Кіріспе

Виктория Кресінің иегері, сержант Уильям Стивен Кенели (26 желтоқсан 1886 – 29 маусым 1915) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең құрметті награданың иегері.

Өмірбаян

Уэксфордта туған оның әкесі Джон Корольдік ирланд полкінде түсті сержант болған. Әкесі әскерден зейнеткерлікке шыққаннан кейін, отбасы Ланкашир графтығының Мейкерфилд ауданындағы Аштон аймағына көшті, онда әкесі Брин-Холл шахтасында салмақ өлшеуші болып жұмыс істеді. Кенели 13 жасында көмір шахтасында жұмыс істеуге кірісті. Он жыл өткен соң, ол әскерге 7 жылға енді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияның Ланкашир фюзельерлерінің 1-ші батальонына қарапайым жауынгер ретінде қосылды.

Сілтеме

1915 жылғы 25 сәуірде Галлиполи, Осман Түркиясының батысында, Кенели 28 жасында батырлық көрсетіп, осының үшін Виктория кресімен марапатталды. Кенели полктегі әріптестерінің таңдауымен марапатқа ие болған полк мүшелерінің бірі болды және баспасөзде "таңғы астан бұрын алты VC иегері" деп сипатталды. Галлиполидегі одақтас әскерлердің бас қолбасшысы генерал-лейтенант сэр Ян Гамильтон, "британдық немесе кез келген басқа солдаттың осы жағалауларды бағындырудан артық ешқандай қарулы жетістігі болған емес" деген сеніммен жағажайға Ланкашир десанты деген ат беруге бұйрық берді. Осы десанттың нәтижесінде марапат алған полктің тағы бес мүшесі болды: Кутберт Бромли, Джон Элиша Гримшоу, Альфред Джозеф Ричардс, Фрэнк Эдвард Стаббс және Ричард Раймонд Уиллис. Одан кейін ол қатардан сержантқа және содан кейін старшинаға өкізді. 1915 жылғы 28 маусымда Гулли-Равин шайқасында ауыр жарақат алып, ертесі күні қайтыс болды. Кенели Галлиполи түбегіндегі Ланкашир десанты зиратында жерленген.