Макгоуэн ісі және жексенбі күнгі заңдар: Діни негіздер мен Конституциялық шаралар
McGowan v. Maryland
АҚШ Жоғарғы Сотының McGowan v. Maryland ісі (1961) діни мақсатсыз жексенбілік заңдар Конституцияға қайшы емес екенін растады. Тарихы, себептері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
МакГоуэнге қарсы Мэриленд, 366 U.S. 420 (1961) – АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, ол Мэриленд штатының Жоғарғы Сотының штаттың жексенбі күнгі жабылу заңдарының дінді қолдау мақсатында емес екенін және демалыс және ойын-сауық күнін белгілеу заңнамасының зайырлы мақсаты Конституцияның дін бостандығы туралы ережесін бұзбайды деген шешімін бекіткен.
McGowan v. Maryland, 366 U. S. 420 (1961), was a United States Supreme Court case that affirmed the Maryland State Supreme Court's decision that the state's Sunday closing laws did not have a religious purpose to aid religion and that the secular purpose of the legislation to set aside a day of rest and recreation did not violate the Establishment Clause.
Өмірбаян
Мэриленд штатының Энн Арундел округіндегі үлкен жеңілдетілген сауда орталығына, жергілікті "көк заңды" бұза отырып, жексенбі күні тауар сатқаны үшін айыппұл салынды. Сот, көптеген ірі коммерциялық кәсіпорындар жексенбі күні жабық болатын заңдарға қатысты мекемелік құқықтарға шағымдануды қабылдамады. Сот тарихты зерттегенде, жексенбі күні жұмыс істемеу туралы заңдардың бастапқыда шіркеуге баруға ынталандыру мақсатында қабылданғанын анықтады. "Бірақ, бұл заңдардың діни негізі мықты болғанымен, жексенбі күнін демалыс күні деп белгілеудің дінмен байланысы жоқ аргументтері көбірек естіле бастады". Сот Конституцияның, себебі немесе салдары кейбір немесе барлық діндердің нанымдарымен сәйкес келетін федералдық немесе штаттық ережелерге тыйым салмайтынын мәлімдеді. Ол, қазіргі күйінде жазылған және қолданылып жүрген көптеген жексенбі күні жұмыстан жабылу заңдары діни емес, зайырлы сипатқа ие екенін қорытындылады. Олар барлық азаматтарға бірыңғай демалыс күнін ұсынады. Егер мемлекет жексенбі күнін осы мақсаттар үшін демалыс күні ретінде белгілемейінше, онда бұл заңдардың бастауы ғасырлар бұрын дінде болғандықтан, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуінен гөрі, қоғамдық игілікке қарсы конституциялық түсінік береді деуіміз болады.
A large discount store in Anne Arundel County, Maryland was fined for selling goods on a Sunday, in violation of a local blue law. The Court rejected an establishment clause challenge to laws saying that most large scale commercial enterprises remain closed on Sundays. The Court's review of the history demonstrated that Sunday closing laws were originally efforts to promote church attendance. "But, despite the strongly religious origin of these laws, non religious arguments for Sunday closing began to be heard more distinctly." The Court said that the Constitution does not ban federal or state regulation of conduct whose reason or effect merely happens to coincide with the tenets of some or all religions. It concluded that, as currently written and administered, most Sunday closing laws are of a secular rather than religious character. They provide a uniform day of rest for all citizens. To say that the State cannot prescribe Sunday as a day of rest for these purposes solely because centuries ago such laws had their genesis in religion would give a constitutional interpretation of hostility to the public welfare rather than one of mere separation of church and state.
Бірінші түзету
Конгресс дін құруға қатысты заң қабылдамайды, оның ішінде дін бостандығын шектеуге немесе оны жүзеге асыруға тыйым салуға да қатысты; сондай-ақ сөз бостандығын немесе баспасөз бостандығын қысқартуға, халықтың бейбіт жиналуға және өкіметтен өз мұңдарын жою үшін петиция беруге құқығын шектеуге қатысты заңдар қабылдамайды.
Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof; or abridging the freedom of speech, or of the press; or the right of the people peaceably to assemble, and to petition the Government for a redress of grievances.
14-ші түзетудің 1-бөлімі
Құрама Штаттарда туған немесе натурализацияланған, және оның құзыретіне бағынған барлық адамдар – Құрама Штаттардың және олар тұратын штаттың азаматтары болып табылады. Ешбір штат АҚШ азаматтарының құқықтары мен бостандықтарын шектемейтін заң шығара алмайды немесе оны күшіне енгізе алмайды; сондай-ақ, ешбір штат ешбір адамды заңмен белгіленген процедурасыз өмірден, бостандықтан немесе мүліктен айыра алмайды; және өз құзыретіндегі кез келген адамға заң алдында тең қорғауды қамтамасыз етуден бас тарта алмайды.
All persons born or naturalized in the United States, and subject to the jurisdiction thereof, are citizens of the United States and of the State wherein they reside. No State shall make or enforce any law which shall abridge the privileges or immunities of citizens of the United States; nor shall any State deprive any person of life, liberty, or property, without due process of law; nor deny to any person within its jurisdiction the equal protection of the laws.
Сот шешімі
Сот Мэриленд штатының заңдары Бірінші түзетуді бұзбайды деп шешті. Сот атынан жазған бас судья Уоррен, талапкерлердің дін бостандығы туралы талабына негіз жоқ екенін түсіндірді, себебі олар тек экономикалық зиянға ұшырады және олардың діни сенімдері сотта жазба ретінде тіркелмеген. «Әдетте, тарап тек өзінің конституциялық құқықтары мен иммунитеттерін ғана қорғай алады», - деп көрсетілген United States v. Raines, 362 U. S. 17, 22 ісінде, сондықтан талапкерлердің бұл мәселені көтеруге құқығы жоқ деп санаймыз. Сот талапкерлердің Everson v. Board of Education ісіне сәйкес салық төлеуші ретіндегі құқығын мойындады:
The Court held that Maryland's laws did not violate the First Amendment. Writing for the Court, Chief Justice Warren explained that the appellants did not have standing for their free exercise claim because they claimed only economic injury and their religious beliefs were not a matter of record. Since the general rule is that "a litigant may only assert his own constitutional rights or immunities," United States v. Raines, 362 U. S. 17, 22. we hold that appellants have no standing to raise this contention." The Court found that appellants did have standing as taxpayers for their Establishment claim based on Everson v. Board of Education:
Осы істе талапкерлер христиан дініне қатысты тікелей экономикалық зиян шеккенін мойындайды. Осыған байланысты, олар заңның дін құруға қатысты екендігіне шағымдануға құқылы деп санаймыз. Сот сондай-ақ заңның Он төртінші түзетуді бұзбайтынын мәлімдеді. Бас судья Уоррен былай деді:
Appellants here concededly have suffered direct economic injury, allegedly due to the imposition on them of the Christian religion. We find that, in these circumstances, these appellants have standing to complain that the statutes are laws respecting an establishment of religion. The Court also held that the law did not violate the Fourteenth Amendment. Chief Justice Warren again:
Сот бұрын-соңда Он төртінші түзету штаттарға кейбір азаматтар тобына басқаларына қарағанда әртүрлі әсер ететін заңдарды қабылдауда кең дискрециялық өкілеттік беретінін шешкен. Конституциялық кепілдік тек қана егер жіктеу мемлекеттің мақсатына мүлдем қатысы жоқ негізде жасалса ғана бұзылады. Мемлекеттік заң шығарушылардың өздерінің конституциялық өкілеттігі шегінде әрекет еткені презумпцияланады [тіпті егер іс жүзінде олардың заңдары кейбір теңсіздікке әкелсе де]. Сот өз шешіміне жету үшін жексенбі күнгі сауданы шектеуші немесе тыйым салатын заңдардың конституциялық екендігі туралы кеңірек мәселені де қарастырды. Олар мұндай заңдар шіркеу мен мемлекеттің арасындағы шекараны бұзбайды деп шешті, себебі мұндай заңдардың тарихи тамырына қарамастан, заңдар зайырлы мақсатты орындау үшін қабылданған. Яғни, егер жексенбі күнгі сауда заңдары бастапқыда Америка Құрама Штаттарында шіркеуге баруды жеңілдету және ынталандыру үшін қабылданған болса да, қазіргі заңдар азаматтардың «денсаулығын, қауіпсіздігін, демалысын және жалпы әл-ауқатын» жақсартуға бағытталған. Заңдардың қазіргі мақсаты – барлық азаматтарға бірыңғай демалыс күнін ұсыну; бұл күннің бір немесе бірнеше дін үшін ерекше маңызы бар екендігі мемлекеттің осылайша зайырлы мақсаттарына жетуіне кедергі келтірмейді. Дissent жазған судья Дуглас жексенбі күнгі жабылу заңдарының протестанттық көпшіліктің елге өз сенімдерін таңу әрекеті екенін айтты. Ол былай деп жазды:
the Court has [previously] held that the Fourteenth Amendment permits the States a wide scope of discretion in enacting laws which affect some groups of citizens differently than others. The constitutional safeguard is offended only if the classification rests on grounds wholly irrelevant to the achievement of the State's objective. State legislatures are presumed to have acted within their constitutional power [even when], in practice, their laws result in some inequality. In reaching their conclusion, the Court also examined the wider question of whether laws proscribing or limiting Sunday trading were constitutional. They held that such laws did not violate the division between church and state, because no matter the historical roots of such laws the laws existed as constituted in order to fulfill a secular objective. In other words, even if Sunday trading laws were originally intended to facilitate and encourage church attendance in the colonial United States, the laws as presently constituted were intended to improve the "health, safety, recreation, and general well being" of citizens. The present purpose of the laws is to provide a uniform day of rest for all; the fact that this day is of particular significance for one or more religions does not bar the State from achieving its secular goals in this manner. In a dissent, Justice Douglas argued that the Sunday closing laws were an attempt by the Protestant majority to impose its beliefs on the country. He wrote:
Сот осы жексенбілік заңдардың қазіргі жағдайда «азаматтық ережелер» екенін көрсету үшін әртүрлі шешімдерден тілді таңдап алады. Қанша жазса да, не айтса да, осы заңдардың бастауы Төртінші ғибраттан шыққан және олар христиан қауымдарымыздың діни бейімділіктерін қанағаттандырады. (Сонымен қатар:) Бірінші түзету үкіметті теологиямен немесе ритуалмен айналысуға тыйым салады; ол үкіметті діни бостандыққа гүлденуге мүмкіндік беруге шақырады – нәтижесінде католиктер, яһудилер немесе протестанттар пайда бола ма, немесе адамдарды Будда жолына бұруға, немесе басым мұсылман ұлтына аяқталуға, немесе ұзақ мерзімді атеистер немесе агностиктер пайда бола ма. Мұндай мәселелерде үкімет бейтарап болуы керек.
The Court picks and chooses language from various decisions to bolster its conclusion that these Sunday laws, in the modern setting, are "civil regulations." No matter how much is written, no matter what is said, the parentage of these laws is the Fourth Commandment, and they serve and satisfy the religious predispositions of our Christian communities. (Also:) “The First Amendment commands government to have no interest in theology or ritual; it admonishes government to be interested in allowing religious freedom to flourish — whether the result is to produce Catholics, Jews, or Protestants, or to turn the people toward the path of Buddha, or to end in a predominantly Moslem nation, or to produce in the long run atheists or agnostics. On matters of this kind government must be neutral.”