Қырым соғысының батыры: Мэттью Чарльз Диксон өмірі мен ерлігі
Matthew Dixon (British Army officer)
Мэттью Чарльз Диксон – Виктория кресінде көзге түскен британ әскери қолбасшысы. Қырым соғысындағы ерлігі үшін марапатталған, өмірбаяны мен қаһармандық ісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генерал-майор Мэтью Чарльз Диксон VC CB (5 ақпан 1821 – 8 қаңтар 1905) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория кресімен марапатталған және Құрмет легионының рыцары болған. Ол генерал-майор Мэтью Чарльз Диксон (1791–1860) мен оның екінші әйелі Эмма Далтонның (1794–1853) үлкен ұлы. Ол 1821 жылғы 5 ақпанда Францияда дүниеге келді.
Major General Matthew Charles Dixon VC CB (5 February 1821 – 8 January 1905) was a recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces, and a Knight of the Legion of Honour. He was the eldest son of Major General Matthew Charles Dixon RE (1791–1860) and his second wife Emma Dalton (1794–1853) and was born in France on 5 February 1821.
Әскери мансап
1839 жылы Ұлыбритания армиясына қабылданып, 1841 жылы лейтенант, ал 1848 жылы капитан рөліне көтерілді. Ол 34 жаста болғанда, Қырым соғысы кезінде Ұлыбритания армиясының Корольдік артиллерия полкінің капитаны болып, осы ерлігі үшін Ұлыбританияның Виктория орденімен (VC) марапатталды. 1855 жылдың 17 сәуірінде Севастопольде, Қырымда, шамамен сағат 14:00-де капитан Диксон басқарған батарея жаудың снарядынан жарылып, магациндегі жарылыс парапеттерді қиратты, 10 адамды қаза тапты немесе жарақат алды, бес зеңбірек істен шықты, ал бесіншісі топыраққа көмілді. Капитан қалған зеңбірекпен қайтадан атуды бастап, жау батареяларының күшті атысына және өзінің қираған жағдайына қарамастан, күн батқанға дейін атуды тоқтатпады. Ұлыбританияның Виктория орденімен (VC) қатар, ол Меджидие орденінің 5-дәрежесімен, түрік медалімен марапатталды және Францияның Легион д'Онер орденінің рыцарі атанды. 1855 жылы майор және подполковник, 1862 жылы полковник болып, 1869 жылы Корольдік артиллериядан генерал-майор шенімен зейнетке шықты. Кейін генерал-майор шеніне жетті.
He entered the British Army in 1839, was promoted to lieutenant in 1841, and to captain in 1848. He was 34 years old, and a captain in the Royal Regiment of Artillery, British Army during the Crimean War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 17 April 1855 at Sebastopol, the Crimea, at about 2pm the battery commanded by Captain Dixon was blown up by a shell from the enemy which burst in the magazine, destroying the parapets, killing or wounding 10 men, disabling five guns and covering a sixth with earth. The captain reopened fire with the remaining gun and continued firing it until sunset, despite the heavy concentration of fire from the enemy's batteries and the ruined state of his own. As well as the VC, he received the 5th class of the Medjidie and the Turkish Medal and was made a Knight of the Légion d'honneur. He was promoted to major and lieutenant colonel in 1855, colonel in 1862 and retired from the Royal Artillery in 1869 with the honorary rank of major general. He later achieved the rank of major general.
Кейінгі өмірі
1862 жылы 13 мамырда ол Вилдвуд адмиралы К. Ж. Босанкеттің қызы Генриетта Летиция Элиза Босанке (1834–1926) үйленді. Олардың балалары болған жоқ, ал оның медалі оның әпкесі Фрэнсис Мария Кларктың Диксон тегінен таралған ұрпағының қолында болды. Ол 2014 жылы лорд Эшкрофт коллекциясына сатылды. Әскерден кеткен соң ол Пенберидегі "Вудгейт" (Тонбридж қаласының жанында) тұрақты жерге орналасып, 1905 жылғы 7 қаңтарда 84 жасында қайтыс болғанға дейін сонда өмір сүрді. 12 қаңтарда Кенсал Грин зиратына жерленді. Оның әйелі одан 21 жыл кейін қайтыс болды.
On 13 May 1862 he married Henrietta Letitia Eliza Bosanquet (1834–1926), daughter of Admiral C. J. Bosanquet of Wildwood. They had no family, and his medal was in the possession of a descendant of his sister, Frances Maria Clarke née Dixon. It was sold to the Lord Ashcroft collection in 2014. On leaving the army he took up residence at "Woodgate", Pembury (near Tonbridge) and lived there until his death on 7 January 1905 aged 84. He was buried at Kensal Green Cemetery on 12 January. His wife survived him by 21 years.