Кіріспе
Sir John Michael Pritchard, (туған есімі Стэнли Фредерик Притчард, 5 ақпан 1921 – 5 желтоқсан 1989) – ағылшын дирижері. Ол Моцарт операларын интерпретациялауымен және заманауи музыканы қолдауымен белгілі болды.
Sir John Michael Pritchard, (born Stanley Frederick Pritchard, 5 February 1921 – 5 December 1989) was an English conductor. He was known for his interpretations of Mozart operas and for his support of contemporary music.
Өмір және мансап
Притчард Уолтемстоу қаласында, Эссекс округінде музыкалық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, Альберт Эдвард Притчард, Лондон симфониялық оркестрінің скрипашісі болған. Жас Притчард Моноу мектебінде білім алып, Италияда скрипка, фортепиано және дирижерлеуді оқыды. Притчард, діни сеніміне қарсы болғандықтан, Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етуден бас тартты, бірақ медициналық көрсеткіштер бойынша оған қызмет етуге рұқсат берілмеді. 1943 жылы ол жартылай кәсіби Дерби струнный оркестрін қабылдап, 1951 жылға дейін оның бас дирижері болды. 1947 жылы Глиндеборн фестиваль операсының музыкалық құрамына қосылып, 1949 жылы хор жетекшісі болып тағайындалды. Ол мансабының көп бөлігінде Глиндеборнмен дирижер, музыкалық кеңесші (1963 жылдан бастап), бас дирижер (1968) және музыкалық директор (1969–1978) ретінде байланыста болды. Осы кезеңде Глиндеборн үшін Притчард Моцарттың «Идоменео» және Рихард Штраустың «Ариадна на Наксосе» операларын 1953 және 1954 жылдарғы Эдинбург фестивальдерінде, ал Россинидің «Ла Черентола» операсын Берлин фестивалінде дирижерлік етті. Кейіннен ол 1982 жылдан 1989 жылға дейін оның бас дирижері болды, бұл BBC SO-ның бас қонақ дирижерінің бас дирижер болуының алғашқы жағдайы еді. Ол Кельн операсының бас музыкалық директоры (1978–1989) және «La Monnaie» операсының музыкалық директоры (1981) қызметтерін атқарды. 1986 жылдан 1989 жылы қайтыс болғанға дейін ол Сан-Франциско операсының тұңғыш музыкалық директоры болды. Өлген кезде ол Сан-Франциско үшін Вагнердің «Нибелунг сақинасы» циклын дайындап жатқан еді. Оның серігі, Терренс МакИннес, одан кейін тірі қалды.
Репертуар
Притчард жаңа музыканың кең спектрін қолдаушы болды, Бриттеннің «Глориана» және Типпеттің «Жазғы той» және «Король Приам» операларының премьераларын, соның барлығын Ковент-Гарденде, ал Хензедің «Жас ғашықтарға арналған элегиясының» британдық премьерасын Глиндеборнда өткізді. Ол репертуардағы классикалық туындылардың ішінде Моцарт және Рихард Штраус операларымен ерекше көзге түсті. Оның жазбаларына «Идоменей», «Поппеяның тәж киюі», «Фальстаф», «Макбет», «Гензель және Гретель», «Махаббат эликсирі» (Пласидо Домингомен), «Сусаннаның құпиясы» (Рената Скотто және Ренато Брузонмен), «Ламмермурдың Лучиясы» және «Травиата» (соңғы екеуі Джоан Сазерлендпен) кіреді.