Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Хьюберт Уильям Льюис (1 мамыр 1896 - 22 ақпан 1977) - уэльстің әскери қызметкері және Виктория Кресінің иегері, британдық және Достас елдерінің қарулы күштеріне жаудың қарсы тұруындағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда. Милфорд-Хейвен қаласында туған ол 13 жасында мектепті тастап, жергілікті балық базарында жұмыс істеді. 1914 жылы Уэльс полкіне қатарына алынып, Францияда қысқа уақыт қызмет еткеннен кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыстың македониялық майданына жіберілді. Неміс окоптарына түнгі шабуыл кезінде екі рет жараланғанға қарамастан, ол өз күшімен үш жау әскерін тұтқынға алып, содан кейін артиллерия оғының астында жараланған офицерді қауіпсіз жерге жеткізді. Осы ісі үшін ол Виктория Кресімен марапатталды, бұл награданы алған ең жас уэльстің бірі болды. 1918 жылы жау позициясына шабуыл жасағанда капитанды қауіпсіз жерге алып шығу арқылы да осындай батылдық көрсетті. Соғыстан кейін Милфорд-Хейвенге оралды, үйленді және үш бала тәрбиеледі. Ол жергілікті балық базарында жұмысын жалғастырды, алдымен саудагер болып, кейін 40 жылдан астам уақыт бойы мұз компаниясының басшысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлттық гвардияда қызмет етті. 1977 жылы қайтыс болғанға дейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан аман қалған соңғы уэльс Виктория Кресінің иегері еді.
Lance Corporal Hubert William Lewis (1 May 1896 – 22 February 1977) was a Welsh soldier and recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. Born in Milford Haven, he left school at 13 to work in a local fish market. He enlisted in the Welsh Regiment in 1914 and, after serving briefly in France, he was reposted to the Macedonian front of the First World War. During a night raid on German trenches, despite being wounded twice, he single handedly captured three enemy soldiers before carrying a wounded officer back to safety under artillery fire. For his actions he was awarded the Victoria Cross, becoming the youngest Welsh recipient of the award. He later performed a similar feat when carrying a captain to safety in 1918 during an assault on an enemy position. After the war, he returned to Milford Haven where he married and raised three children. He continued working in the local fish market, first as a trader before becoming the foreman for an ice company at the site for over 40 years. He served in the Home Guard during the Second World War. Prior to his death in 1977, he was the last surviving Welsh Victoria Cross recipient from the First World War.
Ерте өмір
Льюис 1896 жылы 1 мамырда Пемброкширдегі Милфорд Хейвен қаласының жағалауындағы Роберт көшесінде дүниеге келді. Ол Милфорд-Хейвен доктерінде мыс қорытушы және жинаушы болған Адриан Льюис пен оның әйелі Сараның (құрметті аты Брум) төрт баласының екіншісі еді. Оның әкесі "Стоки" Льюис деп танымал болды, ал Хьюберт бала кезінде "Жас Стоки" деп аталды, бірақ өскен сайын бастапқы лақап атын алды. Кейін отбасы 27 Дартмут Гарденсқа көшіп, Льюис Милфорд Хейвен ұлттық мектебінде және Веслиан жексенбілік мектебінде оқыды. Ол сондай-ақ жергілікті "Милфорд Хейвен Старс" футбол командасында әуесқой футбол ойнады. Келесі күні сағат 10-да Льюис Милфорд-Хейвеннен шыққан 75 жергілікті еріктілердің бірі болды, олар кішігірім топтарға бөлінді, Льюис пен тағы 45 адам Кардиффтегі Мейнди казармасына бару үшін жолға шықты. Неміс әскері тағы да қарсы шабуыл жасады, бұл жолы сәтті болды, және Льюис пен оның батальонына шегінуге бұйрық берілді. Олар өз қатарларына қайтып келе жатқанда, Льюис траншеяның өрт сатысында жатқан, жараланған лейтенант Тернердің дауысын естіді. Өзінің екі жарақатынан қарамастан, ол жараланған әскери қызметкерді иығына көтеріп, дұшпан артиллериясының атысы астында соңғы аралықты жүріп өтті. Олар келесі күні таңғы сағат 4:30-да қауіпсіз жерге жетті, сол кезде Льюис Тернерді түсіріп, шаршап құлап кетті. Осы ерлігі үшін Льюис Виктория кресімен (ВК) марапатталды. Оның марапаты 1916 жылғы 15 желтоқсанда "The London Gazette" газетінде жарияланды, онда былай делінген: Льюис 1917 жылғы қаңтарда үйіне оралды және Кардиффтегі "Гранд-отельде" өткен баспасөз конференциясында: "Мен Уэльс полкіне қара жауынгер ретінде келдім және полктің абыройын мен мақтан тұтатын тарихын сақтағанымды мақтан тұтамын" деді.
The German forces launched another counterattack, this time successful, and Lewis and his battalion were ordered to retreat. In the descent back to their lines, Lewis heard the cries of a wounded officer, Lieutenant Turner, who was lying on the fire step of a trench, and, despite suffering from two wounds himself, carried the wounded soldier over his shoulder the rest of the way through enemy artillery fire. They reached safety at 4:30 a. m. the following morning at which point Lewis let down Turner before collapsing though exhaustion. For his actions, Lewis was awarded for the Victoria Cross (VC). His award was announced on 15 December 1916 in The London Gazette, the citation reading:
Lewis returned home in January 1917, attending a press conference at The Grand Hotel in Cardiff where he stated "I joined The Welsh Regiment as a raw recruit, and I am proud of the fact that I have not disgraced the honour and proud record of the regiment."
Кейінгі әрекеттер
В.К. ие болғаннан кейін он күн өткен соң Льюис Балқандағы науқанның алдыңғы қатарына оралды. 1919 жылдың 16 сәуірінде ол капрал қызметіне тағайындалды, жүкті машиналардан тауар түсірумен айналысты. Ақырында ол 43 жыл бойы жұмыс істеген компанияның бригадирі болды және жергілікті тұрғындар оны "ВК Льюис" деген лақап атымен білді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ұлттық гвардияда қызмет етіп, "Үздік қызметі үшін" куәлігін алды. Оның ұлдарының бірі, Вернон, Корольдік әуе күштерінің (RAF) ұшқыш сержанты, 1943 жылдың тамызында Германияға түнгі бомбалау шабуылы кезінде 22 жасында қаза тапты; оның Avro Lancaster ұшағы жаудың түнгі жойғышымен атып түсірілді. Кейін Льюис 1946 жылдың мамыр айында король Георг VI-дан ұлының қаза болғаннан кейін берілген Ерекше ұшу медалін алды. Өмірінің соңына дейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан Виктория кресімен марапатталған Уэльстің соңғы тірі қалған адамы болды.