Батырлық үшін Виктория кресінің иегері: Аллан Кердің өмірі мен ерлігі

Кіріспе

Майор Аллан Эбенезер Кер (5 наурыз 1883 – 12 қыркүйек 1958) – британдық армия офицері және Виктория Кресінің (VC) шотландтық иегері, бұл британдық және Достас әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда.

Өмір

Ол 1883 жылғы 5 наурызда Эдинбургте Роберт Дарлинг Кер WS (1853-1940) мен оның әйелі Йоханна Джонстонның ұлы болып дүниеге келді. Отбасы Грандж ауданындағы 14 Findhorn Place мекенжайында тұрды. Ол Эдинбург академиясында білім алды. Кейін Эдинбург университетінде заңгерлік білім алды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ол жеке заңгерлік практикасын 5 George Street мекенжайында, New Town қаласында ашты және Trinity ауданындағы Russell Place көшесіндегі "St Abbs" атты виллада тұрды. 1908 жылы ол Территориялық күштердің бір бөліміне қосылды: Королеваның Эдинбург атқыштар полкі. 1914 жылы ол өзінің туысы капитан Артур Милфорд Кердің істерін реттеу үшін Абердинге барды, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы апталарында қаза тапқан еді. Аллан туысының полкіне – Гордон Хайлендерс полкіне қосылуға көндірілді. Ол 35 жаста болды және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық армияның Гордон Хайлендерс 3-ші батальонының лейтенанты, 61-ші батальонға, пулемет корпусына тіркелген. Осы ерлігі үшін оған Виктория кресі (VC) табысталды. 1918 жылғы 21 наурызда Франциядағы Saint Quentin қаласының жанында жау британдық шепке енген кезде лейтенант Кер бір ғана Vickers пулеметімен шабуылды тоқтатып, көптеген жауға зиян келтірді. Ол сержант пен бірнеше ауыр жараланған әскерлермен бірге өз орнында қалды, Vickers пулеметі жойылғаннан кейін револьверлермен штык шабуылын тойтарды. Азық-түлік жетіспеушілігінен, газға уланудан, сондай-ақ жараланғандарға көмек көрсетуден шаршаған лейтенант Кер оқ-дәрісі бітіп, позиция жаудан басылып алынғаннан кейін ғана қарсыласуды тоқтатты. Ол үш сағат бойы 500-ге жуық жауды ұстап тұруға тырысты. Бірақ ол тұтқындалды және соғыстың соңына дейін тұтқын ретінде өтті, 1918 жылғы 11 қарашадағы қарулы келісімнен кейін бірнеше аптадан кейін ғана босатылды. Ол 1919 жылғы 4 қыркүйекте VC-ге ресми түрде жарияланды және 1919 жылғы 26 қарашада Бэкингем сарайында король Георг V жеке өзі медальді табыс етті. 1920 жылғы 11 қарашада ол Вестминстер аббаттығындағы Белгісіз сарбаздың қабіріне қарулы кортежді сүйемелдеген құрметті қарауылдың 100 VC иегерінің бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыста ол Императорлық Бас штабтың дирекциясында қызмет етті. Оның міндеттеріне 1945 жылдың шілде-тамыз айларында Потсдам конференциясына қатысу кірді. Ол 1958 жылғы 12 қыркүйекте 75 жасында Солтүстік Лондондағы Хэмпстедтегі New Garden ауруханасында қайтыс болды. Ол Батыс Хэмпстед зиратында жерленген, сонымен қатар 2018 жылы оның ата-анасының Гранж зиратында (Эдинбургтың оңтүстігінде) қалпына келтірілген қабірінде де еске алынды.

He was born in Edinburgh on 5 March 1883 the son of Robert Darling Ker WS (1853 1940) and his wife Johanna Johnston. The family lived at 14 Findhorn Place in the Grange district. He was educated at Edinburgh Academy. He then studied law at the University of Edinburgh. Before the First World War he had his own legal practice at 5 George Street in the New Town and was living at "St Abbs", a villa on Russell Place in Trinity. In 1908 he joined a unit of the Territorial Force: the Queen's Edinburgh Mounted Rifles. In 1914 he went to Aberdeen to settle the affairs of his cousin, Captain Arthur Milford Ker who had been killed in the first weeks of the First World War and Allan was persuaded to join his cousin's regiment; the Gordon Highlanders. He was 35 years old, and a lieutenant in the 3rd Battalion, The Gordon Highlanders, British Army, attached 61st Battalion, Machine Gun Corps during the First World War when the following deed took place for which he was awarded the Victoria Cross (VC). On 21 March 1918 near Saint Quentin, France, when the enemy had penetrated the British line, Lieutenant Ker, with one Vickers gun, succeeded in holding up the attack, inflicting many casualties. He then stayed at his post with a sergeant and several men who had been badly wounded, beating off bayonet attacks with revolvers, the Vickers gun having been destroyed. Although exhausted from want of food and gas poisoning, as well as from fighting and attending to the wounded, Lieutenant Ker only surrendered when all his ammunition was spent and the position overrun he had managed to hold 500 of the enemy off for three hours. He was, however, captured in the event and spent the remainder of the war as a prisoner of war only being released in December 1918, a few weeks after the armistice of 11 November 1918. He was gazetted for the VC on 4 September 1919 and was presented the medal personally by King George V at Buckingham Palace on 26 November 1919. On 11 November 1920 he was one of the 100 VC winners chosen as the guard of honour, escorting the gun carriage to the Tomb of the Unknown Soldier in Westminster Abbey. In the Second World War he served on the Directorate of the Chief of the Imperial General Staff. His duties included attendance at the Potsdam Conference in July/August 1945. He died at New Garden Hospital in Hampstead, North London, on 12 September 1958 aged 75. He is buried in West Hampstead Cemetery but was also memorialised in 2018 on his parents restored grave in Grange Cemetery in south Edinburgh.

Тану

Антони Пауэлл кейіннен оны "Әскер өнері" (1966) және "Әскери философтар" (1968) романдарындағы полковник Финн кейіпкерін жасау үшін шабыттанды. 2018 жылы Эдинбург қаласындағы Гранж ауданындағы 16 Findhorn Place мекенжайындағы туған үйіне мемориалдық тақта орнатылды.

Медаль

Оның Виктория шаршысы Лондондағы Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт галереясында қойылған.