Кіріспе

Виктория Крестінің иегері Майкл Мерфи (шамамен 1837 жылы, Кахир, Типперри округі, Ирландия – 4 сәуір 1893, Дарлингтон, Дарем округі, Англия) – Виктория Крестінің (VC) иегері, британдық және басқа да Достастық әскерлеріне берілетін жаудың қарсы тұрғандағы батылдық үшін ең жоғары награда. Мерфи 1837 жылы Типперри округіне қарасты Кахир қаласында, жергілікті темірші Майкл Мерфи мен оның (аты белгісіз) әйелінен дүниеге келді. Оның кем дегенде екі кіші әпкесі болған, олардың есімдері Мэри және Джулия Мэри. Оның 1855 жылға дейінгі өмірі туралы көп мәлімет жоқ, сол жылы ол әскери қызметін бастады.

Ерте мансап

1855 жылы 27 тамызда Мерфи Корк қаласында 17-ші лансерлерге қосылды. Алайда 17-ші лансерлер әлі де Қырым соғысында болды, өткен жылы Жеңіл бригаданың шабуылында көптеген саяхатшыларын жоғалтқан. Сондықтан Мерфи Дублиндегі Портобелло казармасында 16-шы лансерлер корпусында оқуға кірісті. 1856 жылы 22 мамырда Мерфи 17-ші лансерлерге қосылды, олар сол кезде Қырымнан Түркиядағы Исмид арқылы Үндістан көтерілісінің бастапқы кезеңдерін басуға көмектесу үшін жол тартқан еді. Ол өзінің полкімен Үндістанда қосылғысы келген. Бірақ бұл жоспарға бір нәрсе кедергі келтірген болуы керек, себебі 1856 жылы 18 қазанда ол 2-ші батальон Әскери пойызына (кейін Корольдік әскери қызмет корпусы және қазіргі Корольдік логистикалық корпусы) қосылды. 1857 жылдың наурыз айында Мерфи Курра лагерін қысып, Дублинде Вулвичке бағытталған «Калипсо» пароходына отырды. 28 сәуірде ол Гонконгке аттанды. Голландтың Шығыс Индиясына жеткен соң, батальон Үндістан көтерілісі туралы жаңалықты естіп, Калькуттаға қайта бағытталды. Олар 27 тамызда Калькуттаға келді, содан кейін бірнеше жылдамдықпен Лакхнауды азат етуге жіберілді. Батальон 1858 жылдың 29 наурызында Әзімғұр далалық әскеріне қосылды.

Викторияның айқасы

1858 жылғы 15 сәуірде Мерфи Солтүстік-шығыс Үндістандағы Азимгурх қаласының жанындағы Натупур жерінде болды. Шайқас кезінде Мерфи мен қара сержант Самуэль Морли жараланған әріптесі, 3-ші Сикх атты әскерінің адъютанты лейтенант Гамильтонды қорғау кезінде ауыр жарақат алды. Гамильтон келесі күні кешке алған жарақатынан көз жұмды, бірақ Мерфи жасаған ерлігі үшін Виктория орденімен марапатталды:

Виктория патшайымы Майкл Мерфиге Виктория орденін 1860 жылғы 4 қаңтарда Виндзор сарайында табыс етті. Морлиге көрсетілген құрмет кейінірек келді.

Ұлыбританияға оралу

Натупурдағы жарақаттарынан кейін Мерфи Калькуттаға жіберілді, содан кейін Ұлыбританияға және Ұлы Ярмуттағы мүгедектер депосына оралды. 1859 жылдың 14 мамырында ол Олдэршоттағы деподағы қызметін қайта бастады және 1859 жылдың 1 қазанында 2-ші батальонға қайта оралды. 1860 жылдың 7 сәуірінде ол Олдэршотта үйленді, және оның жаңа әйелі мен екі баласы сол күні оның тұрақты тұрғынжайына қосылды. Мерфи көп ұзамай Фарриер сержанты болып тағайындалды және Вулвичке көшірілді. 1862 жылдың қаңтарында Мерфи 1-ші батальонға бекітілді және 5 ай бойы Канадада қызмет етті, 1862 жылдың 14 маусымында Вулвичке, содан кейін Олдэршотқа оралды. 1865 жылдың 21 наурызында Мерфи 6-шы батальонға ауысып, Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжге жіберілді. Келесі жылдың 6 қыркүйегінде Мерфи Ирландиядағы Курагтағы әскери колоннаға қайта қосылды. 1868 жылға қарай ол әйелі мен екі баласымен бірге Вулвичке қайта оралды. 1869 жылы әскери колонна Армиялық қызмет корпусына айналған кезде Мерфи Фарриер майоры шеніне жетті және Олдэршотқа орналасты. 1871 жылдың 1 шілдесінде Мерфи Армиялық қызмет корпусынан 7-ші гусарларға ауысты.

Қамтамасыз ету

1872 жылғы 26 қаңтарда Фэрриер майор Кнотт Альдершотта азамат Джеймс Гриннің қайнатқыш пен сабан салынған арбасын тоқтатты. Грин Мерфидің оған осы тауарларды алып кетуге рұқсат бергенін мәлімдеді. Мерфи мен Грин осы тауарларды ұрлағандығы үшін қамауға алынды. Уинчестерде өткен сотта Грин кінәсіз деп танылып босатылды, ал Мерфи кінәлі деп танылып, Хэмпшир округінің түзеу колониясында тоғыз айға қатаң еңбекке кесілді. 5 наурызда Мерфидің Виктория кресін тәркілеу туралы бұйрық шығарылды. Мерфи Виктория кресінен айырылған сегіз адамның бірі болды. Мерфи сот кезінде күн сайын Виктория кресін тағып жүргенімен, тәркілеу бұйрығынан кейін медальді таба алмады. Оның әйелі Мэри мен баласы әскерлік жатақтан жоғалып кетті. Мерфи 1872 жылғы 30 қарашада түрмеден босатылып, Хаунслоудағы полкіне қайта оралды. Оның әйелі мен балалары 1873 жылғы желтоқсанда әскерлік жатаққа оралды. Оның медалі 26 жылдан кейін қайта табылды.

Кейінгі мансабы және босату

1873 жылы Мерфи батальоны Уимблдонға, содан кейін Мейдстоунға көшті. Мерфи ауруханада болғандықтан 1874 жылдың маусым айында Норвичке көшкенде батальонымен бірге қозғалмады. 1874 жылдың 7 желтоқсанында Мерфи 9-шы лансерлерге жіберілді. 1875 жылдың қаңтар айында 9-шы лансерлер Бомбейге аттанды, бірақ Мерфи Үндістаннан оралған 5-ші лансерлерге қайта қосылды. 1875 жылдың 1 ақпанында, шамамен 20 жыл әскери қызметтен кейін, Мерфи Колчестерде запасқа шығарылды.

Әскери қызметтен кейінгі өмір және өлім

Армиядан босатылғаннан кейін Мерфи Нортумберлендтің Беллингхем қаласында тұрақтап қалды. Беллингхемнен ол 1876 жылдың басында Нортумберлендтің Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Скоттсвудқа көшіп, темірші болып жұмыс істеді. Содан кейін 1878 жылдың ортасында Дарем графтығының Муртон қаласына, ал 1881 жылы Нортумберлендтің Хеворт қаласына оралды. 1880 жылдары Мерфидің балалары үйден шығып кеткен сияқты. 1889 жылы Дарлингтон қаласындағы Уилтон ложасында болғанда Мерфидің әйелі Седжфилд қаласындағы Винтертон психиатриялық ауруханасына түсті, ол 1900 жылдың 3 наурызында қайтыс болды. 1891 жылға қарай Мерфи Дарлингтоннан тыс, Блэкуэлл Грандж иелігіндегі шағын үйге (қайырымды адам, сэр Генри Хавлок Алланға тиесілі, ол да Виктория кресімен марапатталған) жалғыз көшіп барды. Кейін Мерфи Дарлингтонға темір зауытында жұмысшы болып жұмысқа орналасты. Мерфи 1893 жылдың 4 сәуірінде Дарлингтон қаласындағы 22 Вулкан көшесінде пневмониядан қайтыс болды. Оның соңында оны күтіп, бірге тұрған адам болды. Мерфидің қабір тасында оның үш ұлы соғыста қаза тапқаны жазылған.

Медальдің қайта пайда болуы

1872 жылдың наурызы мен 1898 жылдың маусымы аралығында медаль қайда сақталғаны және кімде болғаны белгісіз. Бірақ Мерфи қайтыс болғаннан кейін бес жыл өткен соң, 1898 жылдың маусымында, оның Виктория Кресі медалі анонимді сатушы аукционға шығарғанда қайта табылды. Оны Алдершоттағы Армиялық қызмет корпусы атынан аға сержант Мастерман сатып алды. Бұл медаль, кейіннен Корольдік логистикалық корпусына біріктірілген RASC-ге тапсырылды, ол Суррейдегі Дипкут қаласындағы Принцесса Роял казармасында орналасқан. Мерфидің түпнұсқа медалі қазір полктік трастқа тиесілі және оны тек Корольдік логистикалық корпус мұражайымен алдын ала келісім бойынша қарауға болады.

Еске алу

Мерфидің Виктория шарғысының 150 жылдығы 2008 жылдың 15 сәуірінде болды және осы мерейлі күнді Дарлингтондағы оның қабірінде Корольдік логистикалық корпусы (RLC), Дарлингтон мэрі, көптеген туыстары және Британдық легион өкілдері бірге атап өтті.