Америка тарихындағы «От жеушілер» қозғалысы, құлдарды қолдаушылардың Оңтүстік штаттарын бөлінуге шақыруы, Азамат соғысының себептері. Құншулықтар мен сепаратизм.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Соғыс алдындағы Америкадағы құлдықты қолдаушы Оңтүстік сепаратистік қозғалысы, от жеу практикасы.
Antebellum America pro slavery Southern secessionist movement
the practice of fire eating
Америка тарихында "От жеушілер" – соғыс алдындағы Оңтүстікте құлдықты жақтаған демократтардың тобы. Олар Оңтүстік штаттарын бөліп, жаңа мемлекет құруға шақырып, нәтижесінде Конфедерациялық Америка Штаттарын құрды. Бұл топтың көшбасшысы Оңтүстік Каролинадан Роберт Ретт болды. Олардың кейбіреулері 1808 жылдан бері заңсыз саналатын Атлантикалық құл саудасына Американың қатысуын қайта жандандыруды көздеді.
In American history, the Fire Eaters were a group of pro slavery Democrats in the antebellum South who urged the separation of Southern states into a new nation, which became the Confederate States of America. The dean of the group was Robert Rhett of South Carolina. Some sought to revive America's participation in the Atlantic slave trade, which had been illegal since 1808.
Әсері
Оңтүстікте бөлінуді ынталандыру арқылы, "От жегіштер" 1850 жылдардағы АҚШ-тағы секционализмнің жоғары деңгейін көрсетті және Азамат соғысының (1861–1865) басталуына елеулі үлес қосты. Көктемде 1850 жылы, құлдықты қолдайтын экстремистердің оңтүстікте аз ғана тобы ұлттың нәзік бірлігін әлсіретуге көп күш жұмсады. Эдмунд Раффин, Роберт Ретт, Луис Т. Вигфолл және Уильям Лоундес Янси сияқты адамдардың жетекшілігімен, бұл топты солтүстік тұрғындары "От жегіштер" деп атады. 1850 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласында өткен съезде "От жегіштер" Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы еңбегі сіңген дауларды келтіре отырып, Оңтүстіктің бөлінуін талап етті және Солтүстікке қарсы насихатты пайдаланып, жағдайды шиеленістірді. Алайда, 1850 жылғы ынтымақтастық және басқа да орташа кеңестер "От жегіштердің" ынтасын біраз уақытқа басып тастады. 1850 жылдардың соңында бұл топ қайтадан көзге түсті. 1856 жылғы сайлау кезінде "От жегіштер" Одақты сақтап қалуды, құлдыққа қарсы күреске қарағанда маңыздырақ санайтын солтүстік дауыс берушілерді Джеймс Бьюкененге дауыс беруге көндіру үшін бөліну қаупін пайдаланды. Олар "Қанды Канзас" және Чарльз Самнерді ұрып-сапыру сияқты соңғы оқиғаларды, Солтүстік құлдықты дереу жоюға тырысып жатыр деп айыптау үшін насихат құралы ретінде қолданды. 1860 жылғы президенттік сайлауда құлдыққа қарсы Республикалық партияның үміткері Авраам Линкольнге қарсы тиімді насихат жүргізе отырып, "От жегіштер" көптеген оңтүстік тұрғындарын осыған сендіре алды. Алайда, Линкольн партия ішіндегі құлдықты жою туралы пікірлерге қарамастан, Оңтүстік штаттарында құлдықты жоюға емес, тек оның батыс территорияларына таралуын болдырмауға уәде берді. Олар ең алдымен 1860 жылдың желтоқсанында Бөліну туралы жарлықты қабылдаған Оңтүстік Каролинаға бағытталды. Вигфолл, мысалы, Вирджиния және басқа оңтүстік штаттарының бөлінуіне түрткі болу үшін Форт Самтерге шабуыл жасауға белсенді түрде шақырды. "От жегіштер" тізбектес реакцияны бастауға көмектесті, ол тікелей Америка Конфедерациялық Штаттарының құрылуына және Азамат соғысына әкелді. Олардың ықпалы ірі шайқастар басталғаннан кейін тез төмендеді.
By urging secession in the South, the Fire Eaters demonstrated the high level of sectionalism existing in the U. S. during the 1850s, and they materially contributed to the outbreak of the Civil War (1861–1865). As early as 1850, there was a Southern minority of pro slavery extremists who did much to weaken the fragile unity of the nation. Led by such men as Edmund Ruffin, Robert Rhett, Louis T. Wigfall, and William Lowndes Yancey, this group was dubbed "Fire Eaters" by Northerners. At an 1850 convention in Nashville, Tennessee, the Fire Eaters urged Southern secession, citing irrevocable differences between the North and the South, and they inflamed passions by using propaganda against the North. However, the Compromise of 1850 and other moderate counsel abated the ardor of the Fire Eaters for a time. In the latter half of the 1850s, the group reemerged. During the election of 1856, Fire Eaters used threats of secession to persuade Northerners, who generally valued saving the Union over fighting slavery, to vote for James Buchanan. They used several recent events for propaganda, among them "Bleeding Kansas" and the caning of Charles Sumner, to accuse the North of trying to abolish slavery immediately. Using effective propaganda against 1860 presidential candidate Abraham Lincoln, the nominee of the anti slavery Republican Party, the Fire Eaters were able to convince many Southerners of this. However, Lincoln, despite abolitionist sentiment within the party, had promised not to abolish slavery in the Southern states, but only to prevent its expansion into the Western territories. They first targeted South Carolina, which passed an Ordinance of Secession in December 1860. Wigfall, for one, actively encouraged an attack on Fort Sumter to prompt Virginia and other upper Southern States to secede as well. The Fire Eaters helped to unleash a chain reaction that led directly to the formation of the Confederate States of America and the Civil War. Their influence waned quickly after the start of major fighting.