Екінші дүниежүзілік соғысындағы қаһарман: Ричхпал Рамның өмірі мен ерлігі

Кіріспе

Ричпал Рам В.С. (1899 жылғы 20 тамыз – 1941 жылғы 12 ақпан) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді марапат – Виктория кресінің иегері болған үндістандық.

Отбасы

Ричпал Рам Харьяна штатының Бивани ауданы, Сатнали поселкесіндегі Барда ауылынан шыққан.

Мансап

Рам 1920 жылғы 20 тамызда 4/6-шы Раджпутаналық атқыштар полкіне қатарына енді. Ол 41 жаста болған және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үндістан армиясының 6-шы Раджпутаналық атқыштар полкінде субедар дәрежесінде қызмет еткен. Осыдан кейін Керен шайқасында ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. 1941 жылғы 7 ақпанда Эритреяның Керен қаласында субедар Ричпал Рам жауға сәтті шабуыл жасады, содан кейін алты қарсы шабуылды тойтарды. Оқ-дәрісі бітіп қалғанда, ол өзінің ротасынан аман қалған санаулы саяхатшыларды кері қайтарды. Бес күннен кейін тағы бір шабуылға жетекшілік еткен кезде оның оң аяғы жарылып кетті, бірақ ол өліміне дейін әскерлерін жігерлендіре берді. 1941 жылғы 4 шілдеде «Лондон газеті» басылымында жарияланған марапаттаманың ресми мәтіні: «Патша Төменде аталғандарға Виктория кресін беруге құрметпен келісім берді: — Субедар Ричпал Рам, 6-шы Раджпутаналық атқыштар полкі, Үндістан армиясы. 1941 жылғы 7-8 ақпан күндері Эритреяның Керен қаласының алдындағы жау позицияларына жасалған шабуыл кезінде жетекші ротаның екінші командирі субедар Ричпал Рам алдыңғы взводты ертіп жүруге талап етті және үлкен батырлықпен бірінші мақсатқа шабуыл жасады. Оның рота командирі жараланғаннан кейін, ол рота басшылығын өз мойнына алып, қалған екі взводты соңғы мақсатқа шабуылға бастады. Ауыр отқа қарамастан, осы офицердің басшылығымен отыздай сарбаз байонетпен нысанаға шабуыл жасап, оны басып алды. Топ толық оқшауланған, бірақ субедар Ричпал Рамның шабыттандыратын басшылығымен, ол түн ортасынан сағат 04:30-ға дейін жаудың алты қарсы шабуылын жеңді. Осы уақытқа дейін оқ-дәрісі бітіп, офицер өз командасын алып, айналасындағы жаудың арасынан аман қалғандармен өз батальонына қайта оралды. Тағы да, 12 ақпанда осы позицияға жасалған шабуылда, осы офицер өз ротасының шабуылына жетекшілік етті. Ол қатты және дәл отқа қарсы қорқынышсыз және табандылықпен алға жылжыды, және жеке мысалымен өзінің нық рухымен серіктестеріне әсер етті, оның оң аяғы жарылғанға дейін. Содан кейін ол өлімге әкелген жарақат алды. Ол жараланған күйде де әскерлерін жігерлендіре берді, ал соңғы сөздері: «Біз мақсатты басып аламыз!» болды. Бұл офицердің батырлығы, шешімділігі және міндетке берілгендігі мақтаудан асқан, және оны көргендердің барлығына үлгі болды.

Ram enlisted on 20 August 1920 in the 4/6th Rajputana Rifles. He was 41 years old, and a Subedar in the 6th Rajputana Rifles, in the Indian Army during World War II when the following deed took place for which he was awarded the VC during the Battle of Keren. On 7 February 1941 at Keren, Eritrea, Subadar Richhpal Ram led a successful attack on the enemy and subsequently repelled six counter attacks and then, without a shot left, brought the few survivors of his company back. Five days later, when leading another attack, his right foot was blown off, but he continued to encourage his men until he died. The official citation for the award, published in The London Gazette on 4 July 1941 reads:The KING has been graciously pleased to approve of the posthumous award of the Victoria Cross to the undermentioned: —Subadar Richpal Ram, 6th Rajputana Rifles, Indian Army. During the assault on enemy positions in front of Keren, Eritrea, on the night of 7 8th February, 1941, Subadar Richpal Ram, who was second in command of a leading company, insisted on accompanying the forward platoon and led its attack on the first objective with great dash and gallantry. His company commander being then wounded, he assumed command of the company, and led the attack of the remaining two platoons to the final objective. In face of heavy fire, some thirty men with this officer at their head rushed the objective with the bayonet and captured it. The party was completely isolated, but under the inspiring leadership of Subadar Richpal Ram, it beat back six enemy counter attacks between midnight and 0430 hours. By now, ammunition had run out, and this officer extricated his command and fought his way back to his battalion with a handful of survivors through the surrounding enemy. Again, in the attack on the same position on 12th February, this officer led the attack of his company. He pressed on fearlessly and determinedly in the face of heavy and accurate fire, and by his personal example inspired his company with his resolute spirit until his right foot was blown off. He then suffered further wounds from which he died. While lying wounded he continued to wave his men on, and his final words were " We'll capture the objective ". The heroism, determination and devotion to duty shown by this officer were beyond praise, and provided an inspiration to all who saw him.

Медаль

Виктория Кресінің медалі Дели гарнизонындағы Радж атқыштар офицерлер клубының (музейінде) көрсетіледі.