Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бад-Вёслау (Bad Vöslau; Орта Бавария диалектісінде: Bod Vöslau) – Төменгі Австрия штатындағы шипажайлы қала және муниципалитет. Ол сонымен қатар австриялық қызыл шарап өсірудің алғашқы ошағы ретінде танымал. 2022 жылғы мәлімет бойынша, халқы 12 424 адамды құрайды.
Bad Vöslau (; Central Bavarian: Bod Vöslau) is a spa town and municipality in the state of Lower Austria. It is also known as the cradle of the Austrian red wine cultivation. The population, as of 2022, is 12,424.
География
Бад-Веслау Венадан оңтүстікке қарай 35 шақырым қашықтықта, Вена ормандарының етегінде, Вена алабында орналасқан. Осы жерде өтетін Терменлиниялық жарылыс сызығы бірнеше термалдік бұлақтардың пайда болуына себеп болады.
Bad Vöslau is located 35 km south of Vienna on the slope of the Vienna Woods mountains to the Vienna Basin. The Thermenlinie fault line running there is the cause of several thermal springs.
Муниципалитет құрылымы
Бад-Веслау муниципалитеті үш елді мекен мен кадастрлық аумақтан құралған, атап айтқанда Бад-Веслау қаласы, сондай-ақ Гайнфарн және Гроссау ауылдары.
The municipality of Bad Vöslau is composed of three localities and cadastral communities, namely the city of Bad Vöslau, and the villages of Gainfarn and Großau.
Тарих
Бұл аймақта неолит дәуірінен бастау алатын қоныстану іздері табылды. Рим дәуірінде бұл жер Паннония провинциясының құрамына кірген. Осы кезеңде адамдар аймақтағы термалды су көздерін пайдаланған. "Vöslau" атауы алғаш рет 1136 жылғы Клостернеубург монастырының жазбаларында кездеседі. Сол уақытта бұл елді мекен тек ормен қоршалған қамал болған. Ол 1483 жылы король Маттиас Корвинмен қиратылған, бірақ кейін қайта жаңартылған. Реформация кезеңінде маңызды орынға ие болды. Контрреформация кезінде Веслау приході көршілес Гайнфарн приходіне қосылды. 18 ғасырда Веслау иелігін ықпалды Фрис отбасы сатып алды. Виноградтықтары Веслау төңірегінде орналасқан граф Иоганн фон Фрис бұл аймақта қызыл шарапты алғаш рет ірі көлемде өсірді. Фрис отбасының тұсында Веслау гүлденді. Ескі қамал барокко стилінде кеңейтіліп, қайта жаңғыртылды. 1826 жылы граф Мориц фон Фрис банкротқа ұшырағаннан кейін, Джорджио Синас Веслау иелігі мен сарайын сатып алды, бірақ бір жылдан соң оны швейцариялық банкир Иоганн Генрих фон Геймюллерге сатты. 1833 жылы Геймюллер Веслау жүн фабрикасын (Vöslauer Kammgarnfabrik) құрды, ол 1978 жылы жабылғанға дейін Веслауда жұмыспен қамтудың маңызды көзі болды. 1841 жылы Оңтүстік темір жолы (содан кейін) Нюнкирхенге дейін салынды, соның арқасында Веслауға (қазіргі) Бад Веслау темір жол станциясы арқылы пойызбен жету мүмкін болды. 19 ғасырдың екінші жартысында туризм экономиканың тағы бір маңызды саласы болды. Бай отбасылар жаз айларын үйлерді жалдап өткізген. Осы мақсатта ауыл орталығының батысындағы беткейлерде виллалар салынды. 1822 жылы алғашқы қоғамдық монша ашылды, оның көп бөлігі 1869 және 1873 жылдар аралығында сәулетші Теофил Хансенмен қайта жаңартылды. 1867 жылдың 26 тамызында Грекия Корольдігі мен Сербия Княздығы арасында Веслау шартына қол қойылды. 1904 жылы Веслау ресми түрде шипажай қаласы деп жарияланды, алайда муниципалитеттің атауы 1928 жылға дейін Бад Веслау деп өзгертілді (Төменгі Австрия Ландтагының [мемлекеттік парламенті] 1928 жылғы 27 наурыздағы қаулысымен). Қоғамдық жүзу бассейндері қайтадан жаңартылып, 1926 жылдың 20 маусымында Федералды президент Майкл Хайниш қатысуымен ашылды. 1936 жылы термалды суды сату үшін компания құрылды, ол содан бері Vöslauer (қосымша: Mineralwasser, яғни минералды су) таңбасымен сатылуда. Шарап өсіру де экономиканың маңызды бөлігі болып табылады. 19 ғасырда Роберт Шлумбергердің арқасында Веслаудың қызыл шарабы мен көпірген шарабы әлемге танылды. 1954 жылы Бад Веслау қала мәртебесін алды. Сол жылы "Vöslauer Stadtsiegel" таңбасы құрылды. 1972 жылдың 1 қаңтарында көршілес Гайнфарн және Гроссау муниципалитеттері Бад Веслау құрамына қосылды.
Traces of colonization dating back to the Neolithic period have been found in the area. In the Roman era the place was a part of the province of Pannonia. Already then, people made use of the thermal springs in the area. The name “Vöslau” (as in: Adololdus de Veselove) was first found in a written document of Klosterneuburg Monastery dating from 1136. At that time, the settlement was only a castle that was encircled by a ditch. It was destroyed by King Matthias Corvinus in 1483, but was subsequently rebuilt. It became of great significance during the Reformation movement. During the Counter Reformation the parish of Vöslau was incorporated in neighbouring Gainfarn parish. In the 18th century, the Vöslau dominion was purchased by the influential Fries family. Count Johann von Fries, whose vineyards were situated around Vöslau, was the first to grow red wine on a large scale in this region. Under the Fries family, Vöslau flourished. The old castle was expanded and remodelled in Baroque style. After Count Moritz von Fries had gone bankrupt in 1826, Giorgios Sinas acquired the dominion and palace of Vöslau, but sold it to Johann Heinrich von Geymüller the Younger, a Swiss banker, just one year later. In 1833, Geymüller established the Vöslau worsted wool factory (Vöslauer Kammgarnfabrik), which became a major source of employment in Vöslau until it was closed down in 1978. In 1841, the Southern Railway to (then) Neunkirchen was opened, so that Vöslau could now be reached by train via (now) Bad Vöslau railway station. In the second half of the 19th century, tourism became another major economic sector. Wealthy families used to spend the summer months in rented houses with their entire households. For this purpose, villas were built on the slopes west of the village centre. In 1822, a first public bath was opened; large portions of it were rebuilt between 1869 and 1873 by architect Theophil Hansen. On August 26, 1867, the Treaty of Vöslau was signed between the Kingdom of Greece and the Principality of Serbia. In 1904 Vöslau was officially declared a spa town; the name of the municipality, though, was not until 1928 changed to Bad Vöslau (by resolution of the Landtag of Lower Austrian [the state parliament] of March 27, 1928). The public swimming baths were again rebuilt and were opened on June 20, 1926, with Federal President Michael Hainisch attending. In 1936, a company was founded to merchandise the thermal water, which is being sold under the brand name Vöslauer (add: Mineralwasser, i. e. mineral water) since then. Wine growing is also another important part of the economy. The red wine and the sparkling wine from Vöslau were made famous worldwide by Robert Schlumberger in the 19th century. In 1954, Bad Vöslau became a city. In the same year, the brand "Vöslauer Stadtsiegel" was created. On January 1, 1972, the neighbouring municipalities of Gainfarn and Großau were incorporated into Bad Vöslau.
Экономика
Бад-Веслаудағы негізгі табыс көздері туризм мен шарап шаруашылығы болып табылады. Сонымен қатар, Vöslauer минералды суы қала шегіндегі термалдық бұлақтардан бөтелкеге құйылып, әлемнің түкпір-түкпіріне экспортталады. 2006 жылдың 11 ақпанында Бад-Веслаудың жаңа денсаулық курорты ашылды. Бұрынғы жүн өңдеу фабрикасының (worsted factory) аумағы инвесторлар тобымен қайта жаңартылып, Kammgarnzentrum (Жүн өңдеу орталығы) деген атпен қойма, кеңсе немесе бизнес орталықтары ретінде жалға берілуде. Бад-Веслаудың солтүстік-шығысында бірнеше дүкендер мен мекемелер орналасқан.
The main sources of income in Bad Vöslau are tourism and wine growing. Also, the Vöslauer mineral water from the thermal springs is bottled within the city limits and exported worldwide. On February 11, 2006, the new Bad Vöslau health resort was opened. The area of the now defunct worsted factory has been refurbished by a group of investors and the premises are being let as storage, business, or office space under the name of Kammgarnzentrum (Worsted Centre). In the northeast of Bad Vöslau there are several shops and businesses.
Жол
Bad Vöslauer Straße B212 қала орталығынан өтеді, Бад-Вослауды Баденмен (солтүстік) және Берндорфпен (Гайнфарн және Гроссау арқылы, батыста) байланыстырады. Шлоссплацтан оңтүстікке Коттингбрунн, Леоберсдорф және Винер-Нойштадтқа қарай тармақ жол бар. Қаланың шығысында Оңтүстік тас жолы орналасқан. Бад-Вослауға апаратын қосылыс бар. Дегенмен, қаланың оңтүстік бөліктеріне Коттингбрунн қосылысы арқылы да оңай жетуге болады.
The Bad Vöslauer Straße B212 runs through the centre of the city, connecting Bad Vöslau with Baden (north) and Berndorf (via Gainfarn and Großau, west). At Schlossplatz a branch road leads south to Kottingbrunn, Leobersdorf, and Wiener Neustadt. Just east of the city is the Süd Autobahn. There is a junction leading to Bad Vöslau. The southern parts of town, however, can also easily be reached via the Kottingbrunn junction.
Темір жол және қоғамдық көлік
Бад-Веслау теміржол станциясы қаланың шығысында, Südbahn (Оңтүстік темір жолы) бағытында орналасқан. Бұл станцияны жергілікті және аймақтық пойыздар тоқтатады. Станция ғимаратының алдынан қаланың және айналасының әртүрлі бағыттарына қатынайтын қоғамдық автобустар жүріп тұрады.
Bad Vöslau railway station is located in the east of the city, on the line of the Südbahn (Southern Railway). The station is served by local and regional trains. In front of the station building, public buses depart for various places in town and in the vicinity.
Ауа
Қаланың шығыс шекарасына жақын (көбінесе Коттингбрунн муниципалитетінің аумағында) Веслау әуежайы орналасқан. Бұл жекеменшік әуежай, коммерциялық рейстер жоқ. 1955 жылдың 15 сәуірінде Мәскеуде Кеңес Одағы басшыларымен сәтті бейбіт келісімдерінен оралған Австрия үкіметінің делегациясы, премьер-министр Юлиус Рааб басшылығымен, осы әуежайға қонғандығы мәлімделді.
Near the eastern limits of town (and, for the larger part, in the municipality of Kottingbrunn) lies Vöslau Airfield. It is a private airfield, without commercial traffic. It was noted as the place where on April 15, 1955, an Austrian government delegation headed by Federal Chancellor Julius Raab landed after returning from successful peace treaty negotiations with Soviet Union leaders in Moscow.