Британдық буддалық әйел монахы

Кіріспе

Британдық буддалық әйел монах Хун Цзию Кеннетт (жапонша: 法雲慈友ケネット, 1 қаңтар 1924 – 6 қараша 1996), туған аты Пегги Тереза Нэнси Кеннетт, британдық роши, ең белгілісі – ол Жапонияның Сото мектебінен Батыста оқытуға рұхсат алған алғашқы әйел болды.

Алғашқы жылдар

Хоун Жию Кеннетт 1924 жылдың 1 қаңтарында Англияның Суссекс округіндегі Сент-Леонардс-он-Си қаласында Пегги Тереза Нэнси Кеннетт ретінде дүниеге келді. Жас кезінде ол қоғамдағы гендерлік рөлдерді сұрақтап, христиан дініне деген сенімінен көңілі тоймады. Ол Дархам университетінде ортағасырлық музыканы оқыды, содан кейін Англияның Лондон қаласындағы Тринити музыка колледжінде стипендия алды. Буддизмге қызығушылық танытса да, ол осы кезеңде Англия шіркеуінде діни қызметкер болып қызмет етуге шақырылғандай сезінді. Бірақ сол кездегі шіркеу саясаты әйелдерге дін қызметкері болып тағайындалуға мүмкіндік бермеді, бұл оның бұрынғы христиан дініне деген көңілі толмауын күшейтті.

Соджиджидегі оқу орны

Ол осы күмәндану және ізденіс кезеңінде алғаш рет Тхеравада буддизміне қызығушылық танытып, Лондон буддистік вихарасына қосылды. 1954 жылы Лондон будда қоғамына қосылып, буддалық зерттеулерін жалғастырды және дәріс берді. Сол жерде ол ғалым Д. Т. Судзукимен танысып, Ринзай дзен буддизміне қатты қызығушылық танытты. 1960 жылы Жапониядағы Содзидің бас абысы Кохо Кейдо Чисан Зенджи қоғамға келгенде, оған оның тұруын ұйымдастыруды тапсырды. Кохо оның Жапонияға оралғанда өзінің шәкірті болуды ойластыра ма деп сұрады. Ол ұсынысты қабыл алып, Содзиге барып, сото дзен буддизмін зерттей бастағанға дейін екі жыл өтті. 1962 жылдың қаңтар айында Кеннетт Малайзияға барып, Сумангалоның "Welcome Joyous Wesak Day" буддалық әнұранын музыкаға түсіргені үшін марапат алды. Жапонияға кетер алдында Кеннетт Linji Chan мектебінде құрметті Seck Kim Seng (釋金星; Shì Jīnxīng) тәлімгерінің қолынан novice nun дәрежесін алды және оған Jiyu (慈友, қытайша Cíyou, жапонша Jiyu) деген буддалық есім берілді, яғни «мейірімді дос». 1962 жылы Жапонияға келген ол сото мектебінде діни қызметке қабылданды және 1962 жылдан 1963 жылға дейін Содзиде оқыды. Формальды түрде Кохо Кейдо Чисан Зенджи оның ұстазы болды, бірақ іс жүзінде Кейдо Зенджидің аға офицерлерінің бірі Суиган Його роши оның негізгі нұсқаушысы болды, себебі «Кейдо Зенджи көбінесе әкімшілік мәселелермен айналысып отырды». Ол Дхарманы екі рет жеткізді – 1963 жылдың 28 мамырында Кохо Кейдо Чисан Зенджиден, сондай-ақ Суиган Йогодан. Содзиде оқып жүргенде Кохо Кейдо Чисан оған Дзен жаттығуына қызығушылық танытқан, көбінесе американдық әскери базалардан келген батыстықтарға көмектесуге рұхсат берді және ол «олардың Дзенге деген қызығушылығын дамыту үшін оқыту және медитациядан тұрақты бағдарлама жасады». Ақырында ол Кейдо Чисаннан «Шетелдік қонақтар үйінің меңгері» ресми лауазымын алды. Жию Кеннетт өзінің институционалдық мансабын Ошо, яғни «парызшыл» немесе «ұстаз» болып жалғастырды. Оның Зюизе рәсімі Жапонияда көпшілік алдында өтті. Бұрын әйелдерге арналған рәсімдер жеке өткізілетін, бірақ Кохо әйелдер үшін жеке, ал ерлер үшін қоғамдық рәсімдер өткізудің дұрыс емес екенін шешті. Жию Кеннеттің мәлімдемесіне сәйкес, Зюизе рәсімінен кейін Жию Кеннетт Мие префектурасындағы Унпукудзи ғибадатханасының шинзани (бас діни қызметкері) болып тағайындалды.

She first became interested in Theravada Buddhism during this period of questioning and searching, joining the London Buddhist Vihara. In 1954 she joined the London Buddhist Society, where she continued her Buddhist studies and lectured. While there, she met the scholar D. T. Suzuki, and developed a strong interest in Rinzai Zen Buddhism. In 1960, when chief abbott Kōho Keidō Chisan Zenji of Sojiji in Japan came to the society, she was asked to make the arrangements for his stay. Koho asked if she would consider becoming his student back in Japan. She accepted the offer, and two years passed before she arrived at Sojiji to study Soto Zen Buddhism under him. In January 1962, Kennett traveled to Malaysia to accept an award she had been honored with for setting a Buddhist hymn, "Welcome Joyous Wesak Day" by Sumangalo, to music. Before leaving for Japan, Kennett was ordained a novice nun by Venerable Seck Kim Seng (釋金星; Shì Jīnxīng) in the Linji Chan school and given the Buddhist name Jiyu (慈友, Cíyou in Chinese, Jiyu in Japanese) meaning compassionate friend. Jiyu Kennett arrived in Japan in 1962, where she was also ordained in the Soto school, and trained at Sōjiji from 1962 to 1963. Formally, Kōho Keidō Chisan Zenji was her teacher, but practically, one of Keido Zenji's senior officers, Suigan Yogo roshi, was her main instructor, because 'Keido Zenji was often preoccupied with administrative affairs. She received Dharma transmission twice, from Kōho Keidō Chisan Zenji on May 28, 1963, but also from Suigan Yogo. While training at Sōjiji, Kōho Keidō Chisan let her take care of westerners who were interested in Zen training, mostly from American military bases, and she "developed a regular programme of teaching and meditation to nurture their growing interest in Zen." Eventually, she received the official title of "Foreign Guest Hall Master" from Keido Chisan. Jiyu Kennett continued her institutional career by becoming an Oshō, i. e. "priest" or "teacher." Her Zuise ceremony was conducted in public in Japan. Previously, women's ceremonies were held in private, but Koho had decided that the practice of holding private ceremonies for women and public ceremonies for men was wrong. According to Jiyu Kennett's account,

Following her Zuise ceremony, Jiyu Kennett was installed as shinzan (head priest) of Unpukuji temple in Mie prefecture.

Батысқа қайта оралу

1967 жылы қарашада Чисан Кохо қайтыс болғаннан кейін, Сото әкімшілік бөлімі оған бейтарап қатынай бастады және "Кеннетттің Шетелдік қонақ үйі шебері лауазымы Соджиджи кеңсесінің тағайындамалары тізімінен алынып тасталды". Бірақ, Джию Кеннетттің сөзіне сүйенсек, ол 1969 жылы қарашада Жапониядан АҚШ-қа лекциялық турға кетпес бұрын "Америкадағы Сото сектасының ресми алғашқы миссионері болуы туралы сертификат алды". Ол кезде Джию Кеннетттің денсаулығы нашар болды, себебі ол Жапонияда болып тұрғанда көп ауруларға шалдықты. 1969 жылы Джию Кеннетт Сан-Францискода Дзен Миссиясы Қоғамын құрды, ал 1970 жылы Калифорния штатының Шаста тауындағы Шаста аббатханасын – әйел адам құрған АҚШ-тағы алғашқы Дзен монастырын салды. 1972 жылы Джию Кеннетттің британдық бөлімшесі Зен Миссиясы Қоғамы Англияның Нортумберленд округінде Троссел Хоул монастырын құрды. 1978 жылы Джию Кеннетт Дзен Миссиясы Қоғамының атын Буддистік Медитация Ордені деп өзгертті.

Ауру және көріністер

1975 жылы Джию Кеннетт қайтадан ауырып, төсекке жатты. 1976 жылы, шаршап, өлім жақындағанын сезіне, ол Шаста абаттығының абысы қызметінен кетіп, Калифорния штатының Окленд қаласында уақытша шегініп қалды. Себебі белгісіз болғанмен, ол әлі де ауру болды, және оның шәкірті Дайдзюи Макфиллами оның күтімін жиі қарады. Ол кеншо тәжірибесін басынан өткен соң, 1976 жылы төсегінде оған Дхарманы жеткізді. Осы шегініс кезінде Джию Кеннетт ұзақ діни тәжірибелерді басынан өткерді, соның ішінде бірнеше көріністер мен бұрынғы өмірлерін еске түсірді. Ол бұл тәжірибелерді «терең кеншо (ағарту) тәжірибесі» деп санады, бұл үшінші кеншосы болды, және осы көріністер туралы, сондай-ақ ояну сатыларының егжей-тегжейлі схемасын «Лотос гүлін қалай өсіру керек» атты кітабында жариялады. Оның христиан мистицизмімен сабақтас түсіндірмелері даулы болды және кейбіреулер оларды макё («алдану») деп есептеді. Стивен Батчелор осы оқиғаларды былай сипаттады:

«Үшінші кеншосынан» кейін шамамен төрт ай өткен соң, Джию Кеннетт денсаулығын қалпына келтіріп, келесі 20 жылға Шаста абаттығының абысы қызметін қайтадан иеленді, 1996 жылғы 6 қарашада қайтыс болғанға дейін. Джию Кеннеттің айтуынша, оның тәжірибелері сирек емес, бірақ олар туралы көбінесе айтылмайды; ол өз тәжірибелерін жариялауды осындай тәжірибелердің болуын және олардың дұрыстығын мойындаудың бір жолы деп қарады, ол, оның пікірінше, бастапқы ағартудан кейін одан әрі түсініктерге қол жеткізуге көмектеседі. Ол есебін жариялаудың тәуекелдері мен дау тудыру мүмкіндігін мойындады, бірақ мұндай ақпаратты таратудың пайдасы тәуекелдерден артық деп санады. Кейдің сөзіне қарағанда, «Кеннеттің көрегендік тәжірибелері – және олардың мазмұнына қатысты оның күмәнді көзқарасы – Дзен дәстүрінде бұрын-соңды болған емес. Сото әдебиетінде көптеген мысалдар келтірілген, әсіресе Фаур (2000) «Күштің көріністері» еңбегінде, Сото Дзеннің негізін қалаушылары Доген мен Кейзан сипаттағандай. Доген мен Кейзан «көріністерді немесе ерекше рухани тәжірибелерді практиканың мақсаты ретінде қарастырудан сақтандырды», бірақ мұндай нәрселер жол бойында пайда болуы мүмкін екенін нақты айтты».

Мұра

Дзию Кеннетт құрған Буддистік ойланушылар ордені қазір Америка Құрама Штаттарында, Нидерландыда, Канадада, Батыс Ұндістанда, Ұлыбританияда және Германияда бөлімшелерге ие. Ол ұзақ жылдар бойы аударма және баспа жұмыстарын жүргізіп келеді, олар негізінен Доген Зенжи мен Кейзан Зенжидің еңбектеріне арналған, бастапқыда қағаз түрінде, ал соңғы кезде электрондық форматта жарық көреді.