Йоханнес Мартини (1440-1498) – ренессанс композиторы, фламандтық дәуірде өмір сүрген. Италиядағы музыкалық мектептерде жұмыс істеген, өнерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
композитор Иоганн Мартини
the composer Johannes Martini
Иоганн Мартини (шамамен 1440 – 1497 жылдың соңы немесе 1498 жылдың басы) – Ренессанс дәуірінің франко-фламанд композиторы.
Johannes Martini (c. 1440 – late 1497 or early 1498) was a Franco Flemish composer of the Renaissance.
Өмір
Ол 1440 жылы Брабантта дүниеге келген, бірақ оның ерте өмірі туралы мәлімет аз. Ол, өзінің құрбыларының көпшілігі сияқты, Фландрияда алғашқы білімін алған болуы мүмкін. 1473 жылға дейін ол Италияның Феррара қаласындағы герцогтік капелламен байланысты болды, онда Эрколь I д’Эсте Италиядағы басқа аристократиялық орталықтар сияқты музыкалық мекеме құруға тырысты. Ол 1474 жылдың шілдесінде Лойсет Компер, Гаспар ван Вербеке және Солтүстік Еуропадан келген Франко-Фламанд әсерінің алғашқы толқынына қатысқан басқа композиторлармен бірге Сфорца отбасының танымал Милан капелласының мүшесі болды. Қарашада ол Феррараға оралды. Оны неге кетіп, қайтып келгені белгісіз, бірақ Милан капелласы сол кезде Еуропадағы ең беделдісі болғандықтан, ол жұмыс берушісі үшін бәсекелестікті зерттеу үшін де, өзінің әншілік және композиторлық шеберлігін жетілдіру үшін де барған болуы мүмкін. Дегенмен, ол Миланға қайтып келген болуы керек, өйткені ол Жан Жапарт, Колине де Ланной және Компермен бірге 1477 жылдың 6 ақпанында Миланнан шығуға қауіпсіз рұхсат алды, бұл 1476 жылы герцог Галеаццо Мария Сфорцаның қазасынан кейін болды. Мартини жұмыс берушісінен жақсы сыйлық алды, ол капелладағы лауазымы үшін ерекше үлкен жалақы ғана емес, сонымен қатар Феррарадағы жеке үйін алды. 1486 жылы ол Феррарадан келген топтың бір бөлігі ретінде Венгрияға сапар шекті, ол д’Эстеді Эстергом архиепископы лауазымына тағайындауға қатысты. 1487 және 1488 жылдары ол Герцог Эрколь берген иеліктері туралы келісу үшін Римге екі рет сапар жасады.
He was born in Brabant around 1440, but information about his early life is scanty. He probably received his early training in Flanders, as did most of the composers of his generation. Sometime before 1473 he became associated with the ducal chapel in Ferrara, Italy, where Ercole I d'Este was attempting to build a musical establishment on the part of some of the other aristocratic centers in Italy. He was a member of the famous Milan chapel of the Sforza family in July 1474, along with Loyset Compère, Gaspar van Weerbeke, and some of the other composers from northern Europe who were part of the first wave of Franco Flemish influence in Italy. In November he returned to Ferrara. What prompted him to leave and return is not known, but since the Milanese chapel was then the most renowned in Europe, it is possible he went to investigate the competition for his employer as much as to improve his own singing and compositional skill. However he must have returned to Milan, since he is listed along with Jean Japart, Colinet de Lannoy, and Compère, to be given a safe pass for exit from Milan on 6 February 1477, following the 1476 assassination of Duke Galeazzo Maria Sforza. Martini was well rewarded by his employer, receiving not only an unusually large salary for his position in the chapel, but his own house in Ferrara. In 1486 he traveled to Hungary as part of the group from Ferrara involved in the installation of a d'Este as Archbishop of Esztergom, and in 1487 and 1488 he made two separate trips to Rome to negotiate the benefices given to him by Duke Ercole.
Музыка және әсер
Мартини мессалар, мотеттер, псалм әндері, гимндер, және кейбір әлемдік әндер, соның ішінде шансон жазған. Оның стилі консервативті, кейде Бургундия мектебінің музыкасына, әсіресе мессаларға сілтеме жасайды. Обрехтпен стильдік ұқсастық екеуінің бір-бірін танығандығын немесе кем дегенде Мартини Обрехттің музыкасын көргенін көрсетеді. Обрехт 1487 жылы Феррарада қонақ болған, ал оның музыкасы 1480-ші жылдардың басында Италияда таралған. Парафразалық мессаның ең алғашқы мысалдары Мартиниге тиесілі. Оның Missa domenicalis және Missa ferialis, ең ерте 1470-жылдарға дейін мерзімделген, тенор дауысында парафраза техникасын қолданады – cantus firmus жүруге арналған қалыпты дауыс, сонымен қатар имитацияның бастапқы бөлімдерінде басқа да дауыстарда бірдей мелодиялық материалды қосады. Парафраза техникасы 16 ғасырдың басында масса композициясының басым әдістерінің біріне айналды. Көптеген консервативті мессалық шығармаларынан басқа, ол қос хорға арналған антифоналық псалмдарды жазған алғашқы композитор. Бұл стиль, Адриан Вилларттың басшылығымен жетпіс жылдан кейін Венецияда танымал болды, сол кезде ешқандай әсер етпегендей көрінеді: бірақ бұл керемет жаңалық болды. Оның әлемдік музыкасы француз және итальян тілдерінде жазылған.
Martini wrote Masses, motets, psalms, hymns, and some secular songs, including chansons. His style is conservative, sometimes referring back to the music of the Burgundian School, especially in the Masses. Some stylistic similarity to Obrecht suggests that the two may have known each other, or at the very least Martini may have seen Obrecht's music. Obrecht was a guest in Ferrara in 1487, and his music is known to have circulated in Italy in the early 1480s. Some of the earliest examples of the paraphrase Mass are by Martini. His Missa domenicalis and Missa ferialis, which have been tentatively dated to the 1470s at the earliest, use paraphrase technique in the tenor voice – the normal voice for carrying the cantus firmus – but also include the same melodic material in other voices at the start of points of imitation. The paraphrase technique was to become one of the predominant methods of mass composition in the early 16th century. In addition to his mostly conservative output of masses, he is the first composer known to have set psalms for double choir singing antiphonally. This style, which was to become famous in Venice under the direction of Adrian Willaert seventy years later, seems to have had no influence at the time: yet it was a striking innovation. His secular music is in both French and Italian.
Анықтамалар және қосымша оқу
"Жоханнес Мартини" мақаласы, "The New Grove Dictionary of Music and Musicians" сөздігінде, ред. Стенли Сейди. 20 томдық. Лондон, Macmillan Publishers Ltd., 1980 ж. Дж. Питер Беркхолдер: "Қайта қарыз алу", Grove Music Online, ред. L. Macy (2006 жылдың 5 қарашасында қарастырылды), (абоненттік қол жетімділік) Густав Риз, Ренессанс кезеңіндегі музыка. Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954 ж. Фабрис Фич: "Колинет де Ланной", Grove Music Online, ред. L. Macy (2007 жылдың 30 маусымында қарастырылды), (абоненттік қол жетімділік)
Article "Johannes Martini", in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. J. Peter Burkholder: "Borrowing", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed November 5, 2006), (subscription access)
Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954. Fabrice Fitch: "Colinet de Lannoy", Grove Music Online, ed. L. Macy (Accessed June 30, 2007), (subscription access)