Джеймс Томас Филдс: Американ журналисі, баспагер және ақын
James T. Fields
Жеймс Томас Филдс (1817-1881) – американдық баспагер, редактор, ақын. 19 ғасырдағы Бостонның танымал «Ticknor and Fields» баспа үйінің иесі. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист (1817–1881)
American journalist (1817–1881)
Джеймс Томас Филдс (31 желтоқсан 1817 – 24 сәуір 1881) – американдық баспагер, редактор және ақын. Оның «Тикнор және Филдс» компаниясы 19 ғасырдағы Бостон қаласындағы белгілі баспа үйлерінің бірі болды.
James Thomas Fields (December 31, 1817 – April 24, 1881) was an American publisher, editor, and poet. His business, Ticknor and Fields, was a notable publishing house in 19th century Boston.
Жас шағы мен отбасы
Ол 1817 жылдың 31 желтоқсанында Портсмут, Нью-Гэмпшир қаласында дүниеге келді және Джеймс Филд деп аталды; кейін отбасы атына "s" әрпін қосты. Оның әкесі теңіз капитаны болған және Филдс үш жасқа толғанда қайтыс болды. Ол және оның інісі анасы мен оның туыстары, Мэри әпкесі мен Джордж ағасы тәрбиеледі. 14 жасында Филдс Бостон қаласындағы "Олд Корнер" кітап дүкенінде жұмыс істеді. Оның алғашқы жарияланған өлеңдері 1837 жылы "Портсмут Журналында" жарық көрді, бірақ 1838 жылдың 13 қыркүйегінде Бостон коммерциялық кітапхана қоғамына "Жылдық мереке" өлеңін оқығанда оған көбірек назар аударылды.
He was born in Portsmouth, New Hampshire on December 31, 1817 and named James Field; the family later added the "s". His father was a sea captain and died before Fields was three. He and his brother were raised by their mother and her siblings, their aunt Mary and uncle George. At the age of 14, Fields took a job at the Old Corner Bookstore in Boston His first published poetry was included in the Portsmouth Journal in 1837 but he drew more attention when, on September 13, 1838, he delivered his "Anniversary Poem" to the Boston Mercantile Library Association.
Баспашылық мансабы
1839 жылы Уильям Тикнорға қосылып, 1845 жылдан кейін Тикнор және Филдс деп аталған баспа және кітап сату фирмасының кіші серігі болды. Тикнор фирманың шаруашылық жағын басқарса, Филдс оның әдеби сарапшысы болды. Ол жағымды мінезімен, шығармашылық таланттарды табудағы шеберлігімен, авторларды ілгерілете білуімен және олардың адалдығын жеңу қабілетімен танымал болды. Осы компания арқылы Филдс сол кездегі жетекші американдық жазушылардың баспашысы атанды және олармен тығыз жеке қарым-қатынаста болды. Сонымен қатар ол өз заманының ең танымал британдық жазушыларының америкалық баспашысы болды, олардың кейбіреулерін жақсы білді. Компания осы британдық авторларға, соның ішінде Чарльз Диккенс пен Уильям Макепис Таккерейге авторлық төлемдер жасады, ал басқа американдық баспалар олардың еңбектерін тегін пайдаланды. Томас де Квинсидің шығармаларының алғашқы жинағы (20 томдық, 1850–1855 жылдар) оның фирмасынан жарық көрді. 1844 жылы Филдс өзінен алты жас кіші Мэри Уиллардқа ұсыныс жасады. Олар үйлене алмай, 1845 жылдың 17 сәуірінде туберкулезден қайтыс болды. Ол оның отбасымен жақын достық байланысын сақтап, 1850 жылдың 13 наурызында Бостон қаласындағы Федеральді көше шіркеуінде оның 18 жасар әпкесі Элиза Уиллардқа үйленді. Ол да туберкулезден зардап шегіп, 1851 жылдың 13 шілдесінде қайтыс болды. Көңілі құрысқан Филдс біраз уақытқа АҚШ-ты тастап, Еуропаға сапар шекті. 1854 жылы ол өзі де жазушы болған Энни Адамсқа үйленді. Филдс ханым Бостон қаласындағы Чарльз көшесі, 37 мекенжайындағы үйінде әдеби салон ашуға көмектесті, онда көптеген танымал жазушылар жиналатын. Олардың бірі – Натаниел Хоторн. Хоторн 1864 жылы қайтыс болғаннан кейін, Филдс оның жерлеу рәсіміне Амос Бронсон Алкотт, Ральф Уолдо Эмерсон, Оливер Венделл Холмс, Генри Уодсворт Лонгфеллоу және Эдвин Перси Уипплмен бірге қатысты. 1867 жылы ол Натаниел Паркер Уиллис қайтыс болғаннан кейін Холмс, Лонгфелло, Джеймс Рассел Лоуэлл және Сэмюэл Гридли Хоумен бірге сол қызметті атқарды. Тикнор мен Филдс «The Atlantic Monthly» журналын 10 000 долларға сатып алып, екі жылдан кейін, 1861 жылдың мамырында Филдс Лоуэллден редакторлық міндетті қабылдады. 1865 жылғы Жаңа жылдық кеште Уильям Дин Хауэллспен танысып, 10 күннен кейін оған «Atlantic» журналының редакторының көмекшісі лауазымын ұсынды. Хауэллс келісті, бірақ Филдстің тым қатаң бақылауынан көңілі толмады. 1864 жылы Тикнор қайтыс болды, соның салдарынан Филдс фирманың аға серігі атанды. Филдс компанияның меншігіндегі бөлшек сауда дүкеніне көп көңіл бөлмеді және баспа ісіне назар аударуды қалады. 1864 жылдың 12 қарашасында ол «Олд Корнер» кітап дүкенін сатып, «Тикнор және Филдс» фирмасын 124 Тремонт көшесіне көшірді. 1868 жылы бизнес Джеймс Р. Осгудты мойындап, «Филдс, Осгуд және Компания» болып өзгерді. 1871 жылғы Жаңа жыл күні Филдс достарының кішкентай жиналысында зейнетке шығуын жариялады.
In 1839, he joined William Ticknor and became junior partner in the publishing and bookselling firm known after 1845 as Ticknor and Fields. Ticknor oversaw the business side of the firm while Fields was its literary expert. He became known for being likable, for his skill at finding creative talent, and for his ability to promote authors and win their loyalty. With this company, Fields became the publisher of leading contemporary American writers, with whom he was on terms of close personal friendship. He was also the American publisher of some of the best known British writers of his time, some of whom he also knew intimately. The company paid royalties to these British authors, including Charles Dickens and William Makepeace Thackeray, at a time when other American publishers pirated the works of those authors. The first collected edition of Thomas de Quincey's works (20 vols., 1850–1855) was published by his firm. Sometime in 1844, Fields was engaged to Mary Willard, a local woman six years younger than him. Before they could be married, she died of tuberculosis on April 17, 1845. He maintained a close friendship with her family and, on March 13, 1850, married her 18 year old sister Eliza Willard at Boston's Federal Street Church. Also sick with tuberculosis, she died on July 13, 1851. Grief stricken, he left the United States for a time and traveled to Europe. In 1854, Fields married Annie Adams, who was an author herself. Mrs. Fields was instrumental in helping Mr. Fields establish literary salons at their home at 37 Charles Street in Boston, where they entertained many well known writers. One such writer was Nathaniel Hawthorne. After Hawthorne's death in 1864, Fields served as a pallbearer for his funeral alongside Amos Bronson Alcott, Ralph Waldo Emerson, Oliver Wendell Holmes Sr., Henry Wadsworth Longfellow, and Edwin Percy Whipple. In 1867, he performed the same role after the death of Nathaniel Parker Willis, along with Holmes, Longfellow, James Russell Lowell, and Samuel Gridley Howe. Ticknor and Fields purchased The Atlantic Monthly for $10,000 and, about two years later in May 1861, Fields took over the editorship from Lowell. At a New Year's Eve party in 1865, he met William Dean Howells and 10 days later offered him a position as assistant editor of the Atlantic. Howells accepted but was somewhat dismayed by Fields's close supervision. Ticknor died in 1864, leaving Fields the senior partner for the firm. Fields was less concerned with the retail store owned by the company and wanted to focus on publishing. On November 12, 1864, he sold the Old Corner Bookstore and moved Ticknor and Fields to 124 Tremont Street. In 1868 the business became Fields, Osgood, and Company, recognizing James R. Osgood. On New Year's Day, 1871, Fields announced his retirement at a small gathering of friends.
Кейінгі өмір және өлім
Бұдан былай редакциялық жұмыстармен айналыспай, ол лекция оқуға және жазуға толыққандай берілді. Ол сонымен қатар Эдвин Перси Уипплмен бірге «Британ поэзиясының отбасылық кітапханасы» (1878) кітабын редакциялады. Филдс 1870 жылдары лекция оқушы ретінде ең көп танымал болды. 1879 жылдың мамыр айында Филдс миға қан құйылып, Велсли колледжіндегі жоспарланған лекциясы алдында есінен танып құлады. Күзге қарай ол жазылғандай болды. 1881 жылдың қаңтар айында ол өзінің соңғы ресми лекциясын берді, бұл оның алғашқы ресми оқуын өткізген Меркантиль кітапханасы қауымдастығында болды. Филдс 1881 жылдың 24 сәуірінде Бостонда қайтыс болды. Ол Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Маунт-Оберн зиратында жерленген. Оның әйелі Энни Филдс зор қайғыға батып, достарынан оның есімін атамауды өтінді және бірте-бірте өзін адамдардан жалықтырды. Оның досы, жазушы Силия Такстер оған: «Өзіңді оңашалап алма, әйтпесе мың рет үнсіздіктен өлесің» деді. Ұзақ өтпей ол Сара Орн Джуеттпен достық қарым-қатынас орнатып, екеуі өмір бойы серік болды.
No longer involved with editorial duties, he then devoted himself to lecturing and writing. He also edited, with Edwin Percy Whipple, A Family Library of British Poetry (1878). Fields became increasingly popular as a lecturer throughout the 1870s. In May 1879, Fields suffered a brain hemorrhage and collapsed before a scheduled lecture at Wellesley College. By autumn he seemed to have recovered. In January 1881, he gave what would be his final public lecture, coincidentally at the Mercantile Library Association, the organization which hosted his first public reading. Fields died in Boston on April 24, 1881. He is buried at Mount Auburn Cemetery in Cambridge, Massachusetts. His wife, Annie Fields, was devastated and demanded friends not mention him and she gradually cut herself off from others. Her friend, writer Celia Thaxter told her, "don't shut yourself away or you will die a thousand deaths of silence." Shortly after, she began a friendship with Sarah Orne Jewett, and the two became companions for the rest of their lives.
Жазу
Филдс баспагер және редактор ретінде жұмыс істегеннен басқа, жазушы да болды. Оның ең маңызды еңбектері – «Андербрюш» (1877) атты эскиздер мен очерктер жинағы және «Ескі достармен өткен күндер» (1871) құрастырған естеліктер жинағы, онда ол Уильям Вордсворт, Уильям Макепис Такерей, Чарльз Диккенс, Натаниел Хоторн және тағы басқалармен жеке достығы туралы жазды. Ол оқырмандардың талғамын да жақсы білген. Филдс «Олд Корнер» кітап дүкеніне келген кісінің 10 минут ішінде қандай кітап алатынын біле алатын деседі. Филдс қайтыс болғаннан кейін оның әйелі Энни Адамс Филдс «Джеймс Т. Филдстің естеліктері, әйелі жазған» (Бостон, 1881) және «Жазушылар мен достар» (Бостон, 1896) атты өмірбаянын жазды, онда оның өмірі туралы ойлар да бар. Оның досы Генри Уодсворт Лонгфеллоу оған арнап «Auf Wiedersehen» атты өлең жазды. Филдс Лонгфеллоумен бірге Мэтью Перлдің «Данте клубы» (2003) және «Соңғы Диккенс» (2009) романдарының бірінші және үшінші бөлімдерінде кездеседі. Филдс 1994 жылғы «Кішкентай әйелдер» фильмінде де еске алынады.
In addition to his work as a publisher and editor, Fields was also a writer. His chief works were the collection of sketches and essays entitled Underbrush (1877) and the chapters of reminiscence composing Yesterdays with Authors (1871), in which he recorded his personal friendship with William Wordsworth, William Makepeace Thackeray, Charles Dickens, Nathaniel Hawthorne, and others. He also knew the tastes of the reading public. Fields was reputedly able to ascertain what book a visitor to the Old Corner Bookstore would purchase within 10 minutes of arrival. After Fields's death, his widow Annie Adams Fields wrote the biography Memoir of James T. Fields, by his Wife (Boston, 1881) and Authors and Friends (Boston, 1896), which also reflects on his life. His friend Henry Wadsworth Longfellow wrote a poem called "Auf Wiedersehen" dedicated to him. Fields, along with Longfellow, is featured in the first and third of Matthew Pearl's novels, The Dante Club (2003) and The Last Dickens (2009). Fields is also mentioned in the 1994 film version of Little Women.