АҚШ Әскери жеделхат желісінің тарихы

Кіріспе

АҚШ әскери курьерлік желісі

Қорғаныс курьерлік қызметі (DCS) – АҚШ Көлік бас командасы (USTRANSCOM) құрамында құрылған, жоғары құпиялы және сезімтал материалдарды жылдам, тиімді және қауіпсіз жеткізуге арналған жаһандық курьерлік желі. Жылдам жеткізу қызметтеріне операциялық бақылау USTRANSCOM-ның Қорғаныс курьерлік бөлімшесі (TCJ3 C) арқылы жүзеге асырылады. Бұл бөлім әлемнің 18 курьерлік станциясының жұмысын қадағалап, үйлестіреді. Басты клиенттерге Ақ үй, Қорғаныс министрлігі, Сыртқы істер министрлігі, басқа да федералдық агенттіктер, уәкілетті мемлекеттік мердігерлер және одақтас елдер жатады. DCS тікелей Президентті, Біріккен және белгіленген COCOM-дарды, бірлескен әскери операцияларды, Біріккен штабтар басшыларын, Ұлттық қауіпсіздік агенттігін, Орталық барлау агенттігін, АҚШ-тың одақтастарын, Сыртқы істер министрлігін және басқа да федералдық агенттіктерді қолдайды. DCS бұрын Қарулы күштер курьерлік қызметі (ARFCOS) деп аталған, бірақ 1985 жылы Уолкердің шпиондық ісінен кейін қайта ұйымдастырылып, атауы өзгертілді.

Тарих

Курьерлік қызмет құрылғанға дейін американдық кеме капитандары мен таңдалған американдық саяхатшылар мөрленген почта жөнелтімдерін тасымалдау үшін пайдаланылды. Кейіннен бұл "Жөнелтім жеткізушілер" деп аталған адамдар шетелдік қызметкерлердің шағын тобымен күшейтілді. Аз өзгерістермен, құпия почтаны шетелге тасымалдаудың осы әдісі 1918 жылға дейін жалғасты, сол кезде Соғыс департаменті 70 офицер мен қатардағы әскерден тұратын Әскери почта экспресс-қызметін құрды, ол Шетелдік қызмет және Еуропалық қызметке бөлінді. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың басында, Соғыс департаменті Соғыс департаменті мен түрлі операциялық театрлар арасында құпия материалдарды тасымалдау үшін Армия курьерлік қызметін іске қосқанға дейін жалғасты. Осы уақытта Әскери-теңіз күштері офицерлік хабаршы қызметін құрды, ал Әскери-әуе корпусы криптографиялық материалдарды тасымалдау үшін Әуе курьерлік қызметін іске қосты. Көбінесе үш қызметтен келген курьерлер бір маршруттармен бірге ұшып жүрді. 1946 жылдың қараша айында Соғыс департаменті Армия курьерлік қызметін тоқтатып, 1949 жылға дейін жұмыс істеген "Қауіпсіздік курьерлік қызметін" құрды. Осы кездегі кейбір курьерлік станциялар жаңадан құрылған АҚШ Әуе күштерінің Қауіпсіздік курьерлік қызметіне берілді. Содан кейін 1952 жылы Штаб басшылары курьерлік операцияларды қарауға басшылық етті, нәтижесінде Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштері курьерлік бөлімдерінен тұратын ұйым құрылды. Қарулы күштер курьерлік қызметі (ARFCOS) 1953 жылдың 7 қаңтарында ресми түрде құрылды. Әскери курьерлік қызметтер енді біріктірілді. ARFCOS жарғысы келесі 30 жыл ішінде қарулы күштердегі, әскери доктринадағы және операциялық процедуралардағы өзгерістерді көрсету үшін жеті рет жаңартылды. Уокер Уитворттың тыңшылық ісінен (1985 жыл) кейін Қорғаныс министрі Қорғаныс министрлігінің қауіпсіздік саясаты мен тәжірибесін қарау үшін Қауіпсіздік комиссиясын құрды, ол көбінесе Стилвелл комиссиясы деп аталады. Комиссияның қорытындыларының бір бөлігі ретінде ARFCOS және DoD курьерлік қызметін қарау және қайта құру ұсынылды. Бұл DoD Директивасы 5200.33-тің жариялануына әкелді, бұл жаңа бірлескен әскери команда үшін жаңартылған жарғы. Осылайша, Қорғаныс курьерлік қызметі (DCS) 1987 жылдың 30 қыркүйегінде ресми түрде құрылды. DCS құрылуымен курьерлік функцияларды орындаудың жаңартылған тұжырымдамасы пайда болды. Бұған келесі маңызды байланыстар кіреді: Қорғаныс министрлігінің астында, Қорғаныс министрінің барлау жөніндегі орынбасары (USD(I)). DCS-тің атқарушы агенттігінің жауапкершілігі Әуе күштеріне берілді, кейіннен Әуе қозғалысы қолбасшылығына (AMC) берілді. 1994 жылдың 5 желтоқсанында DCS АҚШ Көлік командасына (USTRANSCOM) тікелей бағынышты бөлімшеге айналды. Кейін, 1998 жылдың 1 қазанында DCS USTRANSCOM-ға тағайындалғаннан босатылып, AMC-ге қайта тағайындалды. Жақында, 2004 жылдың 1 қазанында DCS тағы да USTRANSCOM құрамында қайта ұйымдастырылды. Перс шығанағындағы соғыс DCS-тің алғашқы нақты сынағы болды. Ирак танктері Кувейтке кіргеннен кейін сегіз күн өткен соң, жеті адамнан тұратын DCS станциясы Сауд Арабиясының Эр-Риядтағы Орталық қолбасшылық штаб-пәтеріне орналастырылды. Перс шығанағындағы соғыс аяқталғанға дейін DCS курьерлері бір миллион фунттан астам басқару, бақылау және барлау материалдарын жеткізді. 2004 жылдан бері Қорғаныс курьерлік қызметі USTRANSCOM-ға біріктірілуде. Бұл процесс 2003 жылдың 5 желтоқсанындағы 410-шы бағдарламалық бюджеттік шешім (PBD) бойынша Қорғаныс курьерлік қызметін (DCS) Әуе қозғалысы қолбасшылығынан (AMC) АҚШ Көлік командасына (USTRANSCOM) қайта құруды бұйырған кезде басталды. 2004 жылдың 1 қазанында DCS USTRANSCOM Операциялар директорының (TCJ3) басқаруымен Функционалдық компонент командасы (FCC) ретінде бекітілді. 2005 жылдың 16 мамырында Қорғаныс министрінің барлау жөніндегі орынбасары (USD(I)) DCS командалық лауазымын жою және DCS штаб-пәтерлерінің функцияларын USTRANSCOM-ға біріктіру туралы ұсынысты мақұлдады. 2005 жылдың 15 қарашасында Қорғаныс курьерлік бөлімі (TCJ3 C) бүкіл әлемдегі қорғаныс курьерлік станцияларының операциялық бақылауын өз мойнына алды және USTRANSCOM штабының қорғаныс курьерлік қызметімен байланысты қызметтерін үйлестіруді жалғастыруда.

Before the establishment of the courier service, American ship captains and selected American travellers were used to carry sealed packages of mail. Later these individuals, called "Bearers of Dispatches," were augmented by a small group of Foreign Service Officers. With few modifications, this method of moving classified mail abroad continued until 1918 when the War Department established the Military Postal Express Service, consisting of 70 officers and enlisted soldiers, divided into an Overseas Service and a European Service. This continued until the early days of World War II when the War Department activated the Army Courier Service to move classified material between the War Department and various theatres of operation. Meanwhile, the Navy created the Officer Messenger Service and the Army Air Corps operated an Air Courier Service to move cryptographic materials. Frequently, couriers from all three services flew together on the routes. In November 1946, the War Department discontinued the Army Courier Service and established a "Security Courier Service," which operated until 1949. At this time, certain courier stations were transferred to the newly created U. S. Air Force Security Courier Service. Then in 1952, the Joint Chiefs of Staff directed a review of courier operations which resulted in the establishment of an organization consisting of Army, Navy, and Air Force courier elements. The Armed Forces Courier Service (ARFCOS) was officially established on January 7, 1953. The military courier services were now consolidated. The ARFCOS charter was updated seven times over the next 30 years to reflect changes in the armed forces, military doctrine, and operational procedures. In the aftermath of the Walker Whitworth espionage case (1985), the Secretary of Defense established a Security Commission—often referred to as the Stillwell Commission—to review DoD security policies and practices. As part of its findings, the commission recommended a review and restructuring of ARFCOS and the DoD courier function. This resulted in publication of DoD Directive 5200.33, the revised charter for a new joint service military command. Thus, the Defense Courier Service (DCS) was officially established on September 30, 1987. A revised concept for execution of the courier function emerged with the creation of the DCS. Key to this are the following major affiliations:

Under the DoD, the Office of the Under Secretary of Defense for Intelligence (USD(I)). Executive Agency responsibility for the DCS was transferred to the Air Force and, later, delegated to the Air Mobility Command (AMC). On December 5, 1994, the DCS became a Direct Reporting unit to the U. S. Transportation Command (USTRANSCOM). Later, on October 1, 1998, DCS was relieved from its assignment to the USTRANSCOM and assigned once again to AMC. More recently, on October 1, 2004, DCS was once again, reorganized under USTRANSCOM. The Gulf War provided the first real world contingency deployment test of the DCS. Eight days after Iraqi tanks entered Kuwait, a seven man DCS station was deployed to HQ, Central Command in Riyadh, Saudi Arabia. By the end of the Gulf War, DCS couriers had provided over one million pounds of command, control, and intelligence material. Since 2004, Defense Courier Service increasingly has been integrated into USTRANSCOM. This process began when Program Budget Decision (PBD) 410, dated December 5, 2003, directed the realignment of Defense Courier Service (DCS) from Air Mobility Command (AMC) to U. S. Transportation Command (USTRANSCOM). On October 1, 2004, DCS was aligned as a Functional Component Command (FCC) under the USTRANSCOM Director of Operations (TCJ3). On May 16, 2005, the Under Secretary of Defense for Intelligence (USD(I)) approved a proposal to eliminate the DCS command billet and integrate the functions of the DCS headquarters staff into USTRANSCOM. On November 15, 2005, the Defense Courier Division (TCJ3 C) assumed operational control of worldwide defense courier stations and continues to synchronize the defense courier related activities of the USTRANSCOM staff.