Фрэнк Ллойд: Британдық-американдық кинорежиссердің өмірі мен шығармалары
Frank Lloyd
Фрэнк Ллойд: британдық-американдық кинорежиссер, актер, сценарист. «Оскар» жүлдесінің иегері, «Cavalcade» фильмі үшін марапатталған. Кино тарихындағы бірегей тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық кинорежиссер (1886–1960)
British film director (1886–1960)
Франк Уильям Джордж Ллойд (2 ақпан 1886 – 10 тамыз 1960) – британдық туған американдық кинорежиссер, актер, сценарист және продюсер. Ол Кино өнері мен ғылымы академиясының негізін қалаушылардың бірі және 1934–1935 жылдары оның президенті болды. Ол Шотландиядан алғашқы «Оскар» жүлдесін алған адам және кино тарихында бірегей тұлға: 1929 жылы үнсіз фильм («The Divine Lady»), жартылай сөйлейтін фильм («Weary River») және толыққанды сөйлейтін фильм («Drag») бойынша жұмысы үшін үш «Оскар» номинациясын алды. Ол «The Divine Lady» үшін жеңіске жетті. 1933 жылы ол Ноэль Ковардтың «Кавалкада» романы бойынша қойған фильмі үшін тағы да номинацияға ұсынылып, жүлде жеңді. 1935 жылы ол, мүмкін, ең табысты фильмі – «Байлықтағы бүлік» үшін «Үздік режиссер» номинациясын алды. 1957 жылы Джордж Истман үйі оны кино өнеріне қосқан үлесі үшін Джордж Истман сыйлығымен марапаттады. 1960 жылдың 8 ақпанында Ллойд кино индустриясына қосқан үлесі үшін Голливуд Даңқы аллеясында, 6667 Голливуд бульвары мекенжайында өз жұлдызына ие болды.
Frank William George Lloyd (2 February 1886 – 10 August 1960) was a British born American film director, actor, scriptwriter, and producer. He was among the founders of the Academy of Motion Picture Arts and Sciences, and was its president from 1934 to 1935. He is Scotland's first Academy Award winner and is unique in film history, having received three Oscar nominations in 1929 for his work on a silent film (The Divine Lady), a part talkie (Weary River) and a full talkie (Drag). He won for The Divine Lady. He was nominated and won again in 1933 for his adaptation of Noël Coward's Cavalcade and received a further Best Director nomination in 1935 for perhaps his most successful film, Mutiny on the Bounty. In 1957, he was awarded the George Eastman Award, given by George Eastman House for distinguished contribution to the art of film. On 8 February 1960, Lloyd received a star on the Hollywood Walk of Fame for his contributions to the motion pictures industry, at 6667 Hollywood Boulevard.
Ерте өмір және мансап
Ллойд Глазго қаласының шетіндегі Камбуслангта жеті баланың ең кішісі болып дүниеге келді. Оның анасы Джейн шотланд, ал әкесі Эдмунд уэльстік, механикалық инженер. Шоу 1913 жылы Лос-Анджелесте аяқталып, Ллойд сол жерде қалып, Голливуд фильмдерінде актерлік өнер көрсетуге шешім қабылдады.
Lloyd was born in Cambuslang, on the outskirts of Glasgow, the youngest of seven children. His mother Jane was Scottish and his father Edmund was Welsh, a mechanical engineer. The show wound up in Los Angeles in 1913 and Lloyd decided to stay there and act in Hollywood films.
Бастысы
Ол Paramount компаниясы үшін қысқаметражды фильмдер түсіре бастады және толық метражды фильмдерге көшті: «Индианадан келген джентльмен» (1915), «Джейн» (1915), «Реформа кандидаты» (1916), «Адамдардың тілі» (1916), «Камберлендтің шақыруы» (1916), Анна Хелдпен бірге «Мадам ла Президент» (1916), «Марсия Грейдің кодексі» (1916), «Дэвид Гаррик» (1916 фильм) (1916), «Маддаленаның жасалуы» (1916), «Халықаралық неке» (1916) және «Күшті махаббат» (1916). «The Intrigue» (1916) Pallas Films арқылы өндіріліп, Paramount арқылы көрсетілді. Ллойдтың өмірбаяуын жазған зерттеуші оның ерте фильмдері «шедевр емес, бірақ сол дәуірдегі басқа екінші режіссерлердің фильмдерімен салыстыруға болады» деді. Яғни, олар Д.У. Гриффиттің фильмдерімен тең емес, бірақ Аллан Дванның фильмдерімен тең. Говард Хьюз үшін Ллойд «Махаббатқа арналған жас» (1931) фильмін жасады. Фоксқа қайтып келген соң, ол «Тозаққа билет» (1932) фильмін, содан кейін «Кавалькада» (1933) фильмін түсірді, ол Ллойдқа «Үздік режиссер» номинациясында «Оскар» сыйлығын әкелді. Содан кейін Ллойд өзінің сүйікті фильмі «Беркли сквері» (1933) фильмін Лесли Ховардтың қатысуымен түсірді, одан кейін Клара Боудың соңғы фильмі «Хуп-Ла» (1933) және Джанет Гейнормен бірге «Қызметшілер кіреберісі» (1934) фильмдерін түсірді. «Егер мен патша болсам» (1938) Кольменмен және Дуглас Фэрбенкс кішінің қатысуымен «Теңіздің билеушілері» (1938) фильмдері түсірілді, бірақ бұл фильм коммерциялық сәтсіздікке ұшырады.
He began directing shorts for Paramount and moved to longer running films: The Gentleman from Indiana (1915), Jane (1915), The Reform Candidate (1916), The Tongues of Men (1916), The Call of the Cumberlands (1916), Madame la Presidente (1916) with Anna Held, The Code of Marcia Gray (1916), David Garrick (1916 film) (1916), The Making of Maddalena (1916), An International Marriage (1916), and The Stronger Love (1916). The Intrigue (1916) was produced through Pallas Films and released through Paramount. Lloyd's biographer argued his early films "are not 'masterpieces,' but they are on a par with films from other secondary directors of the period. In other words, they are not comparable to those directed by D. W. Griffith, but are as good as those directed by Allan Dwan." For Howard Hughes, Lloyd did The Age for Love (1931). Back at Fox he made A Passport to Hell (1932) then Cavalcade (1933), which won Lloyd the Oscar for Best Director. Lloyd then made what was his favourite film, Berkeley Square (1933), starring Leslie Howard, followed by Hoop La (1933) the final film of Clara Bow and Servants' Entrance (1934) with Janet Gaynor. If I Were King (1938) with Colman and Rulers of the Sea (1938) with Douglas Fairbanks Jnr, which was a commercial disappointment.
Жалпыға бірдей
Ллойд Кэри Грантпен бірге "Виргиниялық Ховардтар" (1940) фильмін Columbia студиясында түсірді. Universal студиясында ол өз компаниясын құрды. Ол "Осы әйел менікі" (1941) және "Шейеннеден келген ханым" (1941) фильмдерін режиссерлік етті, ал оның компаниясы Альфред Хичкоктан "Саботаж" (1942) фильмін, Джон Уэйн мен Рэндольф Скоттпен "Жаңалықтар айтушылар" (1942) фильмін және "Көрінбейтін агент" (1942) фильмін өндірді. Ол RKO-ның "Мәңгілік және бір күн" (1943) фильміне бірнеше режиссердің бірі болды. Ллойд Джеймс Кагнидің "Күндегі қан" (1945) фильмімен үлкен жетістікке жетті. Ол "Соңғы бомба" (1945) фильмі үшін "Оскар" сыйлығына "Үздік деректі фильм режиссері" номинациясында ұсынылды. Ллойд сонымен қатар әуе күшінде қызмет етті. 1946 жылы ол ранчода өмір сүру ниетімен кинодан зейнеткерлікке шықты. 1955 жылы қайта үйленгеннен кейін ол тағы да зейнеткерлікке шықты.
Lloyd made The Howards of Virginia (1940) at Columbia with Cary Grant. At Universal he set up his own company. He directed This Woman Is Mine (1941), and The Lady from Cheyenne (1941), and his company produced Saboteur (1942) from Alfred Hitchcock, The Spoilers (1942) with John Wayne and Randolph Scott, and Invisible Agent (1942). He was one of several directors on RKO's Forever and a Day (1943). Lloyd had a big hit with James Cagney's Blood on the Sun (1945). He was Oscar nominated for Best Director of a Documentary with The Last Bomb (1945). Lloyd also served in the air force. He retired from filmmaking in 1946, intending to live on a ranch. When he remarried in 1955 he retired again.