысты болуы мүмкін. Эльфин – Шотландияның Сазерленд аймағындағы ауыл. Уэльс мифологиясында Эльффин ап Гвиддно (Уэльс тілінде, сондай-ақ Эльфин) – Гвиддно Гаранхирдің, "Середигионның иесі" ұлы. Атының ең алғашқы мысалы Талиэсин кітабындағы Талиэсинге жатқызылған бірнеше мифологиялық өлеңдерде кездеседі. Олардың жазылған уақыты белгісіз, бірақ, мүмкін, Нормандардың басып алуынан бұрын жазылған. Кейбір кеш ортағасырлық шығармалар Эльффин мен Талиэсин туралы толығырақ айтады.
The variant spelling 'Elphin' may refer to Saint Elphin, the town of Elphin, County Roscommon, Ireland or the Diocese of Elphin, cathedral in Sligo Town, Co. Sligo, Ireland. Elphin is also a village in Sutherland, Scotland. In Welsh mythology, Elffin ap Gwyddno (Welsh, also Elphin) was a son of Gwyddno Garanhir, 'Lord of Ceredigion'. The earliest example of the name occurs in several of the mythological poems attributed to Taliesin in the Book of Taliesin. The date of their composition is uncertain but probably predates the Norman conquest. Several late medieval compositions refer to Elffin and Taliesin in more detail.
Ханс Талиесин
Эльфтің Талиэсинмен байланысы туралы аңыз ортағасырлық Ystorya Taliesin прозалық мәтінінде ең толыққанды баяндалған, бұл Hanes Taliesin деп аталатын ертегінің ең ерте нұсқасы. Осы әңгімеде Эльфтің өте бақытсыз екені айтылады. Гвидно оны лосось аулайтын тұмсыққа жіберіп, балық аулауға міндеттейді. Бірақ Эльф лосось аулардың орнына, сәби тауып, оны Талиэсин ("жарық маңдай") деп атайды. Әкесіне қайтып бара жатқанда, Талиэсин, тіпті нәресте болса да, көркем өлеңдермен сөйлейді. Бірнеше жыл өткен соң, Гвинед патшасы Мэлгвон Гвинед Эльфтің өзін және оның сарайын мақтауын талап етеді. Эльф бас тартады, себебі Талиэсин жақсы бард екенін, ал оның әйелі король сарайындағы кез келген әйелден де ізгі екенін айтады. Талиэсин болып жатқанды біледі, өйткені ол көреген, және Эльфтің әйеліне ескертеді. Мэлгвонның ұлы Рун Эльфтің үйіне барып, оның әйеліне құда түсіп, Эльфтің сөздерінің жалған екенін дәлелдеуге тырысады. Рун оны мас етеді. Ол ұйықтап қалғанда, Рун оның адалдығын дәлелдеу үшін үйлену сақинасын алуға тырысады; сақина шешілмейді, сондықтан ол оның саусағын кесіп тастайды. Патша Мэлгвон саусақты Эльфке көрсетуге тырысқанда, ол әйелінің саусақтың иесінен гөрі тырнақтарын жиі кесетінін, қамыр илеу үшін қызметшілері бар екенін және тырнақтарының астында ешқашан қалдық болмайтынын, ал сақинасы оның саусағында бос болғанын, ал бұл саусақтағы тығыз болғанын айтады. Мэлгвон Талиэсиннің басқа да сөздерін жоққа шығару үшін оны сарайына шақырады. Талиэсин өзіне де, корольдің бардтарына да эпикалық жыр жазуға жиырма минут уақыт береді. Корольдің бардтары мұны істей алмайды. Талиэсиннің кезегі келгенде, ол қалаға қатты жел соқтырады. Қорқып қалған Мэлгвон Эльфті шақыртады. Талиэсиннің келесі әні Эльфтің зыңқылдарын босатады. Содан кейін Мэлгвон оларды ат жарысына шақырады. Талиэсин ертеңіне ескі, әлсіз жылқымен келеді. Патшаның жылқылары жарыстың басында оның жанынан өтіп бара жатқанда, Талиэсин олардың құйрығына қасиетті жиде бұтағының бұтағымен тигізеді. Барлығы өткен соң, ол күләгін жерге тастайды. Патшаның аттары финиш сызығына жақындағанда, Талиэсин салған жиде бұтақтарына тоқтап, билеуге бастайды. Талиэсиннің ескі аты біраз уақыттан кейін қайта оралып, жарыста жеңіске жетеді.
Кейінгі әдеби сілтемелер
Томас Лав Пикоктің 1829 жылғы "Эльфиннің бақытсыздықтары" романы Эльфиннің оқиғасының көп бөлігін айтады. Романның бір бөлігі заманауи британдық өмірдің пародиyaсы, ал екінші бөлігі – уэльс жырларының ойнақы және ирониялық нұсқасы. Романда Талесиннің нәресте кезінде табылуы және Рунның Эльфиннің әйеліне шабуыл жасауға тырысуы сипатталады, бірақ бұл комик роман үшін айтарлықтай жұмсатылған.