Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері Ричард Келлиер, ВК (1 қыркүйек 1910 – 28 қаңтар 1963) – ирландиялық тегі австралиялық, Виктория Кресінің иегері, британдық және Достастық әскерлеріне берілетін батырлықтың ең жоғары наградасы. Келлиер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Гвинеядағы Екінші Австралия Императорлық күштерінде қызмет еткенде Виктория Кресін алды.
Recipient of the Victoria Cross
Richard Kelliher, VC (1 September 1910 – 28 January 1963) was an Irish born Australian recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry that can be awarded to British and Commonwealth forces. Kelliher received his VC while serving with the Second Australian Imperial Force in New Guinea during the Second World War.
Ерте өмір
Келлиер Ирландияның Керри округіне қарасты Баллибегган қаласында дүниеге келген, ол кезде Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігінің құрамында болған. 1929 жылы ол әпкесі Норамен бірге Австралияның Квинсленд штатына эмиграциялаған. Ұлы депрессия кезінде жұмыс таппағандықтан, әпкесі Сиднейге көшіп кетсе, Келлиер түрлі жұмыстар істеп, саяхатшы-жұмысшы (swagman) болған.
Kelliher was born in Ballybeggan, Tralee, County Kerry in Ireland, then part of the United Kingdom of Great Britain and Ireland, and emigrated to Queensland, Australia in 1929 with his sister Norah. Due to lack of work during the Great Depression his sister moved to Sydney while Kelliher became a swagman, working a variety of jobs.
Әскери қызмет
Келлиер 1941 жылғы 21 ақпанда Екінші Австралия императорлық күштеріне қабылданып, Таяу Шығысқа жіберілді. Ол Сирияда гарнизондық міндеттерді атқаратын 2/25-ші батальонға бекітілді. Батальон 1942 жылғы наурыз айында Австралияға оралды және сол жылдың соңында Буна-Гона шайқасына қатысты Жаңа Гвинеяға жіберілді. Осы шайқаста Келлиер майданнан қашқан деген айыппен тұтқындалды. Кейіннен ол жаудың қарсы тұру кезінде батылдық танытпағаны үшін әскери сотқа тартылды, онда ол взвод командирінің ақпарат алу үшін жібергенін мәлімдеді. Командир шайқаста қаза тапқандықтан, Келлиердің айтуынша, куәгерлер болған жоқ. Ол кінәлі деп танылды, бірақ айып көп ұзамай алынып тасталды, ал бөлімшесіне қайта оралғаннан кейін Келлиер өзінің қорқақ емес екенін дәлелдейтінін айтты. 1943 жылғы 13 қыркүйекте Лэй шайқасы кезінде қарапайым сарбаз Келлиердің взводы Хит плантациясында жасырылған жапондық пулеметтен қатты атысқа түсті. Пулемет ауыр жарақаттар келтіріп, взводтың ілгерілеуіне кедергі келтірді. Сонда Келлиер кенеттен, өз бастамасымен, постқа қарай шапқырап, оған екі граната лақтырып, бірнеше жауды өлтірді. Ол өз бөлімшесіне оралып, Брен мылтығын алып, қайтадан жау постына шапқырап, оны үнсіз қылды. Содан кейін ол жараланған бөлім командирін құтқару үшін тағы бір рет шығуға рұқсат сұрады және басқа жау позициясынан қатты атыс астында сәтті орындады. Келлиер соғыстан бұрын тиф және менингиттен зардап шеккендіктен денсаулығы нашар болды. 1944 жылы ол медициналық тұрғыдан әскери қызметке жарамсыз деп танылып, запасқа жіберілді.
Kelliher enlisted in the Second Australian Imperial Force on 21 February 1941, and was sent to the Middle East. He was assigned to the 2/25th Battalion, which was on garrison duty in Syria. The battalion returned to Australia in March 1942 and was sent to New Guinea, where it took part in the Battle of Buna–Gona later that year. During this battle Kelliher was arrested after allegedly running from the front. He was later court martialled for cowardice in the face of the enemy where he claimed his platoon commander had sent him back for information. The commander had been killed in the battle and Kelliher had no witnesses to his version. He was convicted, but the charge was soon after quashed and, after rejoining his unit, Kelliher stated he would prove he was no coward. On 13 September 1943, during the Battle of Lae, the platoon to which Private Kelliher was attached came under very heavy fire from a concealed Japanese machine gun, at Heath's Plantation. The machine gun inflicted severe casualties and prevented the platoon's advance. Private Kelliher suddenly, on his own initiative, dashed towards the post and hurled two grenades at it, which killed some of the enemy. He returned to his section, seized a Bren gun, dashed back to the enemy post and silenced it. He then asked permission to go out again to rescue his wounded section leader, which he accomplished successfully under heavy fire from another enemy position. Kelliher had bad health after suffering from both typhoid and meningitis before the war. In 1944 he was declared medically unfit for active service and discharged.
Кейінгі өмірі
Кейін ол 1946 жылы Лондон жеңіс шеруіне қатысу үшін Лондонға сапарлады. 1949 жылы үйленді және үш баласы болды. Брисбен қалалық әкімшілігінде тазалаушы болып жұмыс істеген кезде ол такси жүргізушісінің лицензиясын алуға үміттене бірақ ала алмады. Содан кейін отбасы Мельбурнға көшіп, ол онда бағбан болып жұмыс істеді. 1950 жылдардың соңына қарай Келлиер денсаулығының нашарлауы салдарынан толық мүгедек болып қалды және 1963 жылдың 16 қаңтарында инсульт алды. 28 қаңтарда Гейдельберг қайта оралғандар ауруханасында қайтыс болды. 1966 жылы Келлиердің батальоны оның Виктория кресін 2000 австралия долларына (2021 жылы 27 400 австралия долларына баламалы) сатып алып, Австралия соғыс ескерткішіне сыйға берді, онда ол қазірде қойылған.
He later travelled to London to take part in the London Victory Parade of 1946. He married in 1949 and had three children. While working as a cleaner at Brisbane City Hall he applied for, but failed to get, a taxi driver's licence and the family moved to Melbourne where he got a job as a gardener. By the late 1950s Kelliher was completely disabled due to ill health and on 16 January 1963 had a stroke. He died in Heidelberg Repatriation Hospital on 28 January. In 1966, Kelliher's battalion association bought his VC for AU$2,000 (equivalent to AU$27,400 in 2021) and donated it to the Australian War Memorial, where it is on display.