Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wirehaired Pointing Griffon (Францияда және Квебекте Korthals Griffon және Griffon d'arrêt à poil dur Korthals деп те аталады) – аң аулауда қолданылатын ит тұқымы. Бұл тұқымның негізін қалаушы Эдуард Карел Корталстың ұлтына байланысты кейде голландтық деп есептеледі. Тарих тұқымның даму жолын көрсетеді: Германияның Бибесхайм-ам-Райн қаласында негізін қалаушы Ипенвуд питомнигін құрды, осы жерде тұқымның типі қалыптасты, содан кейін ол қазір танылған Францияға тарады. Басқалар грифонды неміс тұқымы деп санайды, себебі Корталдың Ипенвуд питомнигі Германияның Бибесхайм-ам-Райн қаласында орналасқан. Корталс осы жерде жиырма жылдан астам уақытын Korthals Griffon тұқымын дамыту және жетілдіруге арнады. АҚШ, Канада және Ұлыбританияда бұл тұқым әлі де сирек кездеседі, олардың ұлттық кинологиялық клубтары мен FCI (Federation Cynologique Internationale) ұзақ жылдардан бері мойындағанмен. Korthals Griffon қалың өсімдіктерде және су жағалауларында аң аулауға ерекше бейімделген, онда оның қатал жүні жақсы қорғаныс қызметін атқарады. Гриффон негізінен далалық аң аулау құстарын және су құстарын аулау үшін қолданылады.
The Wirehaired Pointing Griffon (also called the Korthals Griffon and the Griffon d'arrêt à poil dur Korthals in France and Quebec) is a breed of dog used in hunting as a gundog. It is sometimes considered to be Dutch in ancestry, due to the nationality of the breed founder, Eduard Karel Korthals. History records the progression of the development of the breed through Biebesheim am Rhein, Germany where the founder established the Ipenwoud kennel and the breed type was established and then into France where it is now recognized. Others consider the Griffon to be a German breed because Korthals' kennel, Ipenwoud, was located in Biebesheim am Rhein, Germany. It was there for over twenty years that Korthals dedicated his life to the development and perfection of the Korthals Griffon. The breed is still relatively rare in the United States, Canada, and the United Kingdom despite long recognition by their respective national kennel clubs, as well as the FCI (Federation Cynologique Internationale). The Korthals Griffon is particularly adapted for hunting in thick undergrowth and around water, where its harsh coat is excellent protection. The griffon is used primarily as a hunting dog for upland game birds as well as waterfowl.
Сыртқы келбеті
Корталс Гриффоны – орташа денелі, күшті ит (аналықтары үшін 20-22 дюйм, аталықтары үшін 22-24 дюйм) және аналықтары үшін 35-50 фунт, аталықтары үшін 50-70 фунт салмақты, қатаң, сым тәрізді сыртқы түгі және жұмсақ астыңғы түгі бар. Түгі болат сұр түсті болуы тиіс, қоңыр белгілермен. Басқа да қабылданатын түстер: каштан қоңыр, ақ және қоңыр, ала, және ақ және қызғылт сары. Толығымен қоңыр, толығымен ақ немесе ақ және қызғылт сары түстілерге басымдық берілмейді. Қара түсті түк дисквалификациялайды. Гриффонның үлкен және ұзын басы, қаспен жабылған және сақалмен толықтырылған үлкен, дөңгелек көздері бар. Мұрыны әрқашан қоңыр. Мойны ұзын, денесі пропорционалды және бұлшық еттері дамыған. Елге байланысты, құйрығы қысқартылуы мүмкін.
The Korthals Griffon is a strong medium sized dog (20 22" for females, 22 24" for males) and 35 50 pounds for females and 50 70 pounds for males with a harsh, wiry outer coat and a softer under coat. The coat is preferably steel gray with brown markings. Other acceptable colors: chestnut brown, white and brown, roan, and white and orange. All brown, all white or white and orange are less desirable. A black coat disqualifies. The griffon has a large and long head, with large rounded eyes covered with eyebrows and complemented with a beard. The nose is always brown. The neck is long and body well proportioned and muscular. Depending on the country, the tail may be docked.
Тарих
Эдуард Карел Корталс бұл тұқымды 1873 жыл шамасында жасаған деп есептеледі. Корталдың арманы – идеалды, жан-жақты қолданылатын аңшы иттерді шығару еді; ең төзімді, күшті және иесіне адал болатын иттер. Ит иесімен жақын жұмыс істеуі керек еді, сондай-ақ оқытуға ыңғайлы болуы тиіс. Корталдың тұқымдық желісі 1874 жылы "Муш" итінен басталып, одан бөлек "Гриффон" деп аталған тағы бес иттен: Янус, Сатан, Банко, Гектор және Юноннан құралды. Ол иттерді сақтықпен шағылыстырып, нәрестелері өзінің аңшы ит туралы көзқарасына ұқсас болатынша жасады. Қай жағдайда болсын, осыдан туған ұрпақтары (Мұстафа I, Лина және Керида) "Кортал патриархтары" деп аталады, себебі олар Гриффонның тікелей ата-аналары. Содан бері бұл тұқым ғана емес, сонымен қатар жан-жақты қолданылатын аңшы ит ретінде де танымал болды, бұл Корталдың тұқымға деген бастапқы мақсаты еді. Көбінесе бұл тұқым әлі де оның бастапқы мақсатына сәйкес келеді: орташа мөлшерде, қатаң жүні, оқытуға жақсы бейімділігі және далада да, рингте де төзімді.
Eduard Karel Korthals is credited with the breed around 1873. Korthals' dream was to create the ideal versatile gun dog; one with extreme resiliency, vigor, and devotion to its master. The dog would also have to work close to its master, and be open to training. Korthals' breeding line began in 1874 with "Mouche", who would be used as its foundation bitch, as well as five other dogs described as "Griffons": Janus, Satan, Banco, Hector, and Junon. He interbred the dogs carefully until offspring were produced that resembled his idea of an ultimate hunting dog. In any event, the resulting offspring (Moustache I, Lina, and Querida) are referred to as the "Korthals Patriarchs" because they are the Griffon's direct ancestors. Since then, the breed has grown in popularity as not only a show dog but also a versatile gun dog, Korthals' original intention for the breed. For the most part, the breed still resembles his original intentions: a medium size, harsh coat, good degree of trainability, and resilient on the field and in the ring.
Денсаулық және мінез-құлық
Кортал грифтері ақылды, жұмсақ мінезді, бірақ ұнатуға құштар. Олар қатал жаттығу әдістеріне жақсы бейімделмейді. Көптеген гриффондар клеткаларда өмір сүруге шыдамайды. Жүйелі жаттығулар мен оқыту ұсынылады. Олар адамдарға өте жақын және иелерінің жанында болуды артық көреді. Тұқымдық ұйымдар денсаулық туралы жазбаша келісімшарттармен кепілдік беретін өсірушілерден алуды ұсынады. Жақындағы зерттеулер гриффон тұқымына әлемдік деңгейде басқа тұқымның араласып кеткенін көрсетті. Бұл көптеген елдерде нағыз Кортал грифтерін сақтап қалуды қалайтындар мен барлық шағылысуларды, соның ішінде будандарды мойындайтын клубтар арасында жік тудырды.
Korthals Griffons are known as intelligent with softer temperaments but with a willingness to please. They do not adapt well to harsh training methods. Most Griffons do not take well to living their lives in kennels. Regular exercise and training is highly recommended. They are extremely people oriented and prefer to be somewhere in the vicinity of their owners. The breed organizations recommend purchasing from breeders providing health clearances on written contracts on their guarantees. Recent research had discovered the infusion of another breed into the Griffon worldwide. This has caused a split in most countries between those individuals wishing to retain the genuine Korthals Griffon with the clubs recognizing all breedings including the outcross hybrids.
Құю
Кейбір жариялымдардың айтуынша, Гриффон түк қондырмайды. Дегенмен, ол көптеген басқа тұқымдарға қарағанда анағұрлым аз түседі. Барлық иттер түседі, ал аллергиялық реакциялардың көп бөлігін иттің қабыршағы мен сілекейі қоздырады. Аллергологтар кейде белгілі бір аллергиясы бар адамның белгілі бір итке төзімді болатынын мойындайды (және көптеген Гриф иелері осы иттерді гипоаллергенді деп есептейді), бірақ "азаматтардың бірнеше үй жануарларымен сәттілігін барлық аллергиялық адамдар мен иттердің барлық тұқымдарына тарату мүмкін емес". Аллергологтар "иттер арасындағы ақуыз өндірісіндегі айырмашылықтар кейбір науқасқа көмектесе алады, ал басқасына – жоқ" деп ойлайды, яғни кейбір аллергиялық адамдар белгілі бір итке аллергиялық реакция білдірмеуі мүмкін.
Contrary to some publications, the Griffon is not non shedding. However, it does shed considerably less than many other breeds. All dogs shed, and it is the dog's dander and saliva that trigger most allergic reactions. Allergists do recognize that at times a particular allergy patient will be able to tolerate a particular dog (and many Griff owners consider these dogs hypoallergenic), but it may be that "the luck of the few with their pets cannot be stretched to fit all allergic people and entire breeds of dogs." Allergists "think there really are differences in protein production between dogs that may help one patient and not another", meaning that some allergic people may not have allergic reactions to a specific dog.