Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құранның 14-ші тарауы – Ибрахим (إبراهيم, "Ибрахим") – Құранның 52 аяттан тұратын 14-ші тарауы (сүре). Бұл сүреде тек Құдай ғана адамның бойындағы ниетін біледі, сондықтан біз бір-біріміздің сөздерімізге сеніммен қарауымыз керек екеніне назар салынған (14:38). Аянның уақыты мен жағдайына байланысты (асбāb al nuzūl), бұл "Мекке сүресі" болып саналады, яғни ол Мединада емес, Меккеде түскен деп есептеледі. Бұл сүре Хижрадан 2-3 жыл бұрын, Мұхаммед пайғамбардың Меккеде уағыз айтқан шағында, оған және оның ізбасарларына қарсы қысым күшейген кезде аяты түскен.
14th chapter of the Qur'an
Ibrahim (إبراهيم, "Abraham") is the 14th chapter (surah) of the Qur'an with 52 verses (āyāt). The surah emphasizes that only God knows what goes on inside a man's heart, implying we must accept each other's words in good faith (14:38). Regarding the timing and contextual background of the revelation (asbāb al nuzūl), it is a "Meccan surah", which means it is believed to have been revealed in Mecca, instead of later in Medina. It was revealed around 2 3 years before Hijrah, in a later stage of Muhammad preaching in Mecca when persecution of him and fellow Muslims had become severe.
Атауы
Бұл тараудың аты – Ибрахим сүресі (арабша) немесе Ибрахим тарауы (ағылшынша). Құран сүрәлерінің аты әрқашан мазмұнымен сәйкес келе бермейді, бірақ осы сүренің үлкен бөлігі (35–41 аяттар) Ибрахимның дұғасына арналған, ол Ибрахимның мінезінің қадір-қасиетін көрсетеді.
This chapter's name is Surah Ibrahim (Arabic) or Chapter of Abraham (English). Surahs of the Quran are not always named after their thematic content, but in this case a large section of the surah (ayat 35–41) focus on a prayer of Abraham's, which reveals the quality of Abraham's character.
Аян уақыты
Бұл сүренің мәтінінен көрініп тұрғандай, ол Мекке кезеңінің соңғы сатысында түсірілген сүрәлер тобына жатады. Мысалы, 13-аятта: "Кәпiрлер өз елшiлерiне: «Сiстер бiздiң қауымымызға қайта оралуларыңыз керек, әйтпесе бiз сiстердi елiмiзден қуып шығамыз» дедi" делінген. Бұл аят мұсылмандарға жасалған зұлымдықтардың осы сүре түсірілген кезде өте күшті болғанын көрсетеді. Меккелiктер бұрынғы пайғамбарлардың үмметтері сияқты, мүміндерді елден қууға бейiл болған. Сондықтан 14-аятта оларға: «Бiз осы зұлымдық жасағандарды жоямыз», – деп ескертілген, ал мүміндерге бұрынғылардан келе жатқан нығметтер сияқты: «Олардан кейiн сендердi осы жерге қоныстандырамыз» деп сендірілген. Сонымен қатар, 43-52 аяттардағы қатаң ескертулер де осы сүренің Мекке кезеңінің соңғы сатысына қатысты екенін растайды.
It shows up from the tone of the Surah that it has a place with that group of the Surahs which were revealed during the last phase of the Makkan time frame. For example, v. 13 "The disbelievers cautioned their Messengers, 'you will need to come back to our community or we will certainly remove you from our territory'" clearly shows that the mistreatment of the Muslims was at its peak at the hour of the revealing of this Surah, and the individuals of Makkah were set on ousting the Believers from that point like the disbelievers of the previous Prophets. That is the reason in v. 14 they have been cautioned, "We will annihilate these evildoers," and the Believers have been comforted similar to the believers before them, "and after them settle you in the land" Likewise the harsh admonition contained in the finishing up partition (vv. 43 52 likewise affirms that the Surah identifies with the last phase of the Makkan Period.)
Басты тақырып
Бұл сүре, Мұхаммедтің (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) хабарламасын жоққа шығарып, оның миссиясын жою үшін ашкере амалдар жасаған сенімсіздерге ескерту және насаяттама. Соған қарамастан, айыптау, жамандау, сөккен сөздер насаяттамадан басым түседі. Өйткені, бұрынғы сүрелерде де жеткілікті мөлшерде жарыс жасалған болатын, бірақ осыған қарамастан, олардың мойынбұрушылықтары, жаман ниеттері, қарсылығы, зұлымдықтары, масқаралаулары және т.б. одан да күшейді.
This Surah is a caution and an admonition to the disbelievers who were dismissing the message of Muhammad and concocting cunning plans to crush his Mission. Be that as it may, notice, impugning, scold and rebuke overwhelm admonition. This is on the grounds that a decent arrangement of reprimand had just been made in the preceding Surahs, however notwithstanding this their stiff necked attitude, ill will, opposition, wickedness, abuse and so on had rather expanded.