Капитан Фредерик Хеджес – британдық сарбаз, 1-ші дүниежүзілік соғыста Victoria Cross орденімен марапатталған. Батылдығымен көзге түскен өмірі мен ерлігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық сарбаз капитан Фредерик Уильям Хеджес (22 қараша 1896 – 29 мамыр 1954) – британдық және Ұлт Достастығы күштеріне берілетін, жауға қарсы көрсетілген батылдығы үшін ең жоғары және ең құрметті награда – Виктория кресінің иегері. Бірінші дүниежүзілік соғыста Бедфордшир полкінде қызмет еткен ол 1918 жылғы 24 қазанда Сель шайқасындағы ерлігі үшін осы креске лайық деп танылды.
British soldier
Captain Frederick William Hedges (22 Nov 1896 – 29 May 1954) was a British recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. A soldier with The Bedfordshire Regiment during the First World War, he was awarded the VC for his actions on 24 October 1918, during the Battle of the Selle.
Ерте өмір
Фредерик Хеджес 1896 жылдың 22 қарашасында Үндістандағы Амбала қаласында дүниеге келді. Ол мистер және миссис Х. Д. Ходжестің тоғыз баласының жетіншісі болған. Әкесі көп жылдар бойы британдық армиясында оркестр жетекшісі болып қызмет еткен. 1901 жылға қарай Хеджестер отбасы Миддлсекстің Хаунслоу қаласында тұрды. Ол Гроув Роуд ұлдар мектебінде және Ислеворт округі мектебінде білім алған.
Frederick Hedges was born on 22 November 1896 at Ambala in India, the seventh of nine children of Mr and Mrs H. D. Hodges. His father was serving in the British Army as a bandmaster, having done so for many years. By 1901, the Hedges family was living in Hounslow, Middlesex. He was educated at Grove Road Boys' School, and Isleworth County School.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Хеджес британ армиясына ерікті болып қосылды және 9-шы (Лондон графтығы) батальонына, Лондон полкіне (Каралева Викторияның мылтық әскері) атқыш ретінде орналастырылды. Оның қызметтік нөмірі сол кезде 2182 болды. Батальон 5-ші дивизияның 13-ші жаяу әскер бригадасының құрамына кірді және 1914 жылдың қарашасында Францияның Батыс майданына жіберілді, онда бірнеше ай бойы, соның ішінде бірінші Іпр шайқасы кезінде қызмет етті. Хеджес суық тиіп, 1915 жылдың қаңтарында Англияға емделу үшін эвакуацияланды. Бірнеше айдан кейін ол жазылып, Лондон полкіне қайта оралды. 1915 жылдың шілдесінде Хеджес Бедфордшир полкіне офицер болып тағайындалды және Феликсстоуде оқудан өткеннен кейін бірнеше ай бойы Англияда мушкеттерді оқытушы болып жұмыс істеді. Алайда, 1916 жылдың қыркүйегінде ол Батыс майданға қайта оралды, бұл жолы Бедфордшир полкінің 6-шы (резервтік) батальонына. Ол 1916 жылдың қарашасында Анкр шайқасында және келесі жылы Аррас шайқасында шайқасты, сол шайқаста оң қолы жараланды. Руанда емделгеннен кейін ол Портсмутқа, содан кейін Уайт аралындағы Осборн үйіне медициналық көмек алу үшін Англияға жіберілді. Хеджес, енді лейтенант (1917 жылдың шілдесінде сол шенге көтерілген), 1918 жылдың қыркүйегіне дейін майданға қайта оралмады, ол жарақатынан жазылғаннан кейін қысқа мерзімге автоматты мылтықтарды оқытушы болып қызмет етті. Ол 6-шы батальонға, Нортгемптоншир полкіне қосылды, өйткені оның бастапқы бөлімшесі, 6-шы Бедфорд полкі таратылған еді. 1918 жылдың 24 қазанында батальон Селле шайқасына қатысты. Боузидің солтүстік-шығысындағы Хекк ауылының жанында батальонның ротасын басқарып, Хеджес тағы бір әскермен бірге шабуылды тоқтатып тұрған екі пулеметтік бекетті басып алды. Бірнеше күннен кейін Мормал орманындағы шайқаста ол басы мен иығынан жараланды. 1918 жылдың 8 қарашасында емделу үшін Англияға эвакуацияланды. 24 қазандағы ерлігі үшін Виктория кресімен (ВК) марапатталды. 1856 жылы тағайындалған ВК – Ұлыбритания империясының әскери қызметкеріне көрсетілген батылдық үшін ең жоғары награда. Хедждің ВК-ге берілген түсіндірмесі:
On the outbreak of the First World War in August 1914, Hedges volunteered for the British Army and was posted as a rifleman to the 9th (County of London) Battalion, London Regiment (Queen Victoria's Rifles), with whom he would serve for the next few months. His service number at this point was 2182. The battalion was part of the 13th Infantry Brigade, 5th Division, and, in November 1914, it was sent to the Western Front in France where it served for several months, including during the First Battle of Ypres. Hedges suffered frostbite and was evacuated to England in January 1915 for treatment. He had recovered within a couple of months and returned to the London Regiment. Hedges was commissioned into the Bedfordshire Regiment in July 1915 and after a period of training at Felixstowe, served as a musketry instructor for several months in England. However, in September 1916, he returned to the Western Front, this time to the 6th (Service) Battalion, Bedfordshire Regiment. He fought in the Battle of the Ancre in November 1916 and in the Battle of Arras the following year, during which he was wounded in the right hand. After a period of treatment at Rouen, he was sent to England for further medical care at Portsmouth and then at Osbourne House at the Isle of Wight. Hedges, by now a lieutenant (having been promoted to that rank in July 1917), did not return to the frontlines until September 1918, having served briefly as a machine gun instructor on recovering from his wounds. He was attached to the 6th Battalion, The Northamptonshire Regiment, as his original unit, the 6th Bedfords, had been disbanded. On 24 October 1918, the battalion was involved in the Battle of the Selle. Leading a company of the battalion near the village of Hecq, northeast of Bousies, Hedges, with another soldier, captured two machinegun posts that were holding up the advance. A few days later, during an engagement in the Mormal Forest, he was wounded in the head and shoulder. He was evacuated to England for treatment on 8 November 1918. For his actions on 24 October he was awarded the Victoria Cross (VC). The VC, instituted in 1856, was the highest award for valour that could be bestowed on a soldier of the British Empire. The citation for Hedge's VC read:
Жазылғаннан кейін, ол 1919 жылдың 15 мамырында Букингем сарайында өткен салтанатты шарада ВК-ді алды. Келесі айда ол Гилдфордтағы тұтқын лагерінің командирі болып тағайындалды. Содан көп ұзамай ол өзінің никелес әйелі Моллиге үйленді. Қыркүйек айының соңында ол мотоцикл апатына ұшырап, аяғы сынды. Ол сол жылдың соңына дейін британ армиясынан босатылды.
Following his recovery, he received his VC in a ceremony at Buckingham Palace on 15 May 1919. The next month, he was placed in command of a prisoner of war camp in Guildford. Not long afterwards, he married his fiancée, Mollie , in Hounslow, Middlesex. In late September, he was injured in a motorbike accident and suffered a fractured leg. He was discharged from the British Army before the end of the year.
Кейінгі өмірі
Әскери қызметтен шыққаннан кейін Хеджес Корнхилл сақтандыру компаниясында жұмысқа орналасты. Ол соғыста қаза тапқан бұрынғы мектебінің оқушыларына ескерткіш орнатуға белсенді атсалысты, сондай-ақ Британдық легионда да қызмет етті. 1924 жылы оның тұңғыш ұлы, Джон Гросвенор Хеджес дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әкесі мен ұлы үй күзетшілер отрядында (Home Guard) қызмет етті. Бірақ 1941 жылы Джон Темез өзенінде суға батып, 17 жасында қайтыс болды. Соғыстан кейін Хеджес және оның әйелі Лидс қаласындағы Харрогейтке көшіп, ол онда Корнхилл кеңсесін басқарды. Ол жаңа жағдайға бейімдесе алмады және депрессияға түсті. 1954 жылғы 29 мамырда, Джонның қайтыс болған күні, ол өз үйінде дарға асылып өмірге қойды. Жұмысынан ерте зейнетке шығуға мәжбүр болғаннан бері оның психикалық денсаулығы нашарлаған еді. Оның денесі өртеліп, күлі шашылды.
After leaving military service, Hedges found employment with the Cornhill Insurance Company. He was instrumental in the setting up of a memorial to former students of his old school at Isleworth County who had been killed during the war and was also involved in the British Legion. In 1924, his first son, John Grosvenor Hedges, was born. During the Second World War, both father and son served in the Home Guard. However, in 1941, John died in a drowning accident on the Thames, aged just 17. After the war, Hedges and his wife moved to Harrogate in Leeds where he was to run Cornhill's office there. He was never at ease with the shift and he became affected by depression. On 29 May 1954, the anniversary of John's death, he committed suicide, hanging himself at his home. His mental state had worsened since he had to take early retirement from his work. His remains were cremated.
Викторияның айқасы
Ол қайтыс болғаннан кейін Хеджестің медальдары, оның ішінде Виктория шаршысы, 1914 жылғы жұлдызы, Жеңіс медалі, Ұлыбритания соғысы медалі және 1937 және 1953 жылғы тәж кигізу медальдары Лидс қалалық мұражайына уақытша берілді. Қазір олар Бедфордшир және Гертфордшир полкінің қамқорлығында, Вардтаун паркі мұражайындағы галереяда қойылған.
After his death, Hedges' medals, which in addition to the VC, also included the 1914 Star, the Victory Medal, the British War Medal, and the 1937 and 1953 Coronation Medals, were loaned to the Leeds City Museum. They are now in the care of Bedfordshire and Hertfordshire Regiment, displayed at the gallery located in Wardown Park Museum, Luton, Bedfordshire.