Еуропалықтардың келуінен бұрын

Кейбір маори аңыздарына сәйкес, ұлы полинезиялық зерттеуші және кеме жүргізуші Купе Матахуруа деп аталатын каноэсімен Хаваикиден шығып, Тайпа шығанағына келді. Басқалары оның шамамен 900 жылы Хокянга портына келгенін айтады. Купе қоныстанғаннан кейін бірнеше ғасыр өткен соң, Купе ұрпақтары Те Парата мен Ту Моана басшылары Нгати Каху тайпасының ата-бабаларын 1350 жылы Маңгунай аймағына әкеліп, сол каноэмен қайтып келді. Олар Отенги шығанағында жеткіліксіз тұщы су тапқандықтан, Тайпа өзенінің сағасына дейін барып, жағаға қонды. Олар сол жерде қоныстанды және жергілікті тайпаларға үйленді. Моехури басқарған тағы бір каноэді үлкен акула Мангонуи портына, ескі почта кеңсесінің қарсы жағына бағыттады. Ол акуланы қасиетті санап, портының атын Мангонуи деп атады, маори тілінде бұл «үлкен акула» деген мағынаны білдіреді. 19 ғасырда Монгонуи деп жазу жиі қолданылды, ал Монгонуи сайлау округі 1861 және 1881 жылдар аралығында парламентте бір орынға ие болды. Моехури Мангонуиде қоныстанды және жергілікті халыққа үйленді – бұл Нгати Ава тайпасының қалдықтары және Нгати Ухатуа тайпасының тармақтары еді. Аймақтың барлық жерінде палар орналасқан, соның ішінде Милл шығанағында Моехури Рангикапити деп атаған па да болды. Таумарурумара па Маңгонуи мен Куперс жағажайлары арасындағы төбеде орналасқан, ал Куперс жағажайының батыс жағында Охумухуму па орналасқан, бір кезде оны үлкен ауыл қоршап тұрған.

Еуропалықтардың келуі

1769 жылы Джеймс Кук теңізден өтіп, бұл жердің "әлдебір шығанақ" екенін байқады, сол себепті қазіргі Doubtless шығанағы деп аталады. Сегіз күннен кейін алғашқы еуропалықтар – Жан-Франсуа де Сурвилль және оның командасы «Сент-Жан-Баптист» кемесімен жағаға қонды. Олар скорбутқа қарсы шара ретінде таза көкөністер алу үшін оны Лауристон шығанағы деп атады. Шамамен жиырма жыл өткен соң, батыс әлемінің түкпір-түкпірінен кит аулаушылар мен терішілер келіп, бұл аймақты Куперс-Бич деп атады – бұл атау кит кемелеріндегі шеберлерден шыққан деп есептеледі. Алғашқы еуропалық қоныс аударушы 1831 жылы Мангуноиге келген ирландиялық Джеймс Дэвид Берган саналады. 19 ғасырдың соңғы жартысында аймақта зығыр және ағаш өңдеу өнімдері гүлденді. Басқа қоныс аударушылар шаруашылықтар мен бизнестерін дамытты, ал кейбіреулері жергілікті халыққа үйленді. Еуропаның түрлі аймандарынан келген қоныс аударушылар мен маори халқының үйлесімді қосылысы Мангуноиге бай мұра қалдырды. Хон Хеке Корорареканы (Расселл) қиратқанда, эвакуация кезінде Мангунои портында 40-50 кеме жиналды. Қала жаңа маңызға ие болды және елдің екінші астанасы деп есептелді. Соңғы кит аулайтын кеме 1885 жылы Мангуноиге келді.