Копорье тарихы: Ресейдегі шағын елді мекен

Кіріспе

Копорье (Копорье; фин. Kaprio; Koporje) – Ресейдің Ленинград облысындағы тарихи село, Санкт-Петербургтен шамамен батысқа қарай және Балтық теңізінің Копорье шығанағынан оңтүстікке қарай орналасқан. 2017 жылғы мәлімет бойынша, халқы 1603 адамды құрады.

Тарих

Копорье шығанағының жағалауындағы алғашқы ағаш бекініс 1240 жылдың қысында Тевтон орденінің рыцарлары салған, бірақ оны келесі жылы Александр Невский қиратқан. Екінші бекініс 1280 жылы Александрдың ұлы Дмитрий Александрович таспен салған. Князьдің тәуелсіздігіне ашуланған новгородтықтар екі жылдан кейін бекіністі қиратты. Шведтер бекініс болмағандықтан пайдаланып, Нарва өзенінің жағалауын басып алды. Новгородтықтар 1297 жылы тас бекіністі қайта жаңартуға мәжбүр болды. Копорье аймақтағы ең мықты бекініс болып саналды және швед-новгород соғыстары кезінде көптеген шабуылдарды бастан өткерді. 14-15 ғасырларда қала Новгородтықтар шақырған, республиканың солтүстік аймақтарын қорғау үшін келген жалдамалы князьдерге бірнеше рет берілді. Қалада маңызды бекініс, князь резиденциясы және бірнеше кішігірім жер иелерінің үйлері болды, сонымен қатар маңызды темір өңдеу орталығы болған, бірақ 15 ғасырдың соңына дейін бар болғаны 18 шаруашылықтан тұратын шағын елді мекен болып қалды. Новгород Мәскеу мемлекетіне қосылғаннан кейін бекініс нығайтылып, зеңбіректерге қарсы тұру үшін қайта салынды. Қазіргі кезде сақталған құрылыстардың көпшілігі осы кезеңге жатады. Ливон соғысы кезінде орыс әскерлері Копорьенің шведтерге берілді, бірақ Тявзино шарты бойынша қайтарып алды. Ұлы қақтығыс кезінде Копорьеге шамамен 2000 швед әскері шабуыл жасады. Орыс гарнизоны қарсылық көрсетпей берілді. 1656 жылы Ресей ауылды қайтарып алуға әрекеттенді, бірақ сәтсіз аяқталды. Копорье 1703 жылға дейін шведтердің билігінде болды, ол Koporje немесе Caporie/Capurien деп аталды және швед Ингриясының маңызды бөлігін құрады. Фин шығанағының суы тартылып, солтүстікке қарай жылғанда, бұл жер теңіз жолындағы маңыздылығын жоғалта бастады. 1703 жылы Ұлы Солтүстік соғысы кезінде Борис Шереметьев басқарған ірі орыс армиясы Копорьені қайтарып алды, оны капитан Василий Аполлофтың басшылығындағы 80 швед сарбазы қорғады. Орыс артиллериясының салдарынан қабырғалардағы үлкен жарықтар әлі де көрініп тұр. 19 ғасырда жасалған жөндеу жұмыстарына қарамастан, бекініс қираған күйінде сақталған. Бүгінде ол мұражай болып табылады.

The first wooden fortress on the coast of the Koporye Bay was built by the Teutonic Knights in the winter of 1240, only to be destroyed by Alexander Nevsky the next year. The second fortress was built in stone by Alexander's son Dmitry Alexandrovich in 1280. Enraged by the prince's independence, the Novgorodians razed the fortress two years later. The Swedes took advantage of the lack of a fortress and occupied the banks of the Narva River. The Novgorodians had to restore the stone fort in 1297. Koporye was the strongest stronghold in the region and survived numerous attacks during the Swedish–Novgorodian Wars. In the 14th and 15th centuries, the town was given several times to mercenary princes invited by Novgorodians to protect the northern territories of the republic. While the town had an important fortress, the residences of a prince and several lesser landowners, and was the centre of an important iron working district, it remained very small, with only 18 households by the end of 15th century. After Novgorod's incorporation into Muscovy, the fortress was strengthened and rebuilt to withstand cannon fire. Most extant structures belong to that period. Russian forces surrendered Koporye during the Livonian War but regained it under the Treaty of Tyavzino. During the Time of Troubles, Koporye was attacked by some 2,000 Swedes. The Russian garrison had to surrender. In 1656, Russia unsuccessfully tried to retake the village. Koporye remained Swedish until 1703, known as Koporje or Caporie/Capurien, constituting an important part of Swedish Ingria. As the Gulf of Finland grew shallow and receded to the north, the site began to lose its maritime importance. In 1703, during the Great Northern War, a major Russian army under Boris Sheremetev regained Koporye, which was defended by 80 Swedish soldiers under the commandant, Captain Wasili Apolloff. Huge gaps in the walls from the disastrous fire of the Russian artillery may still be seen. Despite some repairs undertaken in the 19th century, the fortress survives in a ruined state. Today, it is a museum.