Гамфри Прайдёкс: Норвич соборының дін қызметкері және ғалымы

Кіріспе

Британ дін қызметкері; Норвич деканы

Хамфри Придо (3 мамыр 1648 – 1 қараша 1724) – Корнуоллдық дін қызметкері және шығыстанушы, 1702 жылдан Норвич деканы болды. Оның көзқарастары дінде төменгі шіркеушілікке, ал саясатта виггерлікке жақын болды.

Өмір

Эдмонд Придоның үшінші ұлы, ол 1648 жылдың 3 мамырында Корнуоллдағы Пэдстоу қаласында дүниеге келді. Оның анасы Джон Мойлдің қызы болған. Лискеард грамматикалық мектебінде және Бодмин грамматикалық мектебінде білім алғаннан кейін, ол өзінің ағасы Уильям Морис ұсынған Ричард Басбидің Вестминстер мектебінде оқыды. 1668 жылдың 11 желтоқсанында ол Оксфордтың Крайст-Черч колледжіне қабылданды, онда студенттік стипендия алған еді. Ол 1672 жылдың 22 маусымында бакалавр (B.A.), 1675 жылдың 29 сәуірінде магистр (M.A.), 1682 жылдың 15 қарашасында дінтану магистрі (B.D.), 1686 жылдың 8 маусымында дінтану докторы (D.D.) дәрежесін алды. 1674 жылдың қаңтарында Придо өзінің хаттарында Уильям Леветтің үйіне барғанын жазды; Леветпен бірге Леветтің бас демеушісі, Кларендон графының ұлы Лорд Корнбери де келді. Басқа хаттарында Придо шіркеу саясатындағы маневрлерде Леветпен болған одақтастығын айтты. Университетте ол ғылыми еңбектерімен танымал болды; Джон Фелл оны 1672 жылы Флорус еңбегінің басылымына жұмысқа алды. Ол сондай-ақ Эдмунд Чилмидтің Джон Малалас хроникасының басылымында жұмыс істеді, деизмге қарсы polemikaлық трактат жазды. Оның ғылымы әсіресе Пококке байланысты болды. «Еврейлер мен көршілес халықтар тарихындағы Ескі және Жаңа өсиеттің байланысы» (1715–17) маңызды еңбек болды, оның көптеген басылымдары жарық көрді; ол Джеймс Ушердің еңбектеріне негізделген. Кеплер бұл терминді 1635 жылы қолданған. Ол Ескі және Жаңа өсиет арасындағы тарихи кезеңді қамтыды және Придо мен оның туысы Уолтер Мойль арасындағы пікір қақтығысына әкелді. Жан Ле Клерк осы еңбекке сын пікір жазды, ол 1722 жылы ағылшын тілінде жарық көрді. Француз тіліне аудармасын Мозе Соланн мен Жан Батист Брутель де ла Ривьер жасады. Ол келесі кітапшаларды жариялады: «Англия шіркеуінің қызметкерлерінің лауазымдарының жарамдылығы» (1688), «Досқа қазіргі собор туралы хат» (1690), «Жасырын некелер туралы мәлімдеме» (1691). «De Jure Pauperis et Peregrini, &c.» (Оксфорд, 1679) – Маймонидтің еврей тіліндегі басылымы, латын тіліне аудармасы және түсіндірмелері бар. «Тарихты оқуға кіріспе» (Оксфорд, 1682). «Шіркеу күзетшілеріне нұсқаулар» (Норвич, 1701); 7-ші басылымы, 1730. «Ондықтардың бастауы және құқығы» (Норвич, 1710); 1713 және 1736 жылдары қайта басылды. «Діни трактаттар» (1716). Оның Джон Эллиске (1674–1722) жазған хаттарын 1875 жылы Эдвард Мунде Томпсон Камден қоғамы үшін өңдеді.

The third son of Edmond Prideaux, he was born at Padstow, Cornwall, on 3 May 1648. His mother was a daughter of John Moyle. After education at Liskeard grammar school and Bodmin grammar school, he went to Westminster School under Richard Busby, recommended by his uncle William Morice. On 11 December 1668 he matriculated at Christ Church, Oxford, where he had obtained a studentship. He graduated B. A. 22 June 1672, M. A. 29 April 1675, B. D. 15 November 1682, D. D. 8 June 1686. In January 1674, Prideaux recorded in his letters a visit to his home of William Levett; with Levett came Lord Cornbury, son of the Earl of Clarendon, Levett's principal patron. In other letters, Prideaux mentioned alliances with Levett in ongoing church political maneuverings. At the university he was known for scholarship; John Fell employed him in 1672 on an edition of Florus. He also worked on Edmund Chilmead's edition of the chronicle of John Malalas. with a polemical tract against the deists. Its scholarship depended in particular on Pococke. The Old and New Testament connected in the History of the Jews and Neighbouring Nations (1715–17) was a significant work, of which many editions were brought out; it drew on James Ussher. though Kepler used the term as early as 1635. It covered the historical interval between the Old and New Testaments, and led to a controversy between Prideaux and his cousin, Walter Moyle. Jean Le Clerc wrote a critical examination of it, which was published in English in 1722. The French translation was by Moses Solanus and Jean Baptiste Brutel de la Rivière. He published the following pamphlets: The Validity of the Orders of the Church of England (1688), Letter to a Friend on the Present Convocation (1690), The Case of Clandestine Marriages stated (1691). De Jure Pauperis et Peregrini, &c., Oxford, 1679, (edition of the Hebrew of Maimonides, with a Latin version and notes). A Compendious Introduction for Reading Histories, &c., Oxford, 1682. Directions to Churchwardens, &c., Norwich, 1701; 7th edition, 1730. The Original and Right of Tithes, &c., Norwich, 1710; reprinted 1713; 1736. Ecclesiastical Tracts, &c., 1716. His letters (1674–1722) to John Ellis were edited for the Camden Society in 1875 by Edward Maunde Thompson.