Кіріспе

1938-1988 жылдар аралығында Сокото сұлтаны болған Сэр Сиддик Әбубакар III (15 наурыз 1903 – 1 қараша 1988) – Нигериялық мұсылман басшысы (Саркин Мусулми). Ол 17 маусым 1938 жылдан 1 қараша 1988 жылға дейін Сокотоның 17-ші сұлтаны қызметін атқарды, бұл оны ең ұзақ билік еткен сұлтан етті.

Өмір және мансап

Сиддик Әбубакар III 1903 жылы 15 наурызда Данге қаласында дүниеге келген. Дән Муазу, Усман Шехудың ұлы, Муазудың немересі және ол арқылы Шеху Усман Дән Фодионың тікелей ұрпағы (1754–1817) болды. Әбубакар исламның Малики мектебінің және сунниттік Кадири тармағының басшысы Шеху құрған екі ғасырлық тақтың төртінші буын мұрагері еді. Әбубакар ислами білім алған және 1929–1931 жылдары Дангеде аудандық хатшы болып қызмет еткен. 1931 жылдың ақпан айында Әбубакар өзінің ағасы Хасан ибн Муазудан кейін Сокото жергілікті билігінің кеңесшісі (Талата Мафара басшысы) болып тағайындалды. Ол әкімшілік шеберлігімен, дәстүрлі соттардан келіп түскен шағымдарды тиімді шешуімен және аудандық және ауылдық басшыларды тиімді бақылауымен тез көзге түсті. Осының нәтижесінде ол 1938 жылға дейін қызмет етті. Кеңесші ретінде Сокотодан жұмыс істеп, Сокото жергілікті билігінің шешім қабылдау процесіне қатысып, түрмелер мен полиция бөлімдерін қадағалады. Оның лауазымы оны халыққа жақын қылғандықтан Сокотода оның беделі артып, бірақ бұл Сұлтан Хасан дан Муазу Ахмадумен шиеленіске де әкелді. Әбубакар Ахмаду Белло және Гобирдің Ахмаду Исасы сияқты басқа ханзадалармен таққа таласқанда, Сокото тұрғындарының оған деген жағымды пікірлері оның таққа отыруына мүмкіндік берді. Британдықтар да тікелей басқару жүйесінде халықтың сеніміне ие болған көшбасшыны тағайындауға қызығушылық танытты, сондықтан патшалық құрушыларға Әбубакардың кандидатурасын ұсынды. 1938 жылдың 17 маусымында ол Сокото халифатының 17-ші Сұлтаны (Саркин Мусулми) болып тағайындалды. 1944 жылы Нигерияның отарлық кезеңінде король Георг VI Әбубакарды Британ империясы орденінің Командоры (KBE) етіп тағайындады. Нигерия 1960 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін, 1964 жылы Нигерия Федеративтік Республикасы оны Нигер орденінің Ұлы Командоры (GCON) етіп тағайындады. Сэр Әбубакар 1951 жылы Солтүстік аймақтық үкіметінің Портфелі жоқ министрі болып тағайындалды, ол аймақтық премьер-министр Сэр Ахмаду Беллоның жаңа әкімшілігіне моральдық қолдау көрсетіп, Солтүстік халқын тәуелсіздік қозғалысына жұмылдыруға көмектесті. Содан кейін ол 1966 жылдың 15 қаңтарында Сокотоның Сардаунасы, премьер-министр Сэр Ахмаду Белло төңкеріліп өлтірілгеннен кейін аймақтағы шиеленісті азайтуда маңызды рөл атқарды. 1974 жылдың 18 шілдесінде Нигерияға мемлекеттік сапармен келген президент Моктар Ульд Дадда, генерал Якубу Говонның серігінде, әріптесі және ислам ғалымы Сұлтан Сэр Әбубакарды қабылдады. 1984 жылы Сокотоның тағы бір ұлы, Шеху Шагари биліктен алынғанда, Әбубакар әмірлік кеңесі ішінде және жаңа әкімшілікпен қарым-қатынаста бейбітшілік туралы уағыздады. Оның соты Усман Дән Фодионың мәдени дәстүрін жалғастыра отырып, өз қауымының әл-ауқаты мен проблемаларына назар аударды.

Мұра

Ол өзінен кейін 52 бала қалдырды, олардың ішінде 1996 жылы Сұлтан Ибрагим Дасукиден кейін Сокотоның 19-шы сұлтаны болған және 2006 жылғы 29 қазанда қайтыс болған Ибрагим Мухаммаду Максидо дан Абубакар ең үлкен ұлы, ал Иса Саддик Абубакар III – ең кішісі, сондай-ақ 320-дан астам тікелей немерелері бар. Сұлтан Әбубакар III өз замандастарының естелігінде діни келіспеушіліктерден биік тұрған дін көшбасшысы ретінде сақталды. Өмірі бойы ол бейбітшілік жасаушы және баршаның әкесі рөлін атқарды.