Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Полковник Уильям Хоуп ВК (12 сәуір 1834 – 17 желтоқсан 1909) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория кресінің шотландтық иегері. Уильям Хоуп Шотландияның Бас судьясы, Джон Хоуп пен оның әйелі Джесси Ирвингтің ұлы болды және 1834 жылдың 12 сәуірінде Эдинбургте дүниеге келді. Ол жеке тәрбиеленіп, сондай-ақ Кембридж университетінің Тринити колледжінде білім алды. Уильям Хоуп Гартморлық Роберт Каннингэм Каннингэм Грэмның қызы, сонымен қатар жазушы, саясаткер және саяхатшы Роберт Бонтин Каннингэм Грэмның әпкесі Маргарет Джейнге үйленді. Олардың алты баласы болды, ең үлкені Адриан есімді ұл болды. Оның немересі Лоретта Хоуп Николсон суретші Жан Гюгоның екінші әйелі болды.
Colonel William Hope VC (12 April 1834 – 17 December 1909) was a Scottish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. William Hope was the son of the Right Honourable John Hope, Lord Chief Justice Clerk of Scotland, and his wife Jessie Irving, and was born in Edinburgh on 12 April 1834. He was educated privately and at Trinity College, Cambridge. William Hope married Margaret Jane, daughter of Robert Cunningham Cunninghame Graham of Gartmore and aunt of the author, politician and traveller Robert Bontine Cunninghame Graham, by whom she had six children, the eldest of which was a son, Adrian, whose granddaughter, Lauretta Hope Nicholson, was the second wife of the artist Jean Hugo.
ВК-ның әрекеті
Ол 21 жаста болған және Қырым соғысы кезінде британ армиясының 7-ші жаяу полкінің (кейіннен Корольдік фюзилерлер) лейтенанты болғанда, осы ерлігі үшін оған VC ордені берілді. 1855 жылдың 18 маусымында Севастопольде лейтенант Хоуп қазбалардың сыртында ауыр жарақат алған адъютантына көмекке келді. Тіпті төрт адамның күшімен де оны жылжыту мүмкін емес екенін анықтағаннан кейін, ол жаудың батареяларынан қатты отқа түскен ашық жерді кесіп өтіп, жараланған офицерді әкелу үшін носыл алды. Кейін полковник шеніне жетті. Хоуп нарықты оқтар үшін жаңа үлгідегі снаряд ойлап тапты, содан кейін еріктілер қозғалысының белсенді жақтауы болды және 1-ші Лондон қаласы артиллерия еріктілерінің командирі болды.
He was 21 years old, and a lieutenant in the 7th Regiment of Foot (later The Royal Fusiliers), British Army during the Crimean War when the following deed took place for which he was awarded the VC. On 18 June 1855 at Sebastopol, Crimean Peninsula, Lieutenant Hope went to the assistance of the adjutant, who was lying outside the trenches badly wounded. Having found that it was impossible to move him, even with the help of four men, he ran back across the open ground under very heavy fire from the enemy batteries, and procured a stretcher to bring the wounded officer in. He later achieved the rank of colonel. Hope invented a form of shrapnel shell for rifled guns, and later became an enthusiastic supporter of the volunteer movement, rising to the command of the 1st City of London Artillery Volunteers.
Медаль
Оның Виктория кресі Англияның Лондон мұнарасындағы Корольдік фюзелиерлер мұражайында көрсетілуде.
His Victoria Cross is displayed at the Royal Fusiliers Museum in the Tower of London, England.
Бизнес
Әскери қызметтен кейін Хоуп бірнеше кәсіптік жобалармен айналысты. 1862 жылы ол Халықаралық қаржы қоғамының бас директоры ретінде таныстырылды, сондай-ақ ол Испания мен Майоркадағы мелиорация және суару жұмыстарына қатысқан Жерді жақсарту компаниясының директоры болды. Уильям Нейпирмен бірге ол Джозеф Базалгеттің лондондық кәріз жүйесінің солтүстік бөлігінен 44 миль (71 км) қашықтықтағы Эссекс арқылы Дэнги Флатс және Фаулнесс аралының жағасынан Маплин құмдарынан да осыған ұқсас аумақты қайтарып алу үшін канализацияны тасымалдау жобасын ұсынды. Жобаның шамамен құны 2,1 миллион фунт стерлинг болды, бірақ 1865 жылы жұмыс басталғанмен, банк жүйесіндегі дағдарыс, Оверенд Гурни банкінің банкротқа түсуі қаржыландыруды қиын етіп, жоба сәтсіз аяқталды.
Following his military career, Hope was involved in a number of business ventures. In 1862 he was described as General Manager of the International Financial Society, and was also Director of the Lands Improvement Company, through which he had been involved in reclamation and irrigation work in Spain and Majorca. With William Napier, he proposed a scheme to convey sewage from the northern outfall of Joseph Bazalgette's London sewer system some 44 mile (71 km) across Essex to reclaim of land from Dengie Flats, and a similar area from Maplin Sands, off the shore of Foulness Island. The estimated cost of the project was £2.1 million, and although work started in 1865, a crisis in the banking system, when the Overend Gurney bank failed, made it difficult to obtain finance, and the scheme foundered.