Британдық генерал Дайтон Пробин: Өмірбаяны мен қызметі
Dighton Probyn
Дighton Probyn (1833-1924) – британдық генерал, Виктория кресінің иегері. Үнді армиясында қызмет етіп, ерлігімен көзге түскен тұлға. Тарих, армия, генерал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық генерал (1833–1924)
British general (1833–1924)
Генерал сэр Дайтон Макнагтен Пробин (21 қаңтар 1833 – 20 маусым 1924) – британдық армия офицері және Виктория кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғанда көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда.
General Sir Dighton Macnaghten Probyn, (21 January 1833 – 20 June 1924) was a British Army officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Ерте мансап
Капитан Джордж Пробин мен Алисия Уоркманның ұлы, сэр Фрэнсис Уоркман Макнагтеннің қызы, 1-ші баронет, Дайтон Пробин 1849 жылы Шығыс Үндістан компаниясының Бенгал армиясының жеңіл атқыштар бөліміне корнет болып қабылданды, ол 6-шы жеңіл атқыштар полкіне орналастырылды. 1852 жылы ол Транс-Инд шекарасын күзетуге жауапты 11 000 саяқты Пенджабтың жалдама әскерінің құрамына кірген, жаңа құрылған 2-ші Пенджаб атқыштар полкінің адъютанты болып тағайындалды. Ол капитан шеніне жеткен соң, 1858 жылдың 24 наурызында тұрақты армияда майор шеніне шығарылды. Пробин 1861 жылдың 15 ақпанында Бенгал армиясында подполковник шеніне, 1866 жылдың 15 ақпанында полковник шеніне, ал 1870 жылдың 25 шілдесінде генерал-майор шеніне көтерілді.
The son of Captain George Probyn and Alicia Workman, daughter of Sir Francis Workman Macnaghten, 1st Baronet, Dighton Probyn entered the light cavalry arm of the East India Company's Bengal Army as a cornet in 1849, being posted into the 6th Light Cavalry. In 1852, he was appointed adjutant of the newly raised 2nd Punjab Cavalry which formed part of the 11,000 strong Punjab Irregular Force responsible for policing the Trans Indus Frontier. By now a captain, he was brevetted to major in the regular army on 24 March 1858. Probyn was brevetted to the rank of lieutenant colonel in the Bengal Army on 15 February 1861. He was brevetted to colonel on 15 February 1866 and to major general on 25 July 1870.
Патшаның сарай қызметкері
1872 жылдың 4 наурызында Уэльс принці, кейіннен Эдуард VII, оны өзінің атбасарларының бірі етіп тағайындады. 1876 жылдың 7 наурызында ол Үндістан жұлдызы орденінің (KCSI) кавалер-командоры атағын алды, ал 1877 жылдың 1 қазанында генерал-лейтенант атағына ие болды. 1881 жылдың 1 сәуірінде Бенгал кавалериясының подполковнигі дәрежесіне көтерілді және 1882 жылдың 1 шілдесінде жұмыссыздар тізіміне ауыстырылды. 1887 жылғы Алтын мерейтой құрметтерінде Бат орденінің азаматтық бөлімінің (KCB) кавалер-командоры болып тағайындалды. 1888 жылдың 1 желтоқсанында Британдық Үндістан армиясында жұмыссыз болған кезде жергілікті генерал дәрежесіне көтерілді, ал 1893 жылдың 1 сәуірінде Бенгал кавалериясының полковнигі дәрежесіне көтерілді. 1896 жылдың 26 мамырында Корольдік Виктория орденінің (GCVO) алғашқы Ұлы кресінің салт аттыларының бірі болып тағайындалды. 1876 жылдан 1896 жылға дейін Оксфордширдегі Коулидегі Оксфорд әскери колледжінің кеңесшісі болды, ал 1901 жылдың 9 ақпанында құпия кеңестің мүшесі болып тағайындалды. 1902 жылдың 26 маусымында жарияланған 1902 жылғы Таж кигізу құрметтерінде Бат орденінің (азаматтық бөлімі) Ұлы кресіне (GCB) көтерілді және 1902 жылдың 8 тамызында Букингем сарайында король Эдуард VII оны тағайындады. 1903 жылдың 22 шілдесінде Императорлық қызмет орденінің (ISO) серігі болып тағайындалды. 1909 жылдың 20 қазанында Бат орденінің қолбасшысы, әскери бөлімі (KCB (Mil.)) болды. Өмірінің соңында Виктория дәуірінің көрнекті өкілі болды, ол жеке қоржынның сақтаушысы, сонымен қатар Уэльс принцінің хатшысы және үй шаруашылығының бақылаушысы болды. Бұл маңызды лауазым болды, өйткені ханзада мен ханшайым екеуі де қаржыны ысыраптап, Пробин оларды төлемге қабілетті ету үшін көп еңбек етті. Оның табысының куәсі – 1901 жылы ханзада таққа отырғанда банкте кредиті болғаны. Пробин патшаның ысырапшылдығын жасыруда қиындыққа тап болды, бірақ министр Чарльз Хобхаус оны Парламентте қорғаудан бас тартты. Пробин патшаның билігінің барлық кезеңінде және өліміне дейін осы қызметін атқаруын жалғастырды. 1902 жылы король Эдуард VII-нің қосымша атбасары болып тағайындалды. Пробин ханшайымға, кейіннен патшайым-императрицаға толығымен адал болды, оған Виндзор сарайында және Сандрингем үйінде бақтар жасады. Патшайым оған жауап ретінде оның жағасын кесіп ашу үшін пышақ алып жүрді, өйткені ол кейде ұстамаларға шалдықты. 1915 жылы Пробин бірінші дүниежүзілік соғыста Сандрингем еріктілерін басқарған офицер капитан Франк Бекке гравировкаланған сағатты сыйлады. Ол Галлиполи шайқасында қаза тапқаннан кейін, соғыстан кейін түрік офицерінен сатып алынып, 1922 жылы Бек отбасына қайтарылды. Қартайған шағында Пробин әсерлі көрініс тудырды, өте ұзын, қарындашқа дейін жететін ақ сақалымен, ол салтанатты шараларда оның Виктория орденін жасырды.
On 4 March 1872, the Prince of Wales, later Edward VII, appointed him as one of his equerries. He was knighted as a Knight Commander of the Order of the Star of India (KCSI) on 7 March 1876, and was brevetted to lieutenant general on 1 October 1877. He was promoted to the substantive rank of lieutenant colonel in the Bengal Cavalry on 1 April 1881, and was transferred to the unemployed list on 1 July 1882. He was appointed a Knight Commander of the Order of the Bath, Civil Division (KCB) in the 1887 Golden Jubilee Honours. On 1 December 1888, he was promoted to the local rank of general in the British Indian Army while unemployed, and was promoted to the substantive rank of colonel in the Bengal Cavalry on 1 April 1893. He was appointed one of the first Knights Grand Cross of the Royal Victorian Order (GCVO) on 26 May 1896. He was a councillor of the Oxford Military College in Cowley, Oxfordshire from 1876 to 1896, and was appointed a member of the Privy Council on 9 February 1901. He was promoted to a Knight Grand Cross of the (civil division) Order of the Bath (GCB) in the 1902 Coronation Honours list published on 26 June 1902, and was invested by King Edward VII at Buckingham Palace on 8 August 1902. He was appointed a Companion of the Imperial Service Order (ISO) on 22 July 1903. He was appointed a Knight Commander of the Order of the Bath, Military Division (KCB (Mil.)) on 20 October 1909. He was in later life an ornament of the Victorian age, being Keeper of the Privy Purse, a court sinecure position as well as Secretary to the Prince of Wales and Comptroller of the Household. This was an important position as the Prince and Princess were both profligate in spending and Probyn had a hard job to keep them solvent. Testimony to his success was the fact that, when the Prince acceded at last in 1901, he was in credit at the bank. Probyn had difficulty hiding the King's extravagance, which the minister Charles Hobhouse refused to defend in the Commons. Probyn continued in this role throughout the King's rule and right up to his death. He was appointed an Extra Equerry to King Edward VII in 1902. Probyn was totally devoted to the Princess, then Queen Empress, building gardens for her at Windsor Castle and Sandringham House. The Queen returned the devotion, carrying round a knife with her to cut open his collar when he occasionally had seizures. In 1915 Probyn gave an engraved wristwatch to Captain Frank Beck, the officer who led the Sandringham Volunteers in the First World War. After he was killed during the Gallipoli Campaign, it was bought from a Turkish officer after the war and returned to Beck's family in 1922. Probyn had an impressive appearance in old age with a very long white beard reaching down to his navel which concealed his VC on ceremonial occasions.
Өлім
Пробин 20 маусымда 1924 жылы қайтыс болды.
Probyn died on 20 June 1924.
Отбасы
1872 жылы Пробин Томас Робартс Тельюссонның қызы Летиция Мария Тельюссонға үйленді. Леди Пробин 1900 жылдың 17 қаңтарында Норфолк графтығының Сандрингемдегі Парк Хаус үйінде қайтыс болды.
Probyn married, in 1872, Letitia Maria Thellusson, daughter of Thomas Robarts Thellusson. Lady Probyn died at Park House, Sandringham, Norfolk, on 17 January 1900.
Мұра
5-ші король Эдуардтың жеке Probyn's Horse әскер бөлімі, халық арасында Probyn's Horse деп танымал, Британдық Үндістан армиясының құрамында болған және оның құрметіне аталған; қазір Пәкістан армиясының бөлігі болып табылады және ресми түрде 5 Horse деп белгіленген. Сондай-ақ, Пәкістанның Пәнджаб провинциясындағы, әскер бөліміне тиесілі кең шаруашылық жерлерге ие Probynabad қаласы да оның атымен аталған. 1909 жылы профессор М. Фостер ирис иберика гибридін 'Сэр Дайтон Пробин' деп атады.
The 5th King Edward's Own Probyn's Horse popularly called Probyn's Horse, a regiment of the British Indian Army, was named after him; it is now part of the Pakistan Army and officially designated as 5 Horse. Probynabad, a town in Punjab province of Pakistan with large farmlands owned by the regiment is also named after him. An Iris iberica hybrid was named 'Sir Dighton Probyn' in 1909 by Professor M. Foster.