Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық ақын, белсенді (1931-1993)
British poet, activist (1931 1993)
Дороти "Дот" Майлз (19 тамыз 1931 – 30 қаңтар 1993, тумасы Сквайр) – Уэльстің саңыраулар қауымының ақыны және белсендісі. Өмірі бойы ол ағылшын, британдық есімдер тілі және американдық есімдер тілінде өлеңдер жазды. Оның еңбегі АҚШ және Ұлыбританиядағы қазіргі заманғы есімдер тілі поэзиясының негізін қалады. Ол британдық есімдер тілі поэзиясының пионері саналады және оның шығармалары көптеген заманауи саңырау ақындарға әсер етті. 1957 жылдан 1977 жылға дейін Майлз АҚШ-та эмигрант ретінде өмір сүрді. 1967 жылы ол Ұлттық Саңыраулар Театрына қосылды. Содан кейін ол Ұлыбританияға оралып, Британдық Саңыраулар Қоғамдастығының маңызды мүшесі болды. 1990 жылдардың басында Майлз маниакальды депрессияға ұшырады. 1993 жылы Майлз екінші қабаттан құлап, өзіне қол жұмсады.
Dorothy "Dot" Miles (19 August 1931 – 30 January 1993, née Squire) was a Welsh poet and activist in the deaf community. Throughout her life, she composed her poems in English, British Sign Language, and American Sign Language. Her work laid the foundations for modern sign language poetry in the United States and the United Kingdom. She is regarded as the pioneer of BSL poetry and her work influenced many contemporary Deaf poets. From 1957 to 1977, Miles lived as an expatriate in the United States. In 1967, she joined the National Theatre of the Deaf. She then returned to the United Kingdom, where she became a key member of the British Deaf Community. By the early 1990s, Miles was experiencing manic depression. In 1993, Miles died by suicide, falling from a second floor window.
Өмірбаян
Майлз (туған есімі Сквайр) 1931 жылғы 19 тамызда Солтүстік Уэльстің Флинтшир графтығындағы Холивелл қаласында Джеймс пен Эми Сквайрдың (туған есімі Брик) қызы ретінде дүниеге келді. Ол тірі қалған бес баланың ең кішісі болды. 1939 жылы ол ми қабығының қабынуына (менингит) шалдықты, осының салдарынан саңырау болды. Ол Корольдік саңыраулар мектебінде және Мэри Хейр мектебінде білім алды. 1957 жылы 25 жасында ол АҚШ-қа Галладет колледжіне оқуға барып, шығындарын Британдық саңырау және сөйлеу қабілеті бұзылғандар қауымдастығы көмектесіп қаржылады. Колледжде оқыған кезінде ол Gallaudet Phi Alpha Pi құрметті қоғамының мүшесі болған ең кіші курс студенті болды, 1961 жылғы «Америка колледждері мен университеттерінде кім кім» басылымына енді, студенттік журналдарды редакциялады және проза және поэзия жазу, сондай-ақ актерлік өнері үшін жүлделер жеңіп алды. Оның кейбір туындылары соңғы 100 жылдағы саңырау авторлардың таңдамалы жазбаларының антологиясы «The Silent Muse» кітабында жарияланды. Ол сонымен қатар «Бизон әнін» де жазды. 1958 жылдың қыркүйегінде ол Роберт Томас Майлзке тұрмысқа шықты. Олар 1959 жылы ажырасып кетті. 1961 жылы ол үздік дипломмен бітірді. Ол АҚШ-та саңырау ересектерге мұғалім және кеңесші болып жұмыс істеді. 1967 жылы ол жаңадан құрылған Ұлттық саңыраулар театрына қосылып, саңырау және есту қабілеті бар адамдар бағалай алатын қол тілі поэзиясын жасауды бастады. 1975 жылы Майлз NTD-ден Калифорния мемлекеттік университетінің (Нортридж) саңырауларға арналған кампус қызметіне жұмыс істеу үшін кетіп қалды. Ол 1977 жылдың күзінде Америка Құрама Штаттарында жиырма жыл тұрғаннан кейін Англияға оралды. Майлз көп ұзамай Ұлттық саңыраулар одағының (BBC TV) «Ашық есік» пионерлік телебағдарламасына қатысты (онда ол өзінің «Көзге арналған тіл» өлеңін орындады) және «Көру арқылы есту» телесериалының пайда болуына әкелген талқылауларға қатысты. Ол Британдық саңыраулар қауымдастығында түрлі жобалармен айналысты. Ол BSL оқытушыларына арналған алғашқы оқулықты құрастырды және Саңырау адамдармен байланыс жасау жөніндегі кеңес (CACDP) құруға қатысты. Ол сондай-ақ BDA сөздігін дамытуға қатысты. Біраз уақыт ол тәуелсіз жазушы, лектор және орындаушы болып жұмыс істеді, қол тілі оқытуын және оқытушыларды даярлауды, сондай-ақ саңырау театрын ілгерілетуге қатысты. Ол Британдық қол тілі оқытушыларын даярлау курсын құруға қатысып, кейіннен оқытушылық қызмет атқарды. Сондай-ақ, ол телесериалды толықтыру үшін жарияланған BBC-дің ең көп сатылған кітабы «BSL – Бастаушылар нұсқаулығын» жазды. Дороти Майлз мәдени орталығы оның естелігінде саңырау және есту қабілеті бар достары тобымен құрылды. Ол Нэнси Рурк салған көрнекті саңырау суретшілердің портреттері сериясының бірі ретінде бейнеленген. Дороти Майлз мәдени орталығы Суррейде орналасқан және британдық қол тілін таратумен және қоғамда саңыраулар туралы хабардарлықты арттырумен айналысқан жақсы көрілетін ұйым болды. Бұл міндетті Dot Sign Language компаниясы өз мойнына алды, ол мәдени орталық жабылғаннан кейін оның қызметін жалғастырды. Dot Sign Language компаниясы Уокинг және Гилфорд қалаларында британдық қол тілі курстарын және жұмыс орындарында саңыраулар туралы хабардарлықты арттыру бойынша оқытуды жалғастыруда. Олар көп уақытын қоғамда, мектептерде, скауттар, броунилер және басқа да жастар ұйымдарында өткізеді, соның арқасында барлық жастар BSL-ді іс жүзінде көріп, саңырау адамдармен тікелей қарым-қатынас жасай алады. Олардың өте жоғары тапсырыс деңгейі және ең табысты оқыту әдістерінің арқасында 2017 жылдың қаңтарында «Signature» емтихан органы оларды марапаттауға және тануға ұсынды.
Miles (née Squire) was born 19 August 1931 in Holywell, Flintshire, North Wales, daughter of James and Amy Squire (née Brick). She was the youngest of five surviving children. In 1939 she contracted cerebrospinal meningitis, which left her deaf. She was educated at the Royal School for the Deaf and the Mary Hare School. In 1957, at the age of 25, she went to the United States to take up a place at Gallaudet College, sponsored in part by the British Deaf and Dumb Association. During her time at the college she became the first member of a junior class to be a member of the Gallaudet Phi Alpha Pi honour society, was in the 1961 edition of "Who's Who in American Colleges and Universities", edited the student magazines and won prizes for both her prose writing and poetry and for acting. Some of her work was published in The Silent Muse, an anthology of selected writings by deaf authors of the last 100 years. She also wrote the Bison's song. She married a fellow student, Robert Thomas Miles, in September 1958. They separated in 1959. She graduated in 1961 receiving a BA with distinction. She worked in the United States as a teacher and counsellor for deaf adults. In 1967, she joined the newly founded National Theatre of the Deaf and began to create sign language poetry that deaf people – as well as hearing people – could appreciate. In 1975, Miles left the NTD to work with the campus service for the deaf at California State University, Northridge. She returned to live in England in the autumn of 1977, after twenty years in the United States. Miles was soon involved in the National Union of the Deaf's Open Door (BBC TV) pioneering television programme (in which she performed her poem Language for the Eye) and was involved in discussions that led to the See Hear television series. She took work with the British Deaf Association, working on various projects. She compiled the first teaching manual for BSL tutors and became involved in setting up the Council for the Advancement of Communication with Deaf People (CACDP). She also worked on the BDA dictionary. For a while she worked as a self employed writer, lecturer and performer, becoming involved in promotion of sign language teaching and training of tutors and deaf theatre. She was involved in setting up and then teaching on the British Sign Language Tutor Training Course – the first university course for training deaf people to become BSL tutors. She also wrote the best selling BBC book BSL – A beginner's guide, which was published to complement the television series. The Dorothy Miles Cultural Centre was established by a group of both Deaf and hearing friends in her memory. She features as one of a series of portraits of notable deaf artists painted by Nancy Rourke. The Dorothy Miles Cultural Centre was a well loved organisation based in Surrey, spreading British Sign Language and raising Deaf Awareness in the community. This mantle was taken up by Dot Sign Language, which took over when the Cultural Centre closed. Dot Sign Language continues to teach qualifying British Sign Language courses in Woking and Guildford, as well as Deaf Awareness workplace training. They spend many hours working in the community, in Schools, Scout troops, Brownies and all other youth groups, so that all youngsters can see BSL in action, in real life and interact with Deaf people. They have such a high pass rate and such outstandingly successful teaching methods that they were shortlisted for award and recognition in January 2017 by the examining body 'Signature'.